Fishing is the sport of drowning worms.
| 2009-09 laatst bewerkt op Oct 2, 2009 | |
Start > carpblog> blog2009> 2009-09... |
|
|
Fishing is the sport of drowning worms. |
|||||
|
|
|
|||||
|
|
|
|
||||
|
|
2009-09September 2009 En toen was de vakantie (alwéér veel te snel) voorbij... Jammer maar helaas geen opzienbarende vangsten dus voor mij. Marc daarentegen blijkt goed gevangen te hebben op zijn vakantiebestemming(en). Snel maar weer wat sessies op de Maas gepland dus.Eerst een nachtsessie met Jean, die alweer enkele brasems oplevert, daarna nog een nachtsessie met Marc, die totaal visloos verloopt. Om toch eens naar vis te stinken, vissen we af en toe (nu zelfs geheel legaal!) ook nog te G. wat nog wel wat graskarpers oplevert. De korsttactiek lijkt zijn langste tijd nu echter wel gehad te hebben, en de vechtlust van de vissen is ook een stuk afgenomen. Komt dat misschien door de inmiddels weer een beetje lagere temperaturen? Beschoten... Verder zag ik mij nog genoodzaakt om maatregelen te nemen tegen enkele eikels die het leuk vonden om ons herhaaldelijk met een katapult te beschieten aldaar... Tegen 4 testosteron mannetjes begin je niks natuurlijk, maar blijkbaar maakt het indruk als je er doodleuk tegen alle natuurwetten in op afloopt en ijzig kalm vraagt: "Willen jullie daar mee ophouden?" Wat gesputter van de katapultbezitter die het ding probeert weg te moffelen: "Jao is good" waarop ik enkel nog antwoord "OK" en me weer omdraai en rustig wegloop... We zijn niet meer beschoten die sessie! De Maas geeft niks prijs aan ons op dit moment, maar we gaan stug door met zoeken, voeren, en hit and run sessies...  ---Woensdag 16 september 21:45--- Herrie met (v)echtgenote over ongenuanceerde uitspraken van mijn kant. Even afkoelen. Misbaksel mee op de scooter naar R.--- 21:55--- Sta op het bruggetje en gooi stukken misbaksel in water. --- 22:00 --- Activiteit in het water! In tegenstelling tot andere keren doen enkele karpers zich nu ook na zonsondergang tegoed aan het slecht gerezen brood... --- Donderdag 17 september 01:15 --- Tijd om even wat guerilla activiteit te ontplooien.. Ik wil korstvissen, en besluit om een half witbrood mee te nemen, alsmede de penhengel met enkel een haak aan de lijn.--- 01:20 --- Scooter richting R. Eens kijken of ze ook zo laat in de nacht nog tot azen te bewegen zijn --- 01:30 --- Scooter parkeren en alleen het brood gaat mee naar het bruggetje. Voeren... Wachten... Observeren... --- 02:00 --- Slurp... Slobber... Karper op de stek. Eerst één enkel exemplaar, dan weer stilte. --- 02:10 --- Weer slurpen smakken en zuigen, nu onder de brug. Even later 2 vissen die een kijkje nemen aan de oppervlakte, en zeer voorzichtig en omslachtig wat brood slurpen. --- 02:30 --- Zwanen verpesten de stek. Ze vreten alles op en verjagen zeker 5 vissen die redelijk goed aan het azen waren. --- 03:00 --- De zwanen zijn weg. Voorzichtig proberen weer wat brood te strooien zonder ze terug te lokken. --- 03:15 --- Tijd om de hengel en het net te halen. Het gestrooide brood is zo goed als verdwenen... Er zit weer karper op de stek, en de zwanen zijn nog niet teruggekomen. --- 03:30 --- Ik land een karpertje dat zich direct onder het kantje vergist heeft in mijn drijvende korst.... --- 05:30 --- Ik ben weer thuis... Het is bij dat ene karpertje gebleven, maar ik heb in ieder geval weer even ouderwets lekker de spanning en sensatie van de karperjacht op korte afstand mogen meemaken... De stek was wel verstoord na die ene vangst, en ik ben meer voor mijn plezier als voor de vangsten nog wat blijven vissen. Een beetje rondstruinen leverde verder niks op, maar ik heb geen pogingen ondernomen om nóg een stek aan te voeren met brood vanwege de zeer nieuwsgierige zwanen. Do 17 september nog een poging tot graskarpervangsten te G met W. en M. Met veel pijn en moeite één (redelijk grote) grasser weten te vangen. Tijgernoten lijken een voorsprong te nemen ten opzichte van Frolic in de vangsten hier. 0 vangsten op de rijkelijk gevoerde en meesterlijk geviste (nou ja...) drijvende broodkorsten. Vandaag overigens voor het eerst de magische broodjes van team mosella uitgeprobeerd, en ik moet zeggen, het resultaat is buiten de vangsten indrukwekkend te noemen. Het spul blijft bijzonder goed aan de haak zitten. Ook nu lijkt de vis veel minder actief en vooral ook véél minder vechtlustig als in die hete zomerdagen. Die liggen nu trouwens ook wel weer definitief acher ons. Tijd om de volgende Maas stek te gaan prepareren. Deze keer zal er wat mij betreft zwaar materiaal aan te pas mogen komen om de beoogde plek bereikbaar een bewoonbaar te maken. De plek is namelijk een beetje ruig en slecht bereikbaar. Onkruid en doornstruiken groeien tot boven mijn hoofd. En zeker met strechers, tenten, foudralen en vreterij voor karpers en mensen wordt dat dus een (z)ware expeditie. Marc merkte al terecht op dat dit geen putjesvisserij met gemaaide kantjes is... Ik vrees overigens dat ons zware materiaal zal bestaan uit bot tuingereedschap of kapmessen, dus dat wordt nog een leuke klus! Toch maar eens informeren wat een motormaaier kost.... Kleine update vrijdag 18 september... Nogmaals kleine nachtelijke guerillakarper op de korst gevangen. Deze keer weer op een ander ook reeds eerder bevist watertje waar ik een paar uur eerder broodkorsten had gestrooid en diverse vissen heb gezien. Onder andere een (onverwachte) 30er die ik best wel eens zou willen vangen... Helaas wist deze vis de dans te ontspringen, want eenmaal met hengels aan het water bleek het beest andere oorden opgezocht te hebben... Ik krijg hem wel eens... Vrijdag 25 - 9 - 2009 Expeditie naar de binnenlanden "Voorbereiding is alles" heb ik wel eens ergens gehoord, en deze keer leek het er wel een beetje op... Ergens in het diepste zuiden van ons landje zou het gaan gebeuren. Eerst eens een dagje er voor uitgetrokken en de stek vrijgemaakt van zijn rimboeachtig voorkomen zodat er gevist en geslapen kan worden.  Je moet er wel wat voor doen om hier te kunnen vissen hoor... In Afrika doen ze het trouwens met precies hetzelfde gereedschap want daar komt dat kapmes vandaan! Toen een nachtelijke voersessie van de Belgische kant met de spod. Vermoeiend en inefficiënt. De dag erna weer terug, deze keer samen met Marc. Nu even serieus met boot en dieptemeter. Peilen en voeren. De hele sector werd zeer verspreid voorzien van maïs-melasse en boilies. Heen terug is het meer dan een uur varen, want een lang ondiep en gevaarlijk stuk kost tijd. De hele operatie neemt dan ook meer dan 3 uur in beslag... 2 dagen nadien de kar de eerste keer volladen, voer, aas en zware spullen die alvast in de boot konden gingen mee, en opnieuw de lange tocht zuidwaarts met het bootje. Nogmaals de sector (bijna een hectare water) bevoeren met maïs en half emmertje boilies en nóg een keer goed de bodem verkennen met de visvinder. Een paar ideeën voor stekken heb ik al. Weer terug naar het haventje, benzine bijvullen, en wegwezen. De zware emmers met voer en de rest van de op voorhand vast meegebrachte spullen blijven onder het zeil in de boot tot de volgende dag. Holderdebolder terug naar huis met de lege viskar. Daarna boodschappen doen voor de proviand. 'S avonds dan weer alles nalopen en de rest van het materiaal vast klaarzetten. De brolly en de stretcher uit de kelder naar boven tillen, hengels van de laatste meters voorzien, en eens goed nakijken wat ik met de rodpod kan doen om de hengeltoppen zo hoog mogelijk te plaatsen. Ik verzin meteen een methode om drijvers te snijden uit schuim, want ik wil de lijn niet over de stenen laten schuren als ik op grote afstand over de glooiingen in een kuil vis. Want dat is mijn plan... Véél te laat naar bed, en dus niet echt helder de grote dag. Snel nog wat werken, want dat gaat natuurlijk gewoon door en voor, daarna nog even verse broodjes scoren en de kar inpakken. Dus niet helaas. Eerst moet er nog even een nazaat uit school gehaald worden. Ok, kar weer van de scooter af, kind ophalen, toch maar even tanken, kar weer aanhaken en verder laden, eindeloos wachten tot vrouw die even weg is terug komt want niet helemaal goed afgesproken, en zo gaat het maar door. Uiteindelijk vertrek ik dan tegen 4 uur voor de 2e keer met een volle kar westwaarts en zuidwaarts. Gelukkig schijnt er een vriendelijk zonnetje, en tegen de tijd dat ik bij het haventje kom klaart ook mijn humeur weer een beetje op. Nu nog alles op de boot laden, de watervoorraad aanvullen en dan kan eindelijk de laatste etappe ingezet worden. De boot helt wel een beetje naar rechts, dus de lading moet beter verdeeld worden. En na 20 meter door het wier geploegd te hebben moet de schroef al vrij gemaakt worden, maar dat ben ik nu wel gewend. De rimboe in Eerst een stuk de maas opvaren. De eerste kilometers gaan goed. Om op de stek te komen moet er ruim een kilometer door ondiep verraderlijk water gevaren worden, met veel planten en andere narigheid voor de schroef. Maar na wat strubbelingen met planten en wier, en uitwijkmanouvres voor al te ondiepe gedeeltes bereik ik het diepere deel met boot en lading intact, en zonder al te grote kleerscheuren voor ondergetekende. Leve de visvinder die mij waarschuwt voor ondiepe gedeeltes! Op weg naar de stek zie ik dat de visvinder opeens veel tekenen van vis vertoond. Helaas níet op ónze stek, maar op een plek waarvan wij weten dat deze in het verleden (en nu wellicht ook) door bekenden bevist is, en wellicht ook nu nog bevist en bevoerd wordt. Hopelijk trekt de vis tegen de schemer rond op zoek naar eten, en komen ze ook onze kant op.... Op onze eigen stek aangekomen eerst nog maar eens wat rondvaren, beetje gevoel voor het water krijgen. Ik heb een redelijk beeld van wat zich onder water bevind, en dat beeld wordt nog eens bevestig door de visvinder. Tevens zie ik op de stek ook wat vissymbooltjes, hoog in het water. Ik heb geen hoge dunk van die visvind functie en gebruik dat ding dus voornamelijk als bodemvinder ofwel dieptemeter, maar toch... Een beetje hopen mag toch wel? Hoe dan ook, tijd om te landen. Heel voorzichtig, rustig aan, naar de kant waar het steeds ondieper wordt. Een meter of 20 uit de kant moet de motor echt uit, want het is hier al minder dan een meter op sommige plekken. Met een roeispaan tussen de keien door laveren naar een plek waarvan ik weet dat het nét iets dieper is, want daar moet het bootje zo dadelijk liggen.  Yes. Een zachte landing. Nu snel naar voren en door de modder naar de vaste grond. Touwtje meenemen en bootje vastleggen aan de struiken! Ik trek de Barkin Pumpkin wat verder op de oever, zodat deze wat steviger vastligt. Die gaat nergens heen voorlopig. Stekinspectie! Een en ander ligt er nog ongeveer net zo bij als we de vorige week hebben achtergelaten. Een aantal takken verbergt de doorgang die we van het water naar de iets hoger gelegen oever hebben gemaakt, en die moeten nu eerst opzij. Het door Marc gemaakte trapje om de oever te beklimmen ligt er nog, en onze verblijfplaats ligt er nog steeds netjes bij. Daar gaat ie weer! Alles uit de boot! Eerst maar eens de rodpod met piepers en hengels opstellen. Helaas lukt het niet om het ding zo steil te zetten als ik gehoopt had, de hele boel flikkert achterover zodra ik een hengel er op leg. Ok, dan maar iets minder steil... Ik wil eigenlijk een scudopstelling maken hier, maar de Maas ligt er rustig bij, stroomt niet of nauwelijks, dus het moet maar zo als het gaat. Het gaat nu eenmaal niet altijd zoals het moet... De hengels staan nu klaar om later uitgevaren te worden, onderlijnen zijn geknoopt en van aas voorzien en liggen klaar om aan de hoofdlijn gemonteerd te worden. Ik maak graag gebruik van quickchange warteltjes om dit soort dingen snel te regelen zodra ze nodig zijn, dus dat gaat snel genoeg. Ik heb al besloten om vandaag in eerste instantie nog met gewoon lood te vissen, in plaats van met de elastiek en steen methode die door Marc ingezet gaat worden. Voordat Marc arriveert heb ik nog tijd om alvast het kamp op te bouwen. Eerst even het grondzeil neerleggen, want het is een zanderige modderige bende hier. Dan de brolly en de strecher. Tegen de tijd dat de brolly staat verschijnt ook Marc op de stek. Niet met een boot maar met de scooter en de viskar, dwars door de velden. Ook een hele onderneming, maar zo'n jonge kerel kan wel tegen een stootje... De tijd begint een beetje te dringen, en om de schemer voor te zijn tuigt ook Marc eerst zijn superdeluxe rodpod op met hengels en piepers. Marc geeft zijn geld alleen maar uit aan núttige dingen en heeft dus een mooie 3 poot pod die alle standen kan innemen. Zijn hengeltoppen wijzen dan ook wél mooi omhoog om zoveel mogelijk lijn uit het water te houden Het uitvaren kan beginnen! Marc krijgt de eerste keuze, en we varen zijn eerste hengel naar een taluud aan onze rechterhand. Wat boilies er om heen en terug naar de kant voor de tweede hengel, en ook deze wordt naar een taluud gevaren. Dan zijn mijn hengels aan de beurt. Mijn eerste keuze valt op een gat van een meter of 4,5 recht tegenover onze stek, maar dan zo'n beetje aan de overkant van de maas. Hengel nummer twee gaat een eind naar links, op de bodem van een kom van een meter of 4. Eenmaal terug aan de kant realiseer ik mij dat ik vergeten ben om drijvers op de lijnen te monteren. Het idee was dat een vis die op het diepe deel mijn aas pakt dan minder snel de lijn tegen de stenen tussen mij en de kuil aan schuurt. Peppie laat het maar even zo hoor... In ieder geval is het nu de hoogste tijd om iets aan het eten te gaan doen, want over een half uurtje of zo is het donker! 4 dikke speklappen op de hete grillplaat spetteren weldra lustig vet in het rond. De erwtensoep bewaar ik nog maar eventjes... Marc bouwt in de tussentijd aan zijn onderkomen, en we krijgen nog en kort bezoekje van Lars die even komt buurten. Lars verdwijnt al weer snel met medenemen van Marc's lamp om zijn fiets te halen, om niet meer terug te keren. Fietsensleutel kwijt en dus met pa of ma in de auto terug naar huis. Het wordt nu wel erg donker trouwens... Ik heb nog wat leedvermaak om die arme Marc die nu zonder lamp zit, en moet tot mijn schande bekennen dat ik me pas uren later realiseer dat ik tóch (dat eerst van niet) een reservelampje in de koffietas heb zitten. Maar dat is later.... Lieve woordjes voor een brasem Het wordt kouder. En vochtiger. Ik gaap. Marc gaapt ook. We zijn allebei moe, ieder om zijn eigen redenen. Tegen een uur of negen begint het water een beetje te stromen en na een tijdje krijg ik een soort terugzakker op mijn rechtse hengel. Ik draai de lijn weer strak. Een tik op de top verraad vis, en meteen wéér een terugzakker. Aangezien wij echte kenners zijn geworden constateren we al snel: Brasem. Eens kijken hoe het zit dan, en de hele 80 of 90 meter lijn inclusief wier worden binnen gehaald. Aan de haak prijkt inderdaad weer een vloermat van een brasem. Mooi van lelijkheid en een echte slijmjurk deze keer. Het beest heeft wat moeite om recht te blijven bij het terugplaatsen, dus krijgt het beestje alle liefde en aandacht die we ook aan een karper zouden geven. Ondersteunen, lieve woordjes, aanmoedigen en vooral geduld doen hun werk, en uiteindelijk kiest de versufte vis weer zijn eigen pad... Even napeinzen en dan de hengel opnieuw uitvaren maar weer. Zo in het donker is dat wel heel bijzonder. Ten eerste zie je geen fluit, en het water lijkt dan wel heel groot opeens. En ten tweede is het nog een kunst om je uitgangspunt na gedane zaken weer terug te vinden. Gelukkig helpt mijn kaarslantaarn ons om de weg weer terug te vinden. Nog even wat kletsen, en net als Marc zijn tent inkruipt om te gaan slapen begint mijn linker pieper te stotteren. Een run! In notime sta ik beneden en zie hoe de lijn met woeste rukken van de spoel getrokken wordt. Hengel omhoog, slip aandraaien, en meteen worden een paar flinke klappen op de hengel uitgedeeld door een woedende karper aan de andere kant van de lijn. De hengel staat flink krom en de vis trekt een flinke hoeveelheid lijn door de behoorlijk vaste slip. De inmiddels gealarmeerde Marc komt naderbij, en ik besluit om in de boot te springen, klaar voor de dingen die gaan komen. Hoe dan ook heb ik daar een strategischer punt om de vis te drillen en we kunnen de boot boven de vis brengen als dat nodig is. Opeens voel ik geen rukken meer, maar wel weerstand. Een grote bos wier zit om de lijn. Druk houden en meenemen. Het wier komt mee en nu voel ik ook de vis weer. Een uitval naar rechts, maar gelukkig geen contact met andere uitstaande lijnen. De vis scheert nu weer naar links en geeft alles wat ie heeft om de wierbedden die daar staan in te duiken. De uitval eindigt 2 meter voor de oever, en nu zwemt de vis weer naar voren. Inmiddels heb ik wel de nodige meters lijn weten te winnen op de weliswaar vechtlustige, maar zeker niet héél zware vis. Op het ondiepe deel achter de boot wordt de strijd beslecht. Ik besluit om de vis niet te lang te laten strijden, en aangezien Marc al klaar staat met het net vraag ik hem om de nu toch wel moegestreden vis te scheppen. BRUUUUUUUUUUUL! Maasvis(je) Een mooie hoge en compacte vis ligt in het net! De kop is er af. het naseizoen is begonnen. Ofwel het hoogseizoen. We zien het wel. In ieder geval heeft de hele expeditie deze keer zeker geen onbevredigende afloop, want we hebben een karper in ons net. Snel op de (gloednieuwe, veel te grote, maar nu eindelijk wel ontmaagde) onthaakmat. De vis heeft zich buiten de bek gehaakt, een minder prettig detail. En dat had dus nog wel eens heel anders kunnen aflopen. Maar hoe dan ook geeft deze vangst wel een beetje vertrouwen voor verdere kansen op deze stek. Even wegen laat zien dat de vis net geen 7 kilo is, maar wie veel kilo's vis wil zien moet bij de visafslag gaan kijken. Een paar snelle foto's met de vangers en de vis wordt weer teruggezet. Braaf visje trouwens. Liet zich geen moment van zijn vervelende kant zien door te spartelen of anderszins te keer te gaan.  braaf visje hoor! Wie het kleine niet eert en zo, dus de vis ging snel weer het water in en werd met zachte handen gereanimeerd tot het beest weer statig en kalm zijn eigen weg terug naar de geheimzinnige dieptes van de maas kon vinden. Het weer terug mogen zetten van een karper in zijn eigen element is het mooiste wat er is in onze visserij. Genieten met een hele grote G.
Afronden maar... Over de rest van de sessie wil ik kort zijn want het is al weer héél erg laat beste lezers... Wie alleen maar geinteresseerd is in vangsten kan hier stoppen. We hebben verder niks gevangen, helaas. Vermeldenswaardig zijn wel nog
september is weer een feit.... oktober here we come! Er zijn nog geen reakties op deze blog Voeg uw reaktie toe of mail naar ! |
||
Start > carpblog> blog2009> 2009-09... |
|||
cms and support:Miranet Webdesign Maastricht Sponsored by: BaitCalculator