When I go fishing I like to know that there's nobody within five miles of me.
Norman MacCaig
| jonge en oude maats laatst bewerkt op Feb 18, 2008 | |
Start > carpblog> vismaten> jonge en oude maats... |
|
|
When I go fishing I like to know that there's nobody within five miles of me. Norman MacCaig |
|||||
|
|
|
|||||
|
|
|
|
||||
|
|
jonge en oude maatsMarc de C.Ik was eens 7 jaar. Ik was de nerd met bril van de klas. Toen noemde men dat nog gewoon "schele professor". Marc was de sterkste jongen van de klas, maar was blijven zitten. Wij waren de beste vrienden. Dat scheelde overigens behoorlijk in de onverhoedse aanvallen van het wrede kindervolk op ons beider tekortkomingen en afwijkingen. Ik woonde toen in de binnenstad, maar Marc bewoonde een kasteel! Het kasteel van Borgharen herbergde destijds diverse bewoners, van allerlei pluimage. Marc woonde met zijn ouders in een vleugel van het kasteel en later in de woning tegenover de ophaalbrug. Eindeloze avonturen met mummies en gangen en ruimtes in het kasteel. Ontmoetingen met mensen die paarse lampen hadden en lange haren. Hippies bevolkten namelijk weer een andere vleugel. Helaas verhuisde Marc na een paar jaartjes naar het buitenland, Spanje geloof ik.. Ik heb hem helaas nooit meer gezien. Maar mijn vriendschap met Marc heeft wat gevolgen gehad, dat besef ik achteraf pas ten volle. Ten eerste had Marc's vader een aquariumzaak met tropische vissen op de Grote Gracht. Ik zie nog steeds die felgekleurde levende wezentjes voor me. Ik was meteen gegrepen door de onderwaterpracht die daar te zien was. Die felrood met blauwe visjes die in een betoverend samenspel hun scholengedrag vertoonden. Die gesluierde vissen die allemaal in aparte potten zaten te pronken, in de diepste kleuren die ik ooit zag. Neon tetra's weet ik nu. En Kempvissen, Betta Splendens. En nog veel meer soorten natuurlijk, geheimzinnige maanvissen, enge moddervreters, bloeddorstige zoetwaterhaaien... Jacques Cousteau op een zwart wit TV was interessant, Flipper was toen natuurlijk favoriet, maar dit waren echte vissen, in levende lijve... Ik was verkocht voor de rest van mijn leven. Nu nog steeds heb ik een aquarium. gevuld met Karpers... Maar wat nog belangrijker was, de vriendschap met Marc was ontstaan door het feit dat zijn kasteel een slotgracht had, en nog steeds heeft overigens. De moeder van Marc vroeg aan mijn moeder of ik een middagje wilde komen spelen, vissen in de slotgracht. En mijn moeder stemde toe! Ik kreeg mijn eerste bamboehengeltje dus van mijn moeder door toedoen van Marc. Mijn moeder was hoogstwaarschijnlijk blij dat haar zoontje eens naar buiten kon spelen. Binnenstadskind... Destijds kon je als 7 jarige gewoon met de bus, zonder begeleiding. Niemand vond dat vreemd of riskant, dus ik ging met Marcje mee naar het kasteel de eerste keer vissen. Ik weet nog dat ik niks ving, en Marc een voorntje. Maar die middag vissen, van bovenaf naar het water diep in de slotgracht heeft mijn jachtinstinct voorgoed gewekt... Sinds die dinsdagmiddag, in het najaar in de zon ben ik visser! Jean Jean is naast mijn vismaat een jeugdvriend. De gezamenlijke passie voor het vissen is echter pas vrij recent naar boven gekomen. Jean heeft jarenlang gedacht dat hij geen visser was! Ofschoon hem als klein menneke door zijn oudere broers was ingepeperd, dat ie daar te onbesuisd en te ongeduldig was, bleef het vangen van een vis, de jacht, toch aan hem knagen. Af en toe gingen Jean en ik dan ook wel eens wat witvisjes vangen, of wat prutsen met kunstaas. Maar dat bleef bij uitsluitend mooiweervisserij, totdat ik hem een keer overhaalde om een nachtje mee te gaan karperen. Een verslag van dit nachtje staat ook op deze site... Kort en goed, niet alleen bij maar ook bij Jean heeft dat nachtje karperen het visvirus weer totaal aangewakkerd. Sinds die nacht zijn wij regelmatig samen aan de water kant te vinden. Stekken zoeken, voeren, vissen. En aangezien wij elkaar ook buiten de vissessies om regelmatig zien zijn daar natuurlijk onze tactische besprekingen. En natuurlijk het heerlijke nakaarten, de successen, de teleurstellingen, de blunders. Ik zal Jean eens vragen om wat te schrijven, in de vorm van een interview, en dat hier plaatsen. Hans D. Hans is een vismaat die helaas niet meer vist... Alleen op vakantie wil Hans nog wel eens een hengeltje uitgooien. Maar dat neemt niet weg dat ik Hans als een vismaat beschouw. Ooit maakten wij samen de waterkanten van Maastricht onveilig, en dat in een periode dat ik een vriend goed gebruiken kon. Ook bevisten wij gezamenlijk de privévijvers van de pa van M. te B. En wat hebben we gesmuld! Palingen, snoeken, toen was dat allemaal geen enkel probleem. Hans is een jager, een visser die wil eten wat hij vangt. Jean heeft dat ook wel een beetje trouwens... Als Hans aan de zee staat en geen hengel heeft vist ie zoals hij in India heeft geleerd, met een stuk nylon op een plankje, een steen, en een haak.... En hij vangt ze verdomme ook nog! Hans, bedankt voor menig prettig uurtje aan de waterkant. Marc W. Marc W. heb ik pas recent leren kennen via het Carpboard, en is een fanatieke visser die pas recent begonnen is met karpervissen. Ik heb hem gevraagd om wat te schrijven over zijn visserij, en daarvoor heb ik een speciale Marc pagina in het leven geroepen op deze site. Marc is nog jong, maar zoals gezegd zeer fanatiek, een scherp waarnemer, en gewoon een fijne vismaat. Leeftijd maakt dan niet zo heel veel uit! Ik denk dat ik in de toekomst nog regelmatig samen met Marc aan het water te vinden ben... Oude maatjes, bekend en onbekend Natuurlijk zijn er nog veel meer namen. Michel bijvoorbeeld. In Eijsden op de Maas. We hebben zelfs een keer een bootje "geleend" om te gaan vissen, maar dat was niet zo'n succes. We hadden namelijk geen roeispanen... Met veel moeite dat bootje weer op zijn plek gekregen, maar dat was wel even spannend... En Raoul en Ronnie. Jeugdvriendjes, uit de tijd van de stadsvijvers, en het vissen met veel te grote haken. "Om grote vissen mee te vangen" Vissen met brood, omdat ma geen maden en pieren in huis wilde... Van Huub, met wie ik helaas nooit echt gevist heb leerde ik toch een boel over witvissen, met name in de winter. Dat was in de tijd dat ik door heel Europa toerde met een band. We konden dus tijdens onze reizen urenlang over het vissen kletsen. En daarnaast de onbekende namen.. Die jongen uit Heiloo, die mij liet zien dat je beter met kleine haakjes kon vissen, als je wat wilde vangen. Prompt ving ik mijn allereerste dikke zeelt. Op mijn bamboehengeltje, dikke pret! De karpergekken En dan natuurlijk vooral ook die jongen die mij meedeelde hoe je karpers kon lokken en vangen met gekookte kippenmais... Gewoon op de haak doen. Toen ik dat voor het eerst uitprobeerde, een nachtje op het Bassin, wist ik niet wat me overkwam... Overigens was die zelfde figuur zo gek als een deur als hij een karper miste. Ontzéttend kwaad... Eng gewoon... Schrok ik wel van... Ik begrijp het nu wat wel beter, maar toch... Al die min of meer bekende gezichten, die wel eens een tip wilden delen, of wat aas. En de vakantievissers, mannen met wie je een paar dagen de jacht deelde, om elkaar daarna nooit meer te zien. Alle nationaliteiten zitten er bij... Beste vismaten, wie je ook bent of was, ik groet jullie, en bedank jullie allemaal voor de vele, vele uren aan het water die we samen gedeeld hebben! Er zijn nog geen reakties op deze blog Voeg uw reaktie toe of mail naar ! |
||
Start > carpblog> vismaten> jonge en oude maats... |
|||
cms and support:Miranet Webdesign Maastricht Sponsored by: BaitCalculator