There are two types of fisherman - those who fish for sport and those who fish for fish.
| carpguerilla tactieken laatst bewerkt op Jul 19, 2009 | |
Start > carpblog> carpguerilla> carpguerilla tactieken... |
|
|
There are two types of fisherman - those who fish for sport and those who fish for fish. |
|||||
|
|
|
|||||
|
|
|
|
||||
|
|
carpguerilla tactiekenIn de loop der jaren heb ik wel wat carpguerilla tactieken gebruikt zo hier en daar, maar over het algemeen ben ik vrij braaf en risicoloos te werk gegaan. Maar de laatste jaren merk ik dat de sfeer aan de waterkant steeds "harder" wordt. Sinds een tijdje ben ik bewust wat meer rekening gaan houden met de risico's van ongewenste ontmoetingen op de oevers.Op sommige plekken wil ik echt liever niet gezien of gehoord worden om diverse redenen. Het oplopen van een boete of verlies van de spullen door diefstal is nog de meest onschuldige daarvan. Fysiek letsel oplopen, of zelf gedwongen worden tot "straffe maatregelen" is weer wat minder onschuldig. Om mogelijke problemen te minimaliseren hou ik dus rekening met allerlei zaken, en ik wil proberen om mijn ideeën hier op deze pagina's samen te vatten... Doelstelling bepalenWat wil ik bereiken? Vis vangen, liefst karper! Ongestoord en zonder te storen. Logisch. Maar dan komen de volgende zaken om de hoek:Welk water gaat bevist worden? Wat voor vis kan ik daar verwachten? Wat wil ik daar bereiken? Is dat wel een haalbaar resultaat? Iedereen die wel eens een management cursusje of ander vaag opleidinkje heeft gevolgd kent de afkorting SMART wel. SMART staat voor:
Wat heeft dit ge*** nu met vissen te maken? Vergeet het maar als je het niet snapt. Maar als ik zeg dat ik op "het geheim van R" ooit met een tentje en een strecher een lekker lange sessie wil doen om een 60ponder te vangen aan een hennepkorreltje op een witvishaak maatje 18, is dat wel specifiek en meetbaar, maar zeker niet acceptabel, realistisch of tijdgebonden. Eerder een droom of een wens dan een goede doelstelling dus. Als ik echter wat beter nadenk, en zeg dat ik morgenavond op datzelfde water morgennacht 2 uurtjes voor de zon opkomt aanwezig wil zijn, om een spiegeltje te vangen met een drijvende broodkorst is dat behoorlijk SMART. Dus: maak geen onzinplannen, maar wees SMART. Kies je water, bepaal een SMART doel en ga daarna pas nadenken over wat je allemaal moet en kan doen om dat doel te bereiken... Een paar voorbeelden van mijn eigen SMART carpguerilla doelstellingen voor het jaar 2009? (tijdgebonden dus!)
VoorbereidingHet succes of falen van alles wat wij (niet alleen in onze visserij) ondernemen wordt voor het grootste deel bepaald door de manier waarop wij ons voorbereiden op de gestelde missie.Denk zelf maar eens na over een al dan niet geslaagde onderneming, en probeer dan eens te achterhalen wat de succes en stressfactoren waren die bijdroegen daar aan. Vis gemist want haakje bot? Slecht voorbereid! Vis aast alleen aan de oppervlakte en jij vist met boilies? Slecht voorbereid, tenzij je alsnog succes weet af te dwingen door je montage te veranderen en met het meegebrachte brood (goed voorbereid!) een vis haakt. Schepnet vergeten? Onthaakmat in de auto laten liggen? Foto's mislukt? Allemaal slecht voorbereid dus. Welke zaken dienen we allemaal in de voorbereiding op onze missie te overwegen? Onderzoek Eerst gaan we onderzoeken wat we al weten van het betreffende water en de te vangen vissen. Zomaar wat vragen die in mij opkomen: Welke stekken zijn het meest geschikt om ongezien of onopvallend (het blijft guerillavissen) onze gang te gaan? Welke veiligheidsrisico's zijn er? Hoe zit het met mogelijke vlucht wegen? Komen er andere vissers? Welke vergunningen of toestemmingen heb je nodig om er te mogen vissen? Wat zijn de mogelijke gevolgen van het overtreden van regels? Wanneer is het druk en wanneer minder druk langs de oevers? Is het diep water? Groeit er wier? Zijn er obstakels? Zwemt er wel het soort vis wat we willen vangen? Is er veel natuurlijk voedsel? Welk aas wordt er al gebruikt door eventuele anderen? Volgt de karper de wind? Is het mogelijk om vissen te observeren? Waar kan de vis veilig geland , onthaakt en teruggezet worden? Strategie Als je een redelijk sluwe/schuwe vis zoals een karper wil vangen is het verstandig om van te voren te bepalen hoe je dat het beste kunt aanpakken, en tevens flexibel te blijven. Wie alleen met boilies en vastlood aan de waterkant staat komt wel eens bedrogen uit... Hetzelfde geld voor het korstvissen. Soms "pakken ze het niet" aan de oppervlakte. Maar als je door observatie al weet hoe er geaasd word, en waar ze dat doen ben je al in het voordeel, en heb je een beginstrategie voorhanden. Welk aas gaan we dus als eerste gebruiken? Hoe gaan we dat aanbieden? Op welke plek? Met één of met twee hengels? Hoe zorg ik er voor dat ik die plekken ook in het donker kan terugvinden? Welke alternatieve methodes hebben we achter de hand als "plan A" niet werkt? En als we dan iets vangen, hoe zorgen we dan dat de vangst probleemloos verloopt, vanaf het haken tot en met het terugzetten van de vis? Gaan we voorvoeren of instant vissen? Vissen we dan single hookbait, of op een voerbedje? Voeren we vaak en weinig, of met grotere hoeveelheden en grotere tussenpozen? Ik kan nog wel even doorgaan met het stellen van vragen, en dan ben ik nog lang niet volledig. Mijn voornaamste tactische tips:
Materiaal Mijn carpguerilla heeft mijn vistijd behoorlijk uitgebreid. Gestolen uurtjes in de nacht, een uurtje na het eten, allemaal vistijd die ik anders nooit zou krijgen. Toch voelt het niet lekker als ik met duur materiaal dingen doe die meer risico meebrengen als normaal. Materiaalverlies bijvoorbeeld door diefstal, ontkenning (die hengels zijn niet van mij agent!), of verlating. Laatst twijfelde ik namelijk nog of het niet verstandig zou zijn om héél snel weg te wezen... Iets met schoten in de nacht en rondscheurende idioten.. Veiligheid gaat voor materiaal. Ik ben dus niet van plan om de strijd aan te gaan om wat hengelspullen met een overmachtige overheid of lagerheid. Leuk grafschrift: "Maar ik heb er wel één geraakt met mijn bankstick..." Niet dus. Hengels/molens Welnu, die dure stokken wil ik dus niet meenemen. En mijn oude stokken zijn me te dierbaar. Voor de kruipdoorsluipdoor carpguerilla heb ik de volgende oplossing gevonden: Een grote franse kampeer/sportartikelen/kleding gigant met een paar vestigingen in Nederland levert ook hengelspullen. Ik heb al regelmatig staan kijken naar een vismaat die al een tijdje met spullen vist die daar vandaan komen. Spotgoedkope telescoopstokjes, MAAR ze doen hun werk uitstekend, en worden met een behoorlijk functioneel molentje geleverd. Spuuglelijk uiteraard, met hoogst opvallend schreeuwende kleurtjes. Glimmend van top tot teen... Voor 24 euro kocht ik 2 van deze hengeltjes, met werpmolen. 2.40 lang, en dus zeer geschikt om onder en tussen bomen en struiken te vissen. En 12 euro per hengelsetje is natuurlijk haast "wegwerp" te noemen. Ideaal voor de guerilla! Maar die kleuren? Je wou toch niet opvallen? Een spuitbus matte verf van de action deed wonderen! Die vallen niet meer op. Ze zijn zelfs behoorlijk cool geworden, carpguerilla style... Ik heb inmiddels de nodige visjes weten te vangen met die hengels, en ben er inmiddels dus ook weer gehecht aan. Maar ze zijn vervangbaar, en dus is verlies of beschadiging minder financieel en emotioneel problematisch dan bij mijn dierbare penhengel... Mijn tips:
Hardware Schepnet, onthaakmat, banksticks/rodpod, piepers allemaal rommel die we vaak meeslepen. Mijn guerilla schepnet is aan vervanging toe, want te klein gebleken voor diverse watertjes... Een snel inzetbaar telescoop of klapnet met grote armen, een niet té diep net, en vooral een korte transportlengte staat dus redelijk bovenaan de verlanglijst. Mijn oude net had ik al met dezelfde matzwarte spuitbus bewerkt als de hengels, maar dat sluit wel snel af van dat aluminium. Een net met een zwarte, niet glimmende steel krijgt dus mijn bijzondere voorkeur! Over de onthaakmat kan ik kort zijn. Jaren van kampeerpret hebben de nodige lekke zelfopblaasbare kampeermatjes als bijproduct opgeleverd. Kleuren donkergroen en zwart. Ideale guerilla zit en onthaakmatjes dus voor papa... Recycling! Banksticks zijn handiger dan een pod, mits inzetbaar. Ook hier weer recycling (ligt altijd wel wat in de kelder hier) en camouflage met de matzwarte spuitbus. Ruimt lekker op. Mijn oude piepersetje, gammel, missende knopjes, maar bruikbaar voldoet. En eigenlijk voor de echte guerilla heb ik ze niet nodig.... Vissen op de slip, met wakers of een dobbertje heeft de voorkeur! Die lampjes en piepjes zijn niet nodig als je naast je hengel zit met een hoogst effectief aasje op de juiste plek... Hallucinante rust afgewisseld met gekmakende anticipatie, spanning en sensatie (ook al vang je soms niks, je hoofd slaat soms toch wel op hol zo in het donker op een onduidelijke plek) houden mij wel wakker en alert genoeg hoor. Als je gaat verslappen kun je de missie maar het beste afblazen óf nieuw leven inblazen door een verandering van plan. Mijn tips:
Klein materiaal Haakjes, dobbertjes, breekstaafjes, loodjes, onderlijnen, hakenstekers, tangetjes, nagelknipper (dient als schaartje), boilienaald, klein lampje, allemaal (reserve)spul wat niet te veel ruimte in beslag neemt, maar alles bij elkaar kan e.e.a. toch wel oplopen. Ik gebruik zelf al jaren lang een visvest (voor de guerilla zwart geverfd!) waar het meeste netjes inpast. Regelmatig uitmesten die zakken, en niks meenemen wat je toch nooit gaat gebruiken is het devies. In het vest is ook plaats voor een mobieltje en wat rookwaren of snoep. De neiging om elke zak te gebruiken onderdrukken! Dat scheelt al een boel overbodig gewicht en helpt bij de organisatie. Boilienaald, hakensteker, nagelknipper en een klein (sleutelbos) LED lampje, zijn door middel van elastiek of rolspeld bevestigd aan het vest. Alles altijd bij de hand, en nooit kwijt. Samenvattend:
Aas en lokvoer Voor de guerilla tactiek gebruik ik het liefst zéér attractief aas, tenzij de kans op vervelende bijvangsten te groot is. Te veel onrust op de stek door telkens vissen te moeten landen, onthaken en terug te zetten werkt alleen maar averechts, voor vangsten en veiligheid. Wormen werken bijna overal, voor bijna elke vissoort. Vis ook eens met (boilie)deeg! Frolic, ook zo'n fijn aas en voer. Verder natuurlijk brood en kattebrokken voor de oppervlakte en vlokvisserij. Als lokvoer voor de instant dobber visserij gebruik ik graag bix, (blik)mais, -bonen, -erwten. Voor de instant statische visserij (met een loodje op de bodem zonder voercampagnes dus) gebruik ik graag thuis van te voren klaargemaakte pva zakjes of netjes met allerlei lekkers. . Als de visserij niet echt productief is kan het wel eens helpen om van aassoort te veranderen, ik heb dus meestal wat alternatieven bij de hand! Standaard zit er in mijn aas tasje: bix, frolic, kattenbrokjes, een blikje mais/kikkererwten/bonen, 2 soorten dip met een paar voorgeboorde popups en bodem aasjes er in en natuurlijk vrijwel altijd wormen... Verder heb ik nog vaak brood bij me, het liefst ongesneden witbrood. Ook een of ander vers deegje gaat regelmatig mee.. Om een beetje mee te spelen heb ik ook wat plastic rommel in een klein doosje gestopt in het zijvakje van het aas tasje. Namaak mais, namaak brood, lichtgevende boilies en boiliestoppertjes, tja soms geef je je geld uit aan de vreemdste dingen! Zo zijn er nog wel wat dingetjes die best graag zou willen uitproberen, maar dat horen jullie wel als het zo ver is... Een paar dingetjes die vooralsnog alleen in het buitenland te krijgen zijn wil eerst zelf uitbuiten (nou ja proberen) voor ik ze aan de grote klok hang hier. Om er redelijk zeker te zijn van vis op de stek mag ik graag voorvoeren, ook op guerillawater. De kunst is dan om niet gezien te worden tijdens het voeren, vooral om stekkenpezers geen kans te geven, of overijverige beheerstypes te ontlopen. Stealth is dus altijd het devies. Lang leve donkere stormachtige nachten, regen en wind maskeren namelijk heel veel ander geluid. Het geluid van boilies die spiegelglad water raken in een zwoele zomernacht is nou niet bepaald onopvallend te noemen. Voerbootjes zijn héél stil, maar voor de guerilla natuurlijk wat mij betreft uit den boze, behalve als je wel héél veel geld op het spel wil zetten. Er zijn trouwens voor de wat kortere afstanden ook alternatieven die minder duur en net zo accuraat zijn. Een oude witvishengel met een drijvende voerschep aan het uiteinde boven je beoogde stek kantelen bijvoorbeeld. Werkt ook onder die overhangende struiken en voor je aasaanbieding hoor! Als je verder weg wil vissen wordt dat wel lastig natuurlijk... tips:
Eigen comfort Warmte, drinken, voedsel. Eerst en vooral kleding. Donkere kleuren voor de nacht, groen/grijs is beter dan zwart (zwart is een contrast in het donker, tenzij er totaal géén licht is), onopvallende vrijetijdskleding voor overdag. Geen militaire camouflage outfit, want dat roept alleen maar vragen op. Donkere handschoenen, en waterdichte wandelschoenen maken de guerilla veiliger en comfortabeler. Een hoofddeksel in de vorm van een petje of hoedje is prettig warm, en helpt bij tegenlicht en helder maanlicht als je wil observeren of naar een dobber staart... Een bivakmuts lijkt misschien wat overdreven maar kan zéér handig zijn, zowel tegen kou als ontdekking. Een vest of trui met capuchon (hoodie) is lekker warm en functioneel, in alle jaargetijden. Ook zomernachten kunnen koud zijn als je stil weggestopt ergens op de tocht zit... Een onderkomen in de vorm van een bivvy of brolly is voor de meeste guerillasessies veel te omslachtig en te opvallend. Een simpele opvouwbare paraplu doet al veel goeds tegen regen en wind! Het onthaakmatje is net groot genoeg om te zitten en zelfs even te liggen. Voor de diehards die per sé toch naast hun hengels willen overnachten, én een beetje slaap willen pakken is een (NL landmacht) M90 slaapzak met buitenzak een goede aanschaf die zelfs in de vervelendste omgeving voldoet. Kou, regen, sneeuw, allemaal geen probleem. Toch kies ik voor de kortste weg, en probeer guerilla sessies meestal niet langer te laten duren dan een uurtje of 4. Korter is beter. Hoe langer je namelijk weg wil blijven, hoe meer rekening je moet houden met zaken als drinken, eten en beschutting. Omdat ik nogal snel uitdroog neem ik steevast drinken mee, ook als de missie maar een uurtje of 2 moet gaan duren. Vruchtensap in een afsluitbare fles is ideaal, zowel voor het vocht als de snel opneembare calorietjes. Hete thee of koffie in de winter doen wonderen voor het warm blijven en de vochtbalans. Ik probeer vóór de start van een guerillasessie in ieder geval voldoende gegeten en gedronken te hebben om het in ieder geval de eerste uren zeker uit te kunnen houden. Uiteraard dienen ook grote sanitaire boodschappen gedaan te zijn vóór we de donkere nacht induiken... Als een sessie wat langer kan duren is het raadzaam om snel opneembare calorietjes mee te nemen. Nootjes, chocola, beef jerky of zelfs gewoon dropjes nemen weinig plaats in en maken het mogelijk om net dat uurtje langer door te gaan als dat nodig is. Verder kan het héél nuttig zijn om vlak voor je de nachtjungle induikt even te denken aan antimuggenmaatregelen... Geloof me nou maar. Alleen deet helpt, en dan ook alleen maar als je geen enkel onbedekt lichaamsdeel overslaat... Een enkel t-shirt houd heel veel muggen die ik tegen ben gekomen niet tegen trouwens... Ik word normaal gesproken zelden gestoken, maar de muggen die ik soms tegenkom aan de waterkant weten dat niet of hebben gewoon héél veel honger! Tips
Logistiek Om alle spullen inclusief jezelf veilig en ongezien op de visplek te krijgen is soms niet zo makkelijk. Het begint met het vervoer. Vaak zijn de beste guerillawatertjes niet bepaals met de auto te bereiken. Scooter of nog beter (want stealthy) de fiets zijn flexibeler wat dat betreft. Een oude fiets valt heel goed onopvallend weg te werken door hem ergens tussen de struiken te zetten. Een scooter is wat lastiger maar een oude bewaarzak over het chroom draperen neemt de vorm en de glans al heel goed weg. Van een afstand onherkenbaar, zeker in het donker. En zo heeft dat ding ook nog eens nut, want ik heb nog nooit een vis gezakt... Zet ze vrijwel altijd meteen terug. Om minder als visser herkenbaar te zijn kun je het beste niet met allerlei schepnetten, hengels en andere visspullen rondlopen. Mijn schepnet blijft dus ingepakt, hengels zijn niet zichtbaar. Telescoophengeltjes zijn dan weer ideaal. Als "foudraal" voor de guerillavisserij gebruik ik tegenwoordig een oude gitaarhoes voor acoustische gitaar. Het schepnet, onthaakmatje, de hengels, de banksticks en piepers, drinkfles en een tasje met aas en voer passen er allemaal in. En niemand die mij met mijn gitaar ziet fietsen of lopen denkt dat ik ga karpervissen. En een vage tas (met daarin extra materiaal, lokvoer en voedsel) doet niks af aan het beeld van de overjarige muzikant.... Als je door de struiken moet sluipen om je stek te bereiken begrijp je het voordeel van weinig spullen en goede bagage pas goed. Ook goede kleding is dan wel erg prettig. Neem niet meer mee dan noodzakelijk, zowel in volume als in gewicht, en draag de "onvervangbare" zaken op je lijf. Ik denk aan telefoons, sleutels, beurzen etcetera. Klein materiaal en gereedschap is het makkelijkst te transporteren in een visvest. Als alles verder in één onschuldige tas past, des te beter. Om niet te veel mee te nemen ga ik vlak voor vertrek nog even kritisch door alle spullen heen, en gooi dan meestal nog wat zaken er uit. 4 wartelloodjes is echt te veel, zeker als ik wil gaan korstvissen. En die kilo boilies ga ik toch niet gebruiken. De piepers mogen eigenlijk meestal ook thuisblijven... Scheelt toch in gewicht allemaal, en zeker in flexibiliteit als ik wil verkassen. Tips:
Timing Bij de planning van een guerillasessie komt het aspect timing nog sterker naar voren als voor een gewone sessie. Normaal al belangrijke tijdsplanning vragen zoals; wanneer gaan we voeren, en hoe lang van te voren en hoe vaak gaan uiteraard ook voor guerilla sessies op. Maar bij carpguerilla gaat het meestal om korte sessies, waarbij zeer efficient gevist dient te worden, op tijdstippen waarbij we de minste kans lopen op ongewenst bezoek. Weet je wanneer de laatste en/of de eerste hondenbezitters meestal hun ronde doen, of wanneer de hangjeugd er meestal rondhangt? Plan je guerillamissie zo nauwkeurig mogelijk qua timing. Hoelang duurt het om van huis tot op de stek te komen en visklaar te zijn? Hoe laat wil je visklaar aan het water staan? Wanneer wil je weer weggaan? Door onnauwkeurige timing en slechte voorbereiding heb ik soms kortere sessies gemaakt dan oorspronkelijk gepland was, en dat is jammer. Alles wat van te voren klaargemaakt of geregeld kan worden moet van het lijstje afgestreept zijn zodra we aan het water staan. Koop of maak je aas op tijd. Zorg dat je materiaal op het moment van aankomst zo ver mogelijk visklaar is. Begin dus op tijd met al je voorbereidingen... Tips:
Veiligheid. Welke speciale risico's loop ik op de plek waar ik ga vissen? Hoe zit het met de bereikbaarheid, ook voor hulpdiensten als er iets misgaat? Weten er mensen waar ik precies zit als er iets misgaat? Hoe beschut of veilig is de plek waar ik uiteindelijk ga guerillavissen? Vluchtwegen? Uit welke richting kan ongewenst bezoek opduiken? Kan ik die richting ten alle tijden bewaken? Op welke tijdstippen loop ik de minste risico's, met behoud van kans van slagen? Welk soort ongewenst bezoek kan er opduiken? Ik zie bijvoorbeeld liever een overijverige controleur dan een horde dronken hooligans wier club net verloren heeft. Wat is de strategie als er toch zo'n ontmoeting plaats dreigt te vinden of ECHT plaatsvind? Kan ik mijn vervoermiddel mee nemen naar de stek, of moet ik dat onbeheerd achterlaten? Hoe grimmig is de sfeer in de omgeving? Is de oever goed begaanbaar of levensgevaarlijk steil? Welke maatregelen kunnen al van te voren genomen worden om de veiligheid te bevorderen? Allemaal zaken die maar beter uitgezocht kunnen worden voor we ze op onaangename wijze aan den lijve moeten ervaren. Ik probeer altijd er voor te zorgen dat mijn naasten weten waar ik zit. Een printje van google maps is voldoende specifiek, mocht er iets misgaan. Ik zal nooit gaan vechten om mijn spullen. Neem maar mee die hengels. Ook ontloop ik liever een boete of gevecht door mijn hengels te verlaten (de kans dat ze dan gezien worden is trouwens ook veel kleiner) dan dat ik domweg ga afwachten wanneer ik bekeurd of belaagd wordt. Ik gebruik dus liefst geen dure of onvervangbare spullen voor de carpguerilla. Om snel het hazenpad te kunnen kiezen zorg ik er voor (althans dat probeer ik toch) om altijd vertrekklaar te zijn, met achterlating van zo min mogelijk spullen. Waardevolle spullen (sleutels, telefoon, camera, beurs, zonnebril en (duur) klein materiaal) draag ik op mijn lijf, verdeeld over jas, broek en visvest. Alle spullen worden ook tijdens het vissen onmiddelijk na gebruik zo veel mogelijk opgeruimd en ingepakt, foudraal weer dicht en vertrekklaar. Hengel(s), schepnet, onthaakmat, bankstick en eventueel piepers en banksticks zijn allemaal goedkoop en dus vervangbaar. Nogmaals, als je er niet zelf naast zit is de kans dat ze in het donker of ergens tussen de struiken gezien worden stukken kleiner dan andersom. Afstand houden als dat kan (niet als je tegen obstakels aanvist dus!), en wegwezen bij serieus onheil. Een groot deel van de veiligheid zit hem er in dat je niet gezien wordt. Als je dan toch gezien wordt, helpt het om niet als visser of als kwetsbaar slachtoffer herkenbaar te zijn, door misleiding. Mensen handelen op basis van wat ze zien! Laat dus ook en vooral NIKS achter op de plaats waar je gezeten hebt. Zelfs geen maiskorreltje! Niks zo stom als je activiteit en locatie markeren voor anderen. Geloof me, zelfs ík zie die maiskorreltjes, boilies, breekstaaffolietjes, stukken nylon en andere "tell-tale signs" niet makkelijk over het hoofd. Laat staan dat gehaaide stekkenpezers en terreinbeheerders die echt wel scherper kijken als ik niet meteen gealarmeerd zouden zijn om hun duistere contra-activiteiten te starten. Carpguerilleros hebben u eenmaal natuurlijke vijanden. Als laatste nog even het belang van goede kleding en stevig schoeisel. In het donker is het toch wat lastiger manoeuvreren tussen de doornstruiken op steile oevers, en een vergissing is snel gemaakt. Goede kleding kenmerkt zich verder ook door het feit dat deze weinig geluid veroorzaakt bij beweging. Jachtkleding en tactische kleding voor (para)militaire toepassingen zijn wat betreft prima voorbeelden van kleding die geschikt is voor onze guerilla toepassing. Helaas zijn deze meestal wel in camouflage uitvoering te krijgen, en daardoor naar mijn smaak te opvallend in een urbane omgeving. Grijs en donkerblauw voldoen beter wat mij betreft al het gaat om een onschuldige en niet bedreigende of provocerende uitstraling. tips:
UitvoeringAls we dan uiteindelijk aankomen bij ons beoogde water gaan we eerst proberen om ongemerkt het vervoermiddel te verbergen, of juist onschuldig tussen gelijksoortige voertuigen te parkeren. Lichten uit en de scootermotor tijdig uitzetten als dat nuttig lijkt voor de laatste meters.Parkeren, spullen mee, en weg. Niet langer rondhangen dan nodig is. Omdat we de verder nog af te leggen weg overdag al hebben verkend kunnen we zonder de weg te moeten zoeken snel ons doel bereiken. We vermijden de verharde paden met zand en steentjes, en lopen door de zachte berm en het gras om minder geluid te veroorzaken. De oren gespitst op elk verdacht geluid, want we willen weten wat en wie er zich allemaal om ons heen bevinden. Geen licht of lampjes die onze aanwezigheid kunnen verraden. Liever langzamer lopen dan verrast worden. Dat er altijd nog verbetering in de voorbereiding kan bewijst zich al snel door het feit dat we opgevreten worden door de muggen en knutjes. Volgende keer toch maar even van te voren antimuggenspul gebruiken. Pff, wat een rotbeesten, zenuwelijers die hun nerveuze gezoem in je oor willen toeteren door als kamikazes in je gehoorgang te duiken. Zo lijkt het toch wel in ieder geval. Daar is het stekje al. Nog even de laatste meters omlaag glijden, en omdat we inmiddels precies weten welke takken we kunnen gebruiken om ons vast te houden gaat dat probleem loos. Het eerste deel van de missie lijkt geslaagd. Een minuutje stilte om te luisteren en te wennen aan het donker. Alles lijkt veilig. De menselijke geluiden die we horen komen van ver. De hangjeugd is er nog wel, maar weet niks van onze aanwezigheid. Ze zullen dadelijk wel luidruchtig huiswaarts keren. zolang ze daar herrie maken leiden ze in ieder geval mooi af van andere geluiden. Zonder al te veel handelingen maak ik slechts één hengel visklaar. Moet voor even genoeg zijn. Loodje, onderlijn met aas er al aan bevestigen aan de hoofdlijn, die reeds voorzien is van rigtube, loodclipje en wartel met snelkoppeling. Plons. Mijn montage gaat te water. De molenslip ver open, want ik geen baitrunner. Ik weet dat ik ongeveer op de plek vis waar ik al een tijd lang bolletjes en andere lekkernijen heb gevoerd. Altijd spannend zo'n eerste sessie. Toch heb ik er vertrouwen in. Ik weet door observatie dat er wel wat karper zwemt in dit water. Of ze 'snachts azen weet ik niet. Ik ken namelijk diverse wateren die 's nachts veel moeilijker vis produceren dan overdag. Vooralsnog ben ik blij met elke aanbeet. Ik vis met een combinatie van wormen met een boilie. Wormen zijn instant killers. De boilie houd de wormen op de hair, én zorgt er voor dat er ook na witvisvraat nog steeds een aasje bij mijn haak ligt. Een pva kousje met boiliekruim en andere lekkernijen zorgt voor een beetje attractie rond mijn rigje. Afwachten maar. Even alle spullen organiseren terwijl mijn lijn de kans krijgt om af te zinken. Pieper met bankstick in de oever, hengel er op. Snel het schepnet klaarleggen trouwens. Matje uitvouwen direct naast de hengel. Ik word gek van de muggen. De pieper maar eens heel zachtjes aanzetten. ssst.. Na een paar minuten wil ik het lichte swingertje aanbrengen op de lijn, en draai voorzichtig de lijn op spanning. De swinger bevestigen en zo slap mogelijk laten hangen. Tijd voor een sigaretje. Het is een donkere maanloze nacht. Die maan komt straks pas, maar als ik achterover leun zie ik een prachtige sterrenhemel. Altijd weer een feest. De grote beer, de poolster, alle bekende planeten sterrenbeelden kijken op ons neer. Ijzig maar met de schijn van een geamuseerde twinkeling. Nog steeds hebben de muggen een feestje in de nacht. Die krengen slapen nu toch normaal gesproken? Minder irritant maar minstens zo opdringerig zijn de talloze naakstlakken die in het gras rondslijmen. We zijn d'r thuis al aan gewend als er weer eens een hele dikke naaktslak meegelift is en het bankstel volslijmt. Ik in ieder geval dan toch. Moet toch iets mee te doen zijn met die beestjes... Slijmerig maar smakelijk! In ieder geval vinden ze alles wat in en op het gras ligt bijzonder interessant, inclusief mijzelve. Toch eens wat meer te weten komen over die beestjes en de soorten die we hebben hier in de buurt. Even aan de lijn voelen of die wel netjes over het wieltje van de beetverklikker loopt. Opeens wordt de lijn tussen mijn vingers uitgetrokken en begint de molenslip te ratelen. Pfff heerlijke schrik.. Yes! Even die spoel tegen houden en aanslaan, terwijl mijn hart in mijn keel bonkt. Contact, en het ding aan de andere kant van d lijn begint woest te trekken. Snel een slag vaster die slip. Dat is beter. Het telescoop hengeltje staat meteen krom, en ik voel dat er met behoorlijk wat kracht tegengas gegeven word aan de andere kant van de lijn. Wij zijn het oneens over de te volgen richting, de gehaakte vis en ik. Maar de korte hefboom tussen mij en de vis in combinatie met de redelijk stevige hoofdlijn zijn voldoende om de uitvallen te pareren, en zonder problemen geeft de slip lijn af als de hengel al te krom dreigt te gaan. Het gehaakte beest geeft nu toe door naar links uit te zwenken, in een poging daar de oever (en de bijbehorende beplanting) te bereiken. Om de afstand tussen mijzelf en het beest te verkorten maak ik van de gelegenheid gebruik om lijn te winnen, en het beest aldus ook enigzins uit zijn koers te trekken. Juist voor hij de voor hem veilige beplantig bereikt weet ik hem te keren, in mijn richting nu. Ik geef even minder druk, zodat de vis niet weet vanuit welke richting het gevaar dreigt, maar wel genoeg om nog een metertje te winnen. Dan vertrekt de vis opnieuw, nu naar rechts, waar nog meer gevaar dreigt, door over en in het water hangende begroeing. De hengeltop onder water, en blokken is het devies. Het lukt! De vis komt weer terug tot een meter of tien voor de hengeltop, en begint aan de bekende rondjes voor de top, met nog wat uitvals pogingen die steeds makkelijker te stoppen zijn. Inmiddels weet ik wel zeker dat het om een karper gaat. De jungle om mij heen weet inmiddels ook dat er van alles aan de hand is. De geluiden die ik hoorde tijdens het drillen deden mij zelfs even denken dat ik iets héél anders als een karper aan de lijn had, maar dat waren blijkbaar en misschien wel letterlijk muizenissen. In ieder geval wist ik het beest te landen, en snel te onthaken. Dat ging erg makkelijk, want deze vis had de verhoudingsgewijs allergrootste muil die ik ooit ben tegengekomen bij een karper... Wat een toeter! Achteraf gezien jammer dat ik geen foto heb gemaakt, maar op dat moment besloot ik om het beest snel terug te zetten. Geen gemier met wegen en zo. Gewoon een mooie karper mét een ontzettend grote bek! Van een formaat waar bij je een felle dril kunt verwachten, spanning en sensatie! Ik zal deze vis niet vergeten... Helaas zijn alle wormen nu verdwenen van de pieringrig, en ik heb geen reserve wormen of kant en klaar beaasde wormenrig meer bij me. De verdere sessie met alleen de boilie levert helaas niks meer op, maar ik ben dik tevreden met het resultaat, en na twee uurtjes vissen en één keertje verkassen keer ik met een grote smile op mijn gezicht weer veilig en ongezien huiswaarts.. Carpguerilla missie geslaagd! Er zijn nog geen reakties op deze blog Voeg uw reaktie toe of mail naar ! |
||
Start > carpblog> carpguerilla> carpguerilla tactieken... |
|||
cms and support:Miranet Webdesign Maastricht Sponsored by: BaitCalculator