Bragging may not bring happiness, but no man having caught a large fish goes home through an alley.
| de boiliefabriek laatst bewerkt op Jun 19, 2009 | |
Start > carpblog> verhalen> de boiliefabriek... |
|
|
Bragging may not bring happiness, but no man having caught a large fish goes home through an alley. |
|||||
|
|
|
|||||
|
|
|
|
||||
|
|
de boiliefabriek Aas en zo...Ik ben zoals je op mijn website www.karperblog.nl wel kunt zien buitengewoon geïnteresseerd in aas. Als vissend jungske knutselde ik natuurlijk deegjes in elkaar met de meest walgelijke (volgens mijn moeder dan) toevoegingen. Voor ik gekookte deegballetjes gebruikte waren particles, en dan vooral mais en maples mijn favoriete aasjes als het ging om het vangen van karpers. Tegen de tijd dat ik in de hengelsportzaak en de boekjes boilies ontdekte was ik dan ook zeer sceptisch. Dat de hairrig werkte was wel duidelijk. En dat zo'n bolletje prima met die zelfde hairrig combineerde was mij ook wel duidelijk. Maar de prijzen de er gevraagd werden voor een klein zakje van die rode of gele balletjes waren dermate hoog dat ik daar gewoon niet aan wilde geloven. Zeker niet omdat ik altijd al graag een stek van te voren aanvoerde, alvorens te gaan vissen. Toch ging ik af en toe eens zo'n zakje kopen, toen de prijzen wat zakten, en zo'n zakje meenemen op vakantie door het bezit van een heusche automobiel geen probleem meer vormde bij het rugzaktourisme wat wij daarvoor beoefenden. Zodra er dan een bevisbaar watertje (meestal in Frankrijk natuurlijk) bij de camping lag werd er gevoerd met van alles en nog wat en werd er één boilie plechtig aan de hair geregen en daarmee gevist. Meestal werd er wel iets op gevangen, en het bleek dat je met boilies inderdaad veel minder last had van zeelten, brasems en kopvoorns. Sinds een paar jaar ben ook ik besmet met het zelfdraaivirus, maar ook anno 2009 gebruik ik nog steeds de meest uiteenlopende aassoorten. Omdat het leuk vind om op zo veel mogelijk verschillende manieren te vissen, op diverse wateren en watertjes mag ik ook nu nog steeds graag allerlei dingen uitproberen. Voor het penvissen dat ik heel graag beoefen heb ik bijvoorbeeld een wormenkwekerijtje opgezet. Particles in alle soorten en maten verstoppen nog regelmatig de gootsteen als er weer eens iets mis gaat bij het knoeien in de keuken. Het is maar goed dat er 2 katten in huis rondlopen trouwens, anders was het hier vergeven van de muizen en erger... En toch zijn boilies voor met name de grotere wateren, en vooral mijn geliefde rivier de Maas, een van de allerbeste aassoorten. De kans dat een karper op mijn voerplekje ook een tijdje nadat ik gevoerd heb nog wat lekkers vind is nu eenmaal met boilies redelijk groot te noemen. Het voorvoeren met boilies is de aangewezen manier om met enige zekerheid te kunnen voorspellen dat een karper op mijn voerplekje ook na een tijdje nog lekkere hapjes vind. Om een beetje stevig voor te voeren heb je natuurlijk wel de nodige bollen nodig. Op een grote stromende bak met water zoals de Maas kan dat voorvoeren op de lange duur de nodige kilotjes kosten dus.  Tijd en geld andere vervelende bijzaken. Laten we mekaar niks wijsmaken, boilies kosten geld. Zelfs als ik ze zelf maak van redelijk goedkope ingrediënten ben ik al snel een paar euro kwijt voor een kilo gedraaide bollen. Als ik met mijn cementkuip, boormachine met verfmenger, rolplankje en frituurketel 10 kilo heb gedraaid heb ik niet alleen weer een jaar geen abonnement op de sportschool meer nodig, maar ben ik ook weer een paar uur verder voordat alles opgeruimd is. Het opruimen van het humeur van mijn huisgenoten duurt zelfs nóg veel langer.... En omdat 10 kilo toch wel weinig is als je dat moet verdelen over x voersessies en misschien zelfs wel 2 of meer stekken probeer je dan wat meer te draaien, om die vriezer vol te krijgen. Dus je gaat de hele nacht door, en krijgt ruzie met je baas de volgende dag. Mijn baas is overigens de allerergste. De hele dag zit ie op mijn lip, en geeft kritiek op ongevraagde momenten. Het eerste wat ik s'morgens in de spiegel zie is de rotkop van die vent. Ik ben eigen baas.... En als ik nou onbeperkt de tijd had, was dat allemaal dus geen probleem. Maar ik wil ook nog wel eens gaan observeren, voeren en vissen. Oh ja en werken natuurlijk, met mijn kinderen spelen, slapen en dat soort dingen. Na de eerste paar honderd kilo zelf draaien ging bij mij zelfs een beetje de voldoening van het vangen op de "eigengemaakte" bol er weer af. Op een gegeven ogenblik weet je het wel met dat zelfdraaien. Talloze recepten uitgeprobeerd, en ze vangen allemaal wel eens karper(tje)s. De gouden graal bestaat gewoon niet, ook niet in de karperaas wereld. Wel zijn er natuurlijk dingen die gewoon goed werken. En voorkeuren die je kunt hebben, op bepaalde momenten en in bepaalde situaties. En toch wil ik weten wat er precies allemaal in mijn aas zit , en hoe deze ingrediënten verwerkt worden. De kwaliteit van het ene vismeel is niet hetzelfde als die van een ander vismeel, en dat merk je. In de vangsten denkt 90% van de mensen nu. Ja, je merkt het verschil ook in de vangsten hoor... Vooruit dan. Natuurlijk is dat zeker het geval. Ranzige ramsj-kwaliteit vangt toch een stuk slechter dan superverse (relatief begrip, ik weet het wel) producten voor de levensmiddelen en diervoedings industrie. Al denk ik persoonlijk dat het aas wat je gebruikt de laatste schakel in de keten van stekkeuze, voertactiek, aanbieding en timing is, is diezelfde keten natuurlijk toch afhankelijk van zijn zwakste schakel. Reden temeer om dus toch met het "allerbeste" te vissen en te voeren, waar ik maar met mijn vette grijpgrage vingers aan kan komen. Boiliefabriekje Aas blijft dus een hobby binnen de hobby, en die laat zich niet zo heel goed combineren met hoofdhobby als het gaat om grote hoeveelheden boilies. Ik heb geen boiliefabriekje in de kelder, en ben dat eigenlijk ook niet echt van plan. Toch droom ook ik (net als bijna elke zelfdraaier denk ik) wel eens van een grote geautomatiseerde boilieproductie faciliteit. Toen dan ook de telefoon ging afgelopen woensdag kreeg ik een "aanbod dat ik niet kon weigeren"... Of ik zin had om een kijkje te nemen bij de firma Top Baits... Nou ken ik toevallig die balletjes wel, want de laatste vangsten die ik heb gedaan op de Maas waren vrijwel allemaal op een vrij nieuw ontwikkelde TopBaits freezerboilie gedaan. Dat daar ook brasems tussenzaten mag de pret niet drukken, maar hoe dan ook, de bollen hebben de slogan "bait that works" waargemaakt, zowel voor mij als voor een vismaat die met de zelfde bol zijn allereerste maaskarper ving. De dag daarop werd ik opgepikt in een behoorlijk riekende bestelwagen, samen met William, collega karpervisser, aasfanaat en samen met mij beheerder van carpflashes.eu. Sinds kort is William intensief betroken bij Topbaits, als testvisser en als een soort "consultant". Een ritje van een klein uurtje verder stonden wij voor de ingang van een gigantische hal. Het terrein waar we ons bevonden bleek gelegen aan een fraai kanaal, temidden van diverse interessante bedrijven. De buren, een bekende koivoeder fabrikant en diverse ander diervoedings firma's pasten qua bedrijfsactiviteit heel goed bij het doel van onze reis: een boilieproductielijn die met gemak ettelijke duizenden kilo's wegdraait... De hal...  Het eerste wat opvalt is de grootte van de productiehal. Ruim en schoon. Met een heftruck kun je makkelijk manouvreren. En dat mag ook wel. Want hier gaat het niet om een zakje boilies of zo. Denk pallets. Hoog opgestapeld. Vlak bij de uitgang tientallen pallets vol met netjes verpakte readymade boilies, klaar voor verzending. Links langs de complete zijmuur 2 verdiepingen grondstoffen. Komen we zo op terug. Aan de rechterkant een gigantische inpakmachine. 2 verdiepingen de hoogte in bij ons in de straat zeg maar. Die inpakmachine mag blijkbaar ook wel wat wegzetten af en toe, want even verderop 2 gigantische op -15 graden celsius gekoelde zeecontainers. Een blik naar binnen laat zien dat hier de freezerbaits opgeslagen liggen, ook weer een heleboel zakken, weer per soort op pellets. Ik geloof het verder wel met die zeecontainers, want mijn oog werd eigenlijk meteen na een eerste blik op de hal getrokken door het hart van de productielijn. Kijk eens aan... Dat ziet er interessant uit. Blinkend staal, bakken, hefmechanieken, deegkanonnen, lopende banden, een enorme kookstraat, een en ander natuurlijk met niet veel minder knoppen en meters dan de gemiddelde kerncentrale... Een beetje op de achtergrond nog een enorme deegkneder om het geheel compleet te maken... Natte droom voor de thuisdraaier. Industriële nachtmerrie voor anderen... Maar IK ben gek op machines, en het word nog mooier... Het doel van de exercitie vanavond is namelijk niet alleen maar om mij leuk bezig te houden zodat ik er wat over kan schrijven hier.  Testmixen!Het is de bedoeling dat wij ons gaan bezighouden met het samenstellen en testdraaien van een aantal mixen. William vist namelijk als testvisser al een tijdje met de Top Baits bollen. Door zijn goede contact met het bedrijf zijn we in de gelegenheid om eens wat te stoeien met de spullen die daar staan, met gebruikmaking van de ingredienten die aanwezig zijn... Als de mixen geslaagd zijn worden ze wellicht in productie genomen. Nou is het maken van een vangende mix niet per sé het moeilijkste. Nee, de verwerkbaarheid van al die verschillende ingredienten is nou juist een van de uitdagingen waar je voor staat als je wat meer kilotjes tegelijk wil draaien... En dat was dus het doel van deze avond testen en keuren. Thuis doe je dat met één eitje, of hoogstens een kilotje tegelijk als je een recept "op punt" wil krijgen wat betreft rolbaarheid en resultaat. In het geval van deze immense productiecapaciteit was de minimum te draaien hoeveelheid zo'n 20 kg deeg per mix. Het doel was om 4 freezermixen en een readymade te ontwikkelen, althans de basis daarvan. Hoe gaat dat nou... Eerst dus maar eens een kleine versnapering en wat vragen en overleg, alvorens de aanwezige ingrediënten te bekijken... Mijn eerste vraag is "Hoe krijg je al die boilies verkocht?" Het antwoord is simpel. Topbaits heeft sinds ze begonnen is met op bescheiden wijze aan de weg te timmeren blijkbaar door het leveren van een goede kwaliteit boilie tegen een goede prijs een steeds groter publiek weten te bereiken. De hengelsport doet het goed in Nederland, en ook daarbuiten. Daarnaast worden in deze hal ook bolletjes geproduceerd voor diverse andere merken en labels, die hun productie of een deel daarvan regelmatig uitbesteden. Als ik aan de TopBaits medewerker die ons te woord staat vraag naar namen krijg ik (uiteraard) slechts een geheimzinnige glimlach te zien, en ik begrijp dat verder vragen geen zin heeft. Logisch, die grote (en ook de minder grote) jongens wil je niet als klant kwijt, en deze grote (en natuurlijk ook de minder grote) namen houden er op hun beurt weer niet van als er te veel in hun keuken gesnuffeld wordt... Het optimaal benutten van de grote productiecapaciteit vormt dus blijkbaar geen enkel probleem. Ingredienten... Dat komt ook de doorstroomsnelheid van de bulkingrediënten absoluut ten goede. Geen verstofte zakken met muffe melen! Een snelle inspectie laat naast pallets vol tarwegries, diverse soorten maisbloem, polenta,en sojameel minstens 6 soorten vismeel zien. Diverse soorten zaden en zaadmengsels, robin red en andere snuisterijen staan ieder op hun eigen pallets klaar voor verwerking. Tig vloeibare toevoegingen en olieen in grote drums. Zeker 14 zeer grote jerrycans met doseerkraantjes met flavours. Hier wordt niks aan het toeval over gelaten! Eitjes klutsen hoeft ook niet trouwens, als er geen gebruik gemaakt wordt van (geheel kiemvrije) combinaties heeleipoeder en eialbumines wordt gewoon een grote slang naar de mengkuip geleid en dan klotst het gekoelde eierstruif met liters tegelijk in de mengkuipen. Dat gaat in het schuurtje of de kelder dus echt niet lukken... Maar genoeg geneuzeld (shock and awe), we gaan een mix maken. We besluiten om eerst een goed draaiende basismix samen te stellen, alvorens de "specials" op punt te stellen. De basis is simpel, eerst maar eens een goed gevoel krijgen voor wat die machines allemaal wel en niet kunnen verwerken! De verhoudingen tussen de bulkingrediënten wordt vastgelegd, en een mooie mix van de diverse aanwezige melen wordt vastgelegd. Uiteindelijk bestaat de basis uit meer dan 8 componenten die elk hun eigen functie in de bol hebben. Daar wordt een groot deel hoogwaardige zaken zoals LT vismeel, caseïne, lactalbumine en andere lekkernijen aan toegevoegd. Het gaat hier om héél interessante toevoegingen, die af en toe wel wat extra aandacht behoeft qua verwerking. Dat probleem heeft men hier uitstekend opgelost door diverse melen met verschillende eigenschappen te gebruiken (van dezelfde basis dus) met elk een ander karakter in de verwerking van het deeg. Wat er precies allemaal in onze mix is verwerkt mag ik natuurlijk niet zomaar hier vermelden, als vind ik persoonlijk dat dat voor verkoop wel eens beter zou kunnen zijn gewoon zwijgen... Maar de concurrentie loert natuurlijk mee, en dat is voor een bedrijf van deze grootte nu eenmaal een belangrijke factor. Niet alle bedrijfsgeheimen leg je zo maar op straat. Nou moet ik wel vermelden dat je een aantal van de gebruikte basisingrediënten echt niet in de gemiddelde hengelsport of diervoeder zaak vind. De gebruikte kwaliteit en versheid van de componenten die je eventueel wel in de hengelsport zaak vind valt ook al niet echt te vergelijken met wat er in deze hal verwerkt wordt. Verser zul je het niet krijgen ben ik bang, tenzij je zelf de vis gaat vangen en je eigen vismeel maakt...  Een volgens ons zeer goed werkbare voedzame en vangende basismix is met al dat lekkers al vrij snel samengesteld en doorberekend op voedingswaarden, en het leukste werk komt nu, 5 verschillende bollen er van maken met ieder zijn eigen karakter! Dat vergt natuurlijk wat aanpassingen in de verhoudingen om een goed rolbare mix te krijgen met zo veel mogelijk nuttige toevoegingen en bewezen attractors. Al snel staan er diverse kuipen met mix klaar om tot deeg verwerkt te worden. Terwijl de eerste kuip tot een deeg verwerkt word eerst maar weer eens even een korte pauze. De productielijn wordt inmiddels ook opgewarmd om de bolletjes zo dadelijk te koken. Een snelle blik op de eerste testmix in de kuip (ik kon het niet laten) ... "Hey William, kom eens even kijken!" Blijkbaar vonden wij allebei het zelfde: net iets te plakkerig. Het iets wijzigen van de verhoudingen in de basismix was voldoende om de boel weer in even wicht te brengen, en het werd tijd om de productielijn nu echt aan het werk te zien... Deeg uit de kneedkuip in een grote metalen bak. Die bak wordt vervolgens omhoog getransporteerd tot een hoogte van een meter of drie en vervolgens omgekiept in de bovenkant van het boiliekanon. Na een tijdje (en enig gemorrel van William aan de knoppen, die had het al eens eerder gedaan blijkbaar) kwam er een worst uit het kanon. De snelheid fijnafstellen kostte ettelijke meters worst, maar dat mag de pret niet drukken. Alles wat niet in de boiliekookstraat verdwijnt komt netjes terug in het boiliekanon... De worstjes, uiteindelijk mooi op lengte gaan dus geautomatiseerd met het loopbandje naar de boiliewals. Hupla, worst door de wals, bolletjes vallen op de lopende band, door het kookbad, naar de eerste droging.  Dan naar het selectieplatform (even de "voerboilies" oftewel de minder geslaagde exemplaren er uit pikken) en dan de droogrekken op... Die droogrekken zijn natuurlijk ook van die kleintjes (je hebt maar 2 man nodig om er één te tillen als je geen heftruck hebt)Mooi man... Willie Wonka en zo... Al vond ik die Sjakies en die Wonkas uit de films altijd alleen maar irritant, het boek is mooi, en als je ook maar een beetje lol hebt in boilies draaien is dit natuurlijk een beetje vergelijkbaar. Helaas zou er geen sleutel van de fabriek overhandigd worden aan het eind van de avond... Tja, je kunt natuurlijk niet alles hebben. Maar hoe dan ook, het begon erg lekker te lopen allemaal, en in no time draaiden we dan ook onze testmixen weg, die daarna netjes te drogen werden gelegd. De hele boel weer schoonmaken na afloop was misschien nog meer werk dan het verwerken van de (voor deze fabriek) kleine testbatch... Het resultaat mocht er echter wezen, mooie bollen, allemaal met hun eigen karakter. Gedraaid zonder flavours deze keer (hoeft ook niet wat mij betreft) omdat het om een testbatch ging om de mix op de productielijn uit te proberen. Wellicht blijkt te zijner tijd wel dat we aan de geboorte hebben gestaan van een nieuwe boiliemix, al denk ik dat er nog wel te knutselen valt hier en daar aan de mixen die we hebben gedraaid.Al pratende hier over blijken daar wel wat mogelijkheden voor te zijn... Als ik nou eens testvisser zou worden...  Nou, eh... Tja... Ik ben vereerd! Ik ben geen "grote naam" en wil dat ook niet echt zijn. Lekker vissen, én daar af en toe over schrijven is wel mijn ding... Nou wil ik natuurlijk wel een béétje mijn eigen gang blijven gaan. Dat blijkt geen probleem. En dat schrijven is wel een leuke zaak vinden ze bij Topbaits... Kan ik ook wel weer inkomen... Wat ik schrijf is natuurlijk mijn eigen zaak, en objectief blijven is maar een woord. Maar af en toe een stukje schrijven over mijn ideeën over aas kan geen kwaad... En als er eens wat gevangen wordt mag je wat mij betreft best weten wat ik gebruikt heb als aas... En als dat nou "toevallig" toch een mix is die gedraaid is naar mijn inzichten is dat verder ook geen probleem.. En die foto's van dikke vissen? Ach ja... Ik ga toch niet verplicht met een stom petje lopen voor een paar boilies! Mocht je echter ooit de hand kunnen leggen op een zakje Top Baits boilies kan ik je wel persoonlijk vertellen dat daar geen compromissen gemaakt worden op het gebied van versheid en samenstelling, als het gaat om het maken van "bait that works"...
Comments
De volgende reakties zijn ontvangen op deze blog:
Jul 8, 2009 - 18:04:25
comment added by william
Jun 19, 2009 - 21:13:37
comment added by Jean
Kerrep
Geweldig Vincent. Diech kins dit es geine aander. Sjiek maan. Wat eeen mooi artikel en wat een uitdaging. Van harte gegund. ook al die andere karpvissers die hier heel veel aan gaan hebbben!! Voeg uw reaktie toe of mail naar ! |
||
Start > carpblog> verhalen> de boiliefabriek... |
|||
cms and support:Miranet Webdesign Maastricht Sponsored by: BaitCalculator