It is to be observed that 'angling' is the name given to fishing by people who can't fish.
Stephen Leacock
| 2009-11 laatst bewerkt op Nov 30, 2009 | |
Start > carpblog> blog2009> 2009-11... |
|
|
It is to be observed that 'angling' is the name given to fishing by people who can't fish. Stephen Leacock |
|||||
|
|
|
|||||
|
|
|
|
||||
|
|
2009-11November 2009Donderdag 5-11-2009De druk is wat mij betreft even een beetje van de ketel, na de vangst van een mooie karper vorige week op de Maas. En dat komt wel goed uit, 1 dag na de laatste Maassessie is het begonnen met regenen, en het blijkt dat de junglestek op dit moment zo goed als onbevisbaar is. De stroming is te sterk om de (ver weg gelegen) plekken te bevissen die vis opleveren, en dat in combinatie met grote hoeveelheden drijfvuil en wier, en een waterstand die inmiddels sterk gestegen is en lijkt te stijgen. Het is ook nooit goed.... Vorige week "te helder", nu weer dit. Enfin.... Het zal wel loslopen, over een weekje is het ergste vuil hopelijk verdwenen. Voor nu: vijversletten maar.... Dan maar meteen het ergste prutsputje uit de buurt: de 2eD.... Na overleg met Marc is besloten om morgen te gaan voor vis, elke vis is goed als het maar karper is.... En liefst een schub, voor Marc dan. Vrijdag 6-11-2009 03:24 Ik kom zojuist terug van een nachtelijk avontuur, ben even wezen voeren en heb daarbij snelheidsrecords doorbroken. Leve de rustige nacht, en fietspaden zijn toch echt veel te langzaam in vergelijking met de weg... Over het voeren kan ik wel iets vertellen... Een grote ketel mais staat gekookt en wel lekker te gisten in de tuin, en daarvan heb ik een paar scheppen vermengd met wat lekkere grondvoertjes, chili, trassi en weet ik veel wat allemaal. Een beetje zout bijvoorbeeld, ontbreekt ook zelden aan mijn voertjes. Maar goed. Dat dus vermengd met wat maisgistsap (begrijpt u het nog?) om wat ballen te kunnen maken, en even in laten trekken en vermengd en zo. Uren kun je er mee bezig zijn met zo'n grondvoertje... In dit geval dus niet, ik heb snel wat bij elkaar gemieterd en een uurtje later stond ik al aan het water... De 2e D. Megabak met water. Vol 30'ers en 40'ers. In centimeter dan, want dat moet nog wel lukken daar. In ieder geval zit er behoorlijk wat vis, en dat is wat nu even telt. Liever geen blank. Al kun je ook op de 2e D. gevoelig op je laadklep kletteren, want ook daar is blanken soms geen kunst, maar noodlot. Toch moeten een paar uur lol en een visje wel lukken daar, en zodoende stond ik dus een uurtje geleden daar gezellig maiskorreltjes en voerballetjes te strooien, knus tegen het riet aan. Nog even gekeken of ik activiteit in het water zag, maar meestal is er niet veel loos als het donker is. Overdag kan het wel eens leuker zijn, maar we zullen het morgen wel zien... Ga ik de spullen al bij elkaar zoeken nu? Mwah... kan morgen ook nog wel. Als ik nu snel even op een rijtje zet wat ik mee wil nemen en moet doen kom ik in ieder geval beslagen ten ijs. Als aas gaat mee: het ultra-attractieve(zie boven) lokvoertje, extra maisjes, pieringen, frolic, magic bread, wat boilies nog. Voor Marc wil ik eens een verzameling dipjes en poedertjes meenemen, moet ik even potjes voor vinden. Ik twijfel nog even over welke hengels meegaan. In ieder geval de penhengel. Maar of ik guerilla- of vijversletstyle ga weet ik nog even niet. De guerilla uitrusting zou nog wel eens van pas kunnen komen wat later op de avond denk ik... Maar dat terzijde. Verder: method feeder meenemen. Niet vergeten dus. Eten en drinken zijn ook wel handig, in ieder geval verstandig. Verder, een paraplu misschien? Niet onverstandig... Stoeltje? Wellicht... Ahum... Ik heb geen zin om de viskar mee te nemen, wil snel en flexibel zijn, want wie weet loopt het niet op de 2eD en moeten we uitwijken naar een ander water, meer gewaagd en met kans op dikkere vis ook... Want hoe dan ook, we moeten zien dat Marc een schubkarper(tje) vangt morgen...  Of de dingen gaan vanzelf, óf ze gaan helemaal niet....Vrijdag 6 - 11 - 2009 Een hele discussie over mannen en vrouwen en emancipatie en gender op de televisie samenvattend concludeer ik dat dingen gaan zoals ze gaan, en anders niet. Met dwang kun je weliswaar op de korte termijn iets bereiken, maar op de lange termijn moeten dingen zichzelf bewijzen, of ze zijn ten dodo (sorry dode) opgeschreven.... Pffff... Met vissen is het al niet anders. Het gaat zoals het gaat, en dat heeft zich maar weer eens bewezen gisteren... Waar ondergetekende genadeloos (op wat penvisjes na) blankte ondanks zorgvuldig geplande tactieken, nachtelijke verkennings en voertochten gecombineerd met minutieus geprepareerd materiaal en aas, wist Marc de absolute top van het water te bereiken, door gewoon single hookbait zijn boilies aan te bieden... Het begon zo goed, mijn pieper liep als eerste af, met als resultaat een vals gehaakte vis, ongeveer ter grote van een ei. Even dik als als een ei dan toch. Hmmm... Niet veel later liep ook Marc's hengel af, een terugzakker die resulteerde in een klein schubje. Missie geslaagd dus, want het doel was om Marc een schubje te laten vangen. Toch wilde ook ik best wel een visje drillen, en rustig afwachtend trotseerden wij de kou en de duisternis. Een beetje pennen hield mij wel bezig, met wat kleine visjes als resultaat. Op een gegeven tijdloos moment liep de meest linkse hengel af, en moest Marc rennen om de honneurs waar te nemen. Ik zelf zocht eerst even naar het schepnet en stond niet veel later naast hem. De vis was blijkbaar meteen als een gek naar de kant gezwommen, zodat Marc stevig achteruit moest lopen om een soort van contact met de vis te houden. De boomtakken die hij daarbij ruggelings ontmoette maakten het hem daarbij niet bepaald gemakkelijk, maar op de een of andere manier wist hij zich staande te houden, én het contact met de vis niet te verliezen. Tegen de tijd dat ik naast hem stond was het ergste leed geleden, en stond Marc lekker een visje te drillen dat zich een paar meter uit de kant bezig hield met het verplaatsen van grote hoeveelheden water. Nieuwsgierig naar wat er zich aan de andere kant van het nylon bevond ontstak ik even de fenix...  Zooooooooooo.................Dit hadden we niet verwacht... Sterker nog, we vermoedden niet eens dat er hier vis rondzwom van dit formaat. Een vis die respect afdwong, en zeer onverwacht hier blijkbaar al die tijd al rondzwom... Het beest was nog niet van plan om zich gewonnen te geven, maar echt veel vuurwerk zat er niet meer in. Dus al redelijk snel kon het schepnet omhoog en de vis (met moeite) er in. Deze vis was ondanks het nachtelijk uur een foto waard, zo werd besloten, en nadat Marc de vis onthaakte flitste mijn telefoon een paar (slechte) plaatjes. Het beest ging terug, en hoefde niet ondersteund of gereanimeerd te worden, en zwom al snel weer zijn rondjes, terwijl wij nog verbaasd waren over de vangst. Ik vermoed dat dit toch echt wel de absolute topvis van het water(tje) was, en als dat niet zo is, dan vraag ik me af wat er dan in godsnaam nog meer rond zwemt.  Even voor de oplettende l(stekkenp)ezer, het gaat hier niet om een dertiger of zwaarder, ik weet zeker dat deze vis de 20 pond ook absoluut niet haalt. Maar voor ons was deze vangst toch wel een absolute verrassing. Om niet te spreken over een openbaring. Want HOE in vredesnaam kan een vis nou toch nog zo uitgroeien op dit miniscule putje? In ieder geval zag deze vis er zeer gezond en weldoorvoed uit, en dat zegt wel iets over het voedselaanbod. Tenzij de een of ander idioot het beest(je) vrij recent heeft overgezet, maar ik denk eerder dat de overvloedige zomer al snel voor een kilotje extra spek heeft gezorgd bij deze vis... Als dat zo doorgaat worden de vissen hier in Nederland dus groter en groter, maar niet makkelijker te vangen. Daar zorgt de overvloed aan natuurlijk voedsel dan vanzelf voor!Welke kant het ook op gaat, voor Marc een móói resultaat, terwijl bij uw razende reporter helemaal niks gebeurde. Zelfs op de penhengel werd ik continu voor de gek gehouden, en wist menige valse aanbeet mijn moreel danig te ondermijnen... Nou ja, zo erg was het ook weer niet, maar echt scherper vissen ga je er op den duur niet van. Tegen 10 uur was het mooi geweest, Marc wilde naar huis, en het werd trouwens ook de hoogste tijd dat ik eens iets te eten ging bemachtigen.... Wegwezen maar weer... Tot het volgende avontuur... Donderdag 12 - 11 - 2009 bah... steeds donkerder en korter worden de dagen.... De motivatie om te vissen wordt er niet beter op... Ben ik een goed weer visser? Nog steeds ben ik continu bezig met vissen, maar alleen in mijn hoofd en zo. Droogvissen noemen ze dat. Ik ken mensen die zelfs karperspelletjes op de PC spelen... Zou ik? Eens kijken... Ik wil eigenlijk morgen wel een paar uurtjes vissen! Woensdag 18 - 11 - 2009 Slechte kebab en harde winden Eerst maar eens even over de voorbereiding... Daar zal het niet aan gaan liggen vandaag... Al vier dagen lang voer ik 2 stekken aan, een klein emmertje mais en bollen per keer, dus een half emmertje per stek. De stekken liggen een kilometer of wat van elkaar verwijderd, en wat beter is, de ene ligt vol in de stroming van de maas, en de andere in een kommetje waar geen stroming staat. Een beetje zekerheid proberen in te bouwen dus... Het voeren heeft meestal plaats gevonden in het holst van de nacht, maar gisteren stonden we tegen een uur of half negen weer te strooien. Deze keer liet ik het smijtwerk maar even aan Marc over, want ik heb mijn nek verrekt en stevig "lassing", zoals mijn destijds driejarige dochter zei als ze ergens last van had. Gelukkig heb ik er vandaag niet zo veel "lassing" van als ik opsta. De telefoon. Marc staat al op de stek! Snel alle rommel bij elkaar gooien en met viskar en scooter tegen de stormwind in naar de stek. Vlak voor ik vertrek nog een sms... Marc geeft de stromingstek op en gaat verkassen... Onbevisbaar, de wind blaast zijn hengels uit de steunen. Helaas... Mijn eerste keus dan maar in het zuur leggen voor later, en naar de (relatief beschutte) kom. De wind neemt alleen nog maar toe lijkt het, als ik tegen een uur of vier de haven nader om het bootje te halen. Shit. Sleutel van de haven en de boot thuis laten hangen. Dan maar meteen naar de stek. Als ik via het hobbelige pad de stek nader zie ik dat Marc ook al daar is aangekomen. Hij heeft alles op zijn nek gepakt en is in één keer verkast, te voet... "Zooo... Alles al hier?" vraag ik. "Jazeker!" is het antwoord, waarop ik meld dat ik best even met de kar had willen rijden voor Marc's spullen. Maar dat is dus niet nodig, we kunnen meteen beginnen met hengelen. Althans, eerst maar eens het hele ritueel met hengels en steunen en zo. Deze keer gebruik ik eens geen rodpod, maar draai mijn hengelsteunen in de bodem. Recht is anders, maar ik ben geen tackletart die een hartverzakking krijgt als er eens iets een beetje scheef staat.... Een telefoontje naar huis brengt uitkomst, de vergeten sleutel wordt vriendelijk nagebracht door Tessa, mijn partner tot de dood ons scheidt... Gelukkig, want ook voor de vochtvoorziening ben ik afhankelijk van het clubhuis in de haven. Snel er heen dus, waterzak vullen, bootje oppikken, en terug naar de stek, maar nu over water. De wind is heftig, maar het aanmeren lukt zonder schade of ongelukjes met vislijnen.  Voor het definitief donker wordt trekt de lucht hier en daar een beetje open, maar de wind blijft heftig te keer gaan. Het is nu wachten op een aanbeet...Het diner valt tegen wat mij betreft, de kipkebab smaakte verdacht... De vis verdomd het om te bijten... Ik zou heel graag willen weten of het voer van de afgelopen dagen überhaupt aangeraakt is, en neem me voor om te gaan zoeken naar manieren om dit soort vraagstukken met zekerheid op te lossen, ook op dieper of troebel water. Dan maar wat ouwehoeren tot het tijd wordt om de ogen te sluiten. Donderdag 18 - 11 - 2009 Ik slaap een uurtje of zo, maar wordt weer wakker. Nee, geen gepiep, maar gewoon wakker. Dan maar weer even een peukje, wat lezen, even buiten de tent rondlopen, de hengels opnieuw ingooien en nog wat van die acties. Tegen een uur of twee val ik in een zeer onrustige slaap. De wind blijft aan de tent rukken als een bezetene... Als het tijd wordt om weer op te staan is het wel duidelijk. Kansloos. Geen vis, geen brasem, niks. Wel een erg lekker weertje voor de tijd van het jaar trouwens, dat maakt heel veel goed. Sterker nog, als er altijd vis op de Maas te vangen was dan de lol er wel eens van af kunnen gaan. Deze harde visserij is nu eenmaal wat veel vissers ook weghoud van de rivier, en dat scheelt in de drukte. Want uiteindelijk vis ik vooral om de "mensjes" (zoals Mike ze noemt) te ontwijken, de drukte en de herrie uit te bannen. Innerlijke rust of zo... Of onrust net wat je wil. Vissen als excuus. Nou ja, af en toe een mooie vangst houd de moed er wel in natuurlijk, maar blanken is goed voor het karakter zullen we maar (weer eens) zeggen... Nog voor het weer donkerder wordt maak ik een einde aan het genot en smijt de hele rommel weer op de kar en vertrek weer naar huis. Via de leukste omweg die ik kan verzinnen... Zondag 22 - 11 - 2009 Vandaag een pleziertochtje over de Maas met Paul en Jean! Beetje geprutst met kunstaas, maar geen vangsten... Gaat verder niet over karpers, dusseh... Zaterdag 28 - 11 - 2009 Oei... Na alweer en bewogen week (aanhoudingen, inbraken, goed en slecht nieuws, kortom: toestanden) een zaterdagje "lummelen" aan de waterkant. Het doel: Karper vangen. Het water: een redelijk grote en rustig gelegen vijver ergens in het limburgse land. De voorbereiding: Een verkennings en legalisatie tocht, of wel een rondje rond de vijver en het aanschaffen van een dagkaart in de plaatselijke VVV, en een nachtelijk observatie annex voerbezoekje, waarbij een halve kilo belachelijk dure aasjes die je ook nog zelf moet afdraaien van een mix met zo'n leuke fantasienaam waar je verder niks aan hebt afkomstig van een prestigieuse Engelse firma gecombineerd met een halve kilo veel minder dure Frolicjes netjes verspreid over de hele vijver werd gevoerd... Verder: 2 uurtjes slaap en een spannend ritje met de viskar door het heuvelland... De weg ken ik inmiddels wel, en al bijna 40 jaar geleden kwam ik al vaak in de dorpjes langs de route, want mijn beste vriendje van de lagere school woonde in het voorlaatste dorp voor mijn einddoel. Ik kan je verzekeren dat de Bergstraat zijn naam nog steeds eer aandoet, zowel omhoog als omlaag... Het gezelschap: Marc uiteraard, tijdelijk aangevuld door William (die de vis op een afstand kwam houden in zijn fraaie gesponsorde jas, ik dacht even dat er een waanzinnig grote fluopopup naderbij kwam toen hij aan de overkant van het water verscheen) en later nog door Lars, die nog een paar uur meegevist heeft. De omstandigheden: Regen, harde en in dit dal onvoorspelbare wind, modder en slaap. De resultaten: Noppes, niks, nada, nul, blank, visloos, kansloos, hopeloos, reddeloos, waardeloos, flut, en dat is dan nog gelogen ook, want we hebben het eigenlijk nóg slechter gedaan... Hoe dan ook: geen piepje geen trilling geen enkel teken van vis. Ik moet wel even slikken, want dat betekend dat de maand november dus voor mij visloos is verlopen.... Alleen een guerilla sessie in de nacht van zondag op maandag zal dat nog goed kunnen maken, maar of dat er nog inzit? Mwaaah.... Ik denk het niet... En dan is het al weer december! Oei... Nog 2 uurtjes en november is alweer geschiedenis... Een opmerkelijk visloze maand! Het heeft niet gelegen aan de inzet, maar het moreel was misschien toch niet zo hoog meer. Een beetje gezapigheid na de mooie afsluiting van oktober, met als logisch gevolg verder geen guerillasessies ter compensatie van de vergeefse maasmanoeuvres... Tja, als ik alsnog zou vertrekken nu, zou ik dan nog een kans maken op een novembervis? Ik vrees van niet, ik blijf lekker thuis griepen... Wie weet wat december nog in petto heeft voor het jaar 2009!
Comments
De volgende reakties zijn ontvangen op deze blog:
Dec 28, 2009 - 23:13:39
comment added by miike dan ga maar eens vissen waar we de laatse 2 maanden waren, ik zeg je niks blijft liggen en als dan ben je een echte. heb er nu 12 gevangen in de afgelopen maanden,twee meer dan 35 pond.maar op roofvis ga ik lekker en in nachten op me pen stekje,even met hond wandelen en emmer mais dumpen,iets wat me die gast in boot niet zo met lief afneemt. greets.mike
Dec 6, 2009 - 03:32:10
comment added by Vincent
Dec 6, 2009 - 03:32:19
comment added by carel
Dec 1, 2009 - 02:22:12
comment added by mike Voeg uw reaktie toe of mail naar ! |
||
Start > carpblog> blog2009> 2009-11... |
|||
cms and support:Miranet Webdesign Maastricht Sponsored by: BaitCalculator