Smoked carp tastes just as good as smoked salmon when you ain't go to smoked salmon.
Patrick F. McManus
| 2009-08 laatst bewerkt op Sep 14, 2009 | |
Start > carpblog> blog2009> 2009-08... |
|
|
Smoked carp tastes just as good as smoked salmon when you ain't go to smoked salmon. Patrick F. McManus |
|||||
|
|
|
|||||
|
|
|
|
||||
|
|
2009-08Augustus 2009Tijd om op vakantie te gaan... Hoogste tijd inderdaad, maar ik weet toch nog aan het begin van de maand wat gestolen uurtjes bij elkaar te vissen. Een nachtelijke sessie van een uurtje op 2 augustus leerde weer grassies op voor de vrolijke visvrienden! Een iets langer doorgeviste nachtsessie op de 4e leverde weliswaar heel veel spectaculaire aanbeten, maar geen enkele vis op de kant op. Het geheel lag er overigens wel héél mooi bij, een bijna volle maan boven het mistige water, en volop slurpende en kolkende vissen op onze continu met brood aangevoerde stek. Het brood vlóóg er doorheen! Een bizarre blank dus, waarbij we op exact de zelfde (voorheen hoogst succesvolle) manier visten, maar alle vis schoot los na een korte of wat minder korte dril. Tot overmaat van ramp wist een door William gehaakte grasser die dan uiteindelijk wel fatsoenlijk uitgedrild kon worden keer op keer onder een obstakel te duiken, met lijnbreuk als onvermijdelijke consequentie. Een vette domper... Maar we komen terug om ons te revancheren, en daarbij het kan niet altijd kermis zijn. Er zijn dan van die vissers die van iets dergelijks leren, maar in dit geval kan ik niks verzinnen... Of het zou de bijna volle maan moeten zijn? Toen de maan achter de horizon verdween was ook de animo om nog verder te ploeteren vooral bij collega visser Pieter Post (die de auto bestuurde) tot ver onder het vriespunt gedaald. Een behoorlijk koude nacht trouwens, 13 graden slechts bleek bij terugkeer naar de auto. Stadsmuzikant Het debacle van gisteren ben ik wel weer vergeten inmiddels. Het is nu de 5e augustus, en de hoon en de irritatie van Tessa trotserend knal ik op de scooter naar een guerillawater. Geen mens die een visser in me ziet trouwens, ik ga als muzikant deze keer. Schepnet, onthaakmat, steun met beetverklikker en 2 matzwarte telescoop hengeltjes, waarvan één op de pieper komt te liggen en de ander met een pennetje en een wurm ingezet zal worden zitten namelijk in mijn gitaarhoes... Ouwe overjarige hippie die te lang doorgeblowd en gezopen heeft na de 10000e repetitie met zijn bandje dat nooit meer zal optreden... Lichten en motor uit bij benadering van het bij het park horende parkeerterreintje. Geen wakende honden activeren... Karpers activeren is weer een andere zaak, en dat is het doel van deze sluipoefening! Het is de 2e keer dat ik dit water bevis, en daar zijn de nodige verkenningen aan vooraf gegaan zodat ik weet waar ik wil gaan zitten. Eerst langs de gevarenzone. Mijn aanwezigheid is hier overduidelijk als er iemand uit een van de vele ramen kijkt. Vervolgens nog langs een pad met felle lantarens. Niet te snel lopen, op het gras blijven, en onder de lantaarns doorlopen is het beste om geen gigantisch schaduwspel te veroorzaken. Het lijkt er op dat deze etappe van de missie zonder ongewenste elementen te alarmeren afgelegd is. Ondanks de inmiddels volle maan is het stikdonker op het tussen bomen en struiken verscholen kronkelpad achter het water om, en ik ben genoodzaakt om de zaklamp in te zetten om het spoor niet bijster te raken. Fast forward een uurtje of zo... Bewegingloos. Het roodgloeiende puntje van mijn dobber verroert zich niet in het donker. Bewegingloos, tenzij ik zelf voor beroering zorg door de piering op te halen. Om deze vervolgens weer ergens ander te deponeren. Ik sta zelf óók al grotendeels bewegingloos aan het water, luisterend, kijkend, voelend, ruikend. Tenzij de zoveelste mug mijn bloed wil drinken en neerstrijkt op mijn gezicht, nek, haar of handen. Het swingertje op de boiliehengel is ook als verlamd trouwens. Er gebeurt overigens genoeg hoor... De maan zakt bijvoorbeeld achter de bomen, waardoor ik lekker in de schaduw kan staan. Een meter of 50 links van mij (onder die treurwilg die in en over het water heen hangt?) hoor ik af en toe kolkende vis. 100 meter naar rechts in de onbevisbare jungle klapt regelmatig iets op het water. Stealth eenden hebben zojuist een minimaal klein beetje deining in het verder gladde zomerwater veroorzaakt... Er gebeurt nog meer... Aan de overkant van de plas ligt eenkarper overduidelijk de kant af te slobberen. Dat kan trouwens ook op het ander watertje hier zijn wat maar 10 meter verwijderd is van de plek waar ik de drieste stofzuiger denk te horen... Een kwartiertje geleden was ik nog even aan het twijfelen, maar een enkel zacht piepje uit de beetverklikker waar mijn boilie hengeltje op ligt gaf meteen weer voeding aan de verlangens en de wensen die alleen vissers kunnen begrijpen... Ik ben in mijn element... 2 Voerstekjes met bix zijn gemaakt, zeer kort onder mijn eigen kant. Om beurten vis ik deze af met de pen, tot nu toe vruchteloos. De boilie ligt met een pva worstje ergens recht vooruit richting overkant. Echt verfijnd ben ik niet bezig, maar beter een uurtje gepakt dan helemaal niet gevist door te weinig tijd om alles tot in de finesses voor te bereiden, op te stellen en door te berekenen. Hoeft ook niet. Snel aankomen, vissen en snel weer weg hebben hoogste prioriteit hier. Zo juist hoorde ik geluiden uit de richting van het beheerders complex, en zie ik daar licht branden? Rustig blijven nu. Een beweging in mijn rechter blikveld trekt mijn aandacht. Volluk? Ik zie of hoor verder niks bewegen, maar blijf op mijn hoede. Op mijn rechter bix stekje zie ik wat beweging. Niet de eerste keer. Ik denk aan kleine visjes, maar het fenomeen herhaalt zich. Die worm maar weer eens daarheen wandelen dus. Pennetje gaat mooi staan, lijn beetje schuin strekken zodat pennetje nét beetje dieper staat. Haarscherp, en minder lijnzwemmers. Mijn hart begint te bonken als het pennetje opeens een beetje beweegt, maar niet onder gaat of wegtrekt... Opeens giert echter de slip van mijn boiliehengel het uit! Er wordt een paar meter lijn van de molen getrokken, zodat ik de pen hengel snel in het gras smijt om mijn aandacht op de feiten te richten... Het lijkt een losser, maar na snel een aantal slagen aan de molenslinger te hebben gedraaid stuit ik op iets meer weerstand. Slip wat verder dicht, en eens even kijken wat... Een vette kolk, springende vis. De slip giert het weer uit. Nog maar een beetje vaster dan, kan geen kwaad. Weer een sprong, wat een kabaalmaker. Geen vet varken, maar een knotsgekke idioot van een karper houd mij de komende 10 minuutjes of zo gezellig bezig, vooral in het water, maar eenmaal schijnbaar schepklaar in het net weer zo gek als een deur. Geen land mee te bezeilen met dat beest. Gelukkig laat ie zich wel netjes en gedwee onthaken, dat dan weer wel, maar vervolgens trekt het beest weer alle sluizen van de waanzin open. Het kost de grootste moeite om de karper van een centimeter of 80 in bedwang en in het water te krijgen... De zomer in zijn kop denk ik. Waar karpers de reserves soms vandaan halen is een raadsel, net als die grassers schijnbaar onvermoeibaar, vooral bij hoge watertemperaturen. Snel wegwezen nu... Carpguerilla missie geslaagd.... Nu kan ik echt op vakantie... Tijdens de vakantie heb ik helaas geen enkele karper weten te landen of zelfs maar te haken... Geheel "toevallig" heb ik wel enkele mooie plekjes kunnen bevissen, maar of het te warm was of ik domweg op de verkeerde stekken bezig was zal ik nooit precies kunnen achterhalen.  De rivier "De Lot" in het mooie plaatsje Cahors beloofde in eerste instantie wel wat op te kunnen leveren, want enkele zeer mooie vissen zag ik daar onder de bruggen aldaar... Jammer genoeg leverde de visserij buiten de obligate brasems (die mijn aas dit jaar wel héél bijzonder weten te waarderen) ook tijdens de donkere uren niks bijzonders op. Een volgende sessie werd "even" gevist in Mequinenza(!) dat nog veelbelovender leek als de Lot, maar ook daar lachten de vissen in hun tot kleine vuistjes gebalde vinnen... Het was dan ook wel bijzonder heet die dag... Wel leuk gevist, ook door de aanwezigheid van een sympatieke Britse visser, die daar vooral voor de meerval aanwezig was. Volgens hem was het te warm, maar zou het seizoen binnenkort losbarsten daar... Beetje wildwest plaatsje dat Mequinenza, bevolkt door gelukszoekers in de vorm van meervalvissers en hun gidsen. Foto´s van zéér grote meerval sierden de wanden van elke kroeg.  Verder geen bijzonderheden te melden, de vakantie was voor het gezin, niet voor de karpervisserij!
Comments
De volgende reakties zijn ontvangen op deze blog:
Sep 6, 2009 - 21:43:42
comment added by mike Voeg uw reaktie toe of mail naar ! |
||
Start > carpblog> blog2009> 2009-08... |
|||
cms and support:Miranet Webdesign Maastricht Sponsored by: BaitCalculator