vreuger
Vreuger
Een verhaaltje over vroeger
Tegenwoordig vis ik het liefst op karper. Maar zoals de meeste wat oudere vissers ben ik ook ik ooit begonnen als 6 jarig jongetje. Met een bamboestokje, met een veel te dikke lijn en dienovereenkomstige dobber en haak. Stukje brood er aan en vissen. Ik ving geen moer, jarenlang, maar bleef terugkeren naar de waterkant. En toen ik een jaar of 8 was ving ik af en toe ook wel eens een visje. Maar dat was dan steevast op vakantie, in Noord-Holland in Heiloo ergens in een slootje. Mooie voorntjes. En baarsjes, met een worm. En af en toe een voor mijn gevoel enorme zeelt.
Sleuteltjes
Toen ik wat ouder werd, en uiteindelijk daadwerkelijk begreep wat er in al die boeken en brochures met zoveel woorden geschreven werd leerde ik wat bij. Ten eerste begreep ik dat er erg veel tegenstrijdigs geschreven werd.
Maar van Jan Schreiners boeken leerde ik uiteindelijk waar het om draait als je een visje wil vangen. Als je iets wil vangen moet je ze eerst haken. En voordat je ze kunt haken moet je ze eerst vinden, en geinteresseerd krijgen in je aas.
Logisch, maar als je pas 6 bent is niet alles even logisch en duidelijk. En zeker niet als er verder geen volwassenen in de buurt zijn die verstand hebben van vissen. Helaas ben ik nog steeds de enige serieuze visser in de familie, en eigenlijk ook in mijn directe vriendenkring. En zo wilde ook ik al snel een werphengeltje, en viste ook af en toe met veel te dure (en te zware) spinners. Ging mijn zakgeld weer er aan als ik weer eens vasthing. Ik had al een paar vloekwoorden geleerd tegen die tijd...
Maar goed, als er dan toch eindelijk vissen interesse hebben in je aas, dan moeten ze het wel nog pakken. En dat lukt het beste als het aas zich zo natuurlijk mogelijk gedraagt.
En dat was de sleutel die ik jarenlang zocht maar pas ten volle in handen kreeg na het lezen van Jan's boeken. Jan Schreiner bedankt!!!
Ik was het vissen een paar jaar uit het oog verloren, maar zocht toen ik erg veel in het buitenland zat vanwege mijn werk een manier om snel te ontspannen als ik weer thuiswas. Ik herontdekte het vissen, en begon de bibliotheek leeg te lezen. Want terwijl ik onderweg was in het buitenland, las ik alles op visgebied, en het liefst de boeken van Jan.
Eindelijk lekker leren vissen
Een goede aasaanbieding dus. En voeren! Met die zo basale kennis in handen ging het lekker snel voorwaarts, want ik ging met dunnere lijnen en kleinere haken vissen. Ik ving opeens ook best lekker op de vroeger zo moeilijke thuiswateren!
Ik viste meestal gewoon op witvis, en leerde het vissen met de vaste stok als het ware opnieuw. Vissen met een staande haak deed ik het liefste. Maar ook met een liggende haak op brasem, of op alvertjes op half water en aan de oppervlakte was altijd goed voor een paar ontspannen uurtjes.
Op een dag kreeg ik een grote karper aan het vaste hengeltje. Ik weet niet hoe, maar ik kreeg hem zelfs tot aan de oppervlakte.
Ongelofelijk. De adrenaline poot uit mijn oren. Ik wist niet dat DIT soort monsters gewoon rondzwommen, en nog wel vlak voor mijn voeten! Het beest leek me even aan te kijken, maakte een schudbeweging met zijn kop en zwom er vervolgens gewoon rustig vandoor, mij met verbijstering en een uitgebogen haakje achterlatend.
En daarna was ik er uiteraard van overtuigd dat ik geen enkele kans maakte tegen dit soort giganten met een vaste hengel.
Ik herontdekte het vissen met een beringde hengel, met een werpmolen met slip. Want alleen een slip, zo wist ik opnieuw uit de boeken van Jan, kon mij een kans geven op vissen die sterker waren als mijn lijnen en montages aankonden. Ik leerde ook om op de bodem te vissen, met schuiflood of vastlood, en te vissen op de top. De eerste quivertips en voerkorfjes waren ook al weer een tijdje op de markt, en ook daar ving ik menig visje mee. Ik had een hoop lol, maar karpers ving ik zelden, of alleen kleintjes, met mijn favoriete aas, één of hoogsten twee maden op een klein haakje.
Karperkennis
Op een dag zag ik iemand die ik kende uit het gebouw waar mijn vriendin woonde, een volgens hem grote karper (met veel gevloek overigens) verspelen... Toen hij een beetje uitgeraasd was durfde ik hem te vragen of hij vaker op karper viste. Of ik dat niet kon zien dan. Nou nee, geen idee! Het leek wel alsof hij mij de schuld gaf van het verspelen van die vis! Wat een eikel!
Maar de botterik bedaarde een beetje, en begon arrogant te doen over karpers. Nou als je zo iemand wil uithoren is dat makkelijk. Je doet alsof je stom bent en hem of haar vol bewondering aanschouwt als een openbaring voor de schepping. Nou ja, je weet wel wat ik bedoel.
In ieder geval ontcijferde ik uit de door de sociale abberatie uitgestoten klanken de begrippen "nachtvissen", "hard aas", "flink voeren", "kilos" en "kippenmais".
Ik ben naast Jan Schreiner ook deze persoon tot op heden dankbaar voor deze stukjes in de karperpuzzel. Ik zie hem niet meer aan de waterkant overigens.
Oan de geng!
Met die kennis ging ik naar de plaatselijke dierenwinkel, en kocht 2 of 3 kilo kippenmais en kookte dat volgens voorschrift van mijn sympathieke karperguru 45 minuten of zo. Het was nog steeds lekker hard. Op naar de waterkant. Het was ergens in juli geloof ik.
Ik had een paar uurtjes van te vorenal een streep voer getrokken van een halve kilo of zo, langs de kant. Ik gooide er nog een paar handjes bij.
Het aas, een of 2 korrels mais, ging op de steel van de haak. Ik viste met 20/100 lijn, zonder onderlijn, en met een schuifloodje op de lijn als bodemgewicht. De top van de hengel als indicator, met een belletje erop toen het steeds donkerder werd.
Een tweede hengel (een quivertipje) werd op de zelfde wijze opgetuigd, en op de grond gelegd. Ik kwam er al snel achter dat ik mijn voet op het handvat moest leggen!
Ik ving in totaal op die zeer gedenkwaardige avond en nacht 7 karpers. En die beten, vooral in het begin, keihard aan en gingen er als een speer van door... Op die avond heb ik leren karpervissen. Wat een nacht! Wat een geweldige vissen! De dagen er na was ik als verdoofd, en er was ook nog niemand die mijn enthousiasme een beetje kon delen....
Ik herinner me dat ik op een gegeven ogenblik zelfs met twee hengels tegelijk stond te drillen. Dit was mijn eerste, en tot op heden mooiste karpernacht tot nu toe!
Er zijn nog geen reakties op deze blog
Voeg uw reaktie toe of mail naar !
|
