God never did make a more calm, quiet, innocent recreation than angling.
Izaak Walton
| 2009-07 laatst bewerkt op Aug 5, 2009 | |
Start > carpblog> blog2009> 2009-07... |
|
|
God never did make a more calm, quiet, innocent recreation than angling. Izaak Walton |
|||||
|
|
|
|||||
|
|
|
|
||||
|
|
2009-07Juli 2009Geen spectaculaire vangsten, wel lekker visjes vangen her en der, met de pen en met de boilie.. Ook geen visfoto's tot nu toe, maar wel een goed gevoel! Niet alles wat gevangen wordt hoeft op de gevoelige plaat, de meeste visjes laat ik het liefst meteen weer zwemmen. Vooral in de nacht en op "lastige" stekken is het de moeite niet om het risico te nemen op glijpartijen en spartelende vis. Nu snel weer een maassessie plannen!! stop de pers... Even een juli update, de afgelopen week heb ik lekker gevist (geen foto's! dus geen karperporno) en een paar kleine bescheiden guerilla targets gehaald. Ten eerste is het gelukt om eens te testen met de pieringrig, en dat gaat super. 3 kerpkes in minder dan 2 uur tijd (wel makkelijk water hoor) waarvan de eerste wel lekker aan de maat was trouwens. Ten tweede de vangst van een karper (met een overigens wel heel erg grote muil) op een door mij nog onbevist water in de buurt. Stond op het lijstje, en de pieringe deden het hem meteen. Ten derde (en dan schei ik uit) de vangst van een mooie graskarper... En daar zit een klein verhaaltje achter... Grassies vangen? Al geruime tijd wilde ik wel eens een leuke graskarper te pakken zien te krijgen, en volgens vismaat Marc moesten die te vangen zijn in een vijver bij G. De G plek zullen we maar zeggen. Welnu, the G spot ligt net iets verder dan mijn normale actieradius met de scooter, dus het kwam er maar niet van om "even" daar heen te gaan om te vissen. Maar onverwacht kreeg ik afgelopen donderdag een paar uurtjes vistijd in de schoot geworpen, en nu moest er een watertje gekozen worden. Marc stond al te trappelen om te gaan vissen, dus was meteen te porren om mee te gaan, en opperde het idee om eens naar de G plek te gaan. Strak plan. Een lichte twijfel moest ik wel even overwinnen, want het zou om een guerilla sessie gaan, bij daglicht. Hoe dan ook, deze week stond toch al in het teken van daadkrachtig vissen (pfff... nou ja) dus dit varken had zijn wasbeurt zeker aan moeten zien komen. Op naar G, met medeneming van de nodige hengelspullen. De guerilla uitrusting werd voor de gelegenheid uitgebreid met de bolognese hengel. Ik had het vermoeden dat die wel eens erg lekker zou kunnen zijn om een broodkorstje net wat verder weg te krijgen. Brood was hét aas op dit water volgens Marc. Blind vertrouwen is soms goed hoor... Zonder verder al te lang na te denken over alternatieven volgde ik dus het advies van Marc op, en probeerde nog snel een ongesneden witbrood te bemachtigen. Helaas. dan maar een gewoon spotgoedkoop heel witbrood, en een zak afbakbroodjes van 18 cent. Ik hoopte dat die afbakbroodjes taai en dus moeilijker van de haak af zouden gaan. Probeer het maar niet, want het werkte voor geen meter. Veel te brokkelig. Maar ik loop op de zaken vooruit. Eerst maar eens de tocht langs de rijkswegen door het heuvelland zien af te leggen zonder al te veel vertraging en brokken. Dat viel niet mee. De brokken gingen wel, maar de vertragingen door fietsers met walkmans op (zodat ze je niet horen), schijnbaar dove bejaarden met hardnekkig traag naast elkaar blijven rijden syndroom, en automobilisten die steevast zonder verplichte voorrang te geven uit zijstraatjes duiken en dan liefst OP het fietspad blijven staan. Allemaal heel erg goed om je ZEN te oefenen hoor. Op een kruispunt niet ver van de plaats van bestemming kwam er een scooter van rechts, die toeterde. Even dacht ik dat het om een idioot ging die vond dat ie voorrang verdiende, maar een fractie van een seconde later realiseerde ik me dat het Marc himself was, mijn visgids voor vandaag... Je kunt hem via mij inhuren trouwens... Geen idioot dus! Al snel bereikten wij het water. Ik was wel eens eerder hier geweest, zonder hengels dus ik wist waar we moesten zijn. Typisch stadsbakkie, mooi geschoren kanten. Het meisje op de scooter op weg naar haar vriendje, mensen die hondjes uitlaten, enfin, de bekende figuranten in het drama waren er al, en zaten volop in hun rol. Volgens Marc werd er regelmatig brood in die bak gestrooid vanaf de steiger, en logischerwijs was dit de startplaats van onze pogingen. Even te voet erheen dus, brood strooien en kijken. En jawel. Marc had geen woord gelogen. Meteen kringen in het water, grote kringen. Golven. Smakken. Honger... Snel de scooters met alle spullen ophalen, maar eerst nog flink wat brood er bij, want dat kon zeker geen kwaad daar... Eenmaal op de beoogd stek aangekomen moest ik eerst nog even de bolognese hengel optuigen en was Marc dus de eerste die zijn broodkorstje te water kon laten. En hij scoorde vrijwel meteen een vis... Geen graskarper, maar een dikke voorn! Die gingen dus blijkbaar ook graag te keer daar, want ook ik wist er een te vangen. Ging lekker zo. Marc weer een vis, iets wat meer hybride uitzag, beetje tussen graskarper en voorn in... Vreemd, want lijkt me niet voor de hand liggend... Misschien toch een grasje? Wat me trouwens opviel warn de zeer gaven vissen en vooral de gave bekken, want ik verwachte eigenlijk anders op zo'n peppenbak. Dan maar überpeppie hoor, who cares... Graseters! Terwijl Marc werd lastig gevallen door een goed bedoelende local wist hij nu iets substantielers te haken, iets wat meer gewicht in de schaal legde dan onze andere vangsten. Het bleef namelijk maar loosgaan, zolang er brood in het water lag werd er regelmatig op aangevallen door allerlei vissen. Duidelijk een hongerbak, maar dat was toch eigenlijk niet te zien aan de vette voorns die er uit kwamen. Maar Marc had nu een mooie vis aan de lijn, dat was duidelijk. Deze vis wilde niet gewoon meewerken, maar moest keer op keer gestopt worden in zijn pogingen om de steigerpalen te bereiken, en wist een mooie boog in Marc's hengel en een glimlach op zijn gezicht te toveren. De belangstelling van de figuranten was groot, alsmede de bewondering die aan de dag gelegd werd voor Marc's vangst, toen deze eindelijk moe werd, bellen blies, en het schepnet niet meer wist te ontwijken. Yes! Een mooie grasser voor Marc! Goed gedaan kerel, mooi viswerk! Helaas wist het beest elke poging tot fotografie te ontwijken door eenmaal onthaakt als een bezetene te keer te gaan. Dat doen graskarpers nou eenmaal, dus snel terug met die vis. Na deze vangst werd het wat stiller, zowel qua figuranten, als qua vis. Maar weer eens stevig brood strooien dus. Na een rustig kwartiertje (ik probeerde het nog een tijdje freelinend met een langzaam zinkende vlok, maar kreeg daar geen beet op) begon er op wat afstand al weer van alles te kolken aan de oppervlakte. De azende vissen hadden blijkbaar het spelletje toch wel een beetje door. Het leek er nu toch echt wel op dat ze de stukken brood stuksloegen, om dan de kleine en veiliger brokjes op te zuigen. Rustig afwachten maar weer. Marc wist weer een voorn te vangen, een hele mooie, prachtig van kleur. Ik zag dat de kolken iets verder weg van de kant toch wel wat groter leken dan die voor onze voeten. Toch maar weer een korstje er aan doen? Tuurlijk, daar ben ik toch voor gekomen? Even dippen, en dan wegzetten met een niet te krachtige worp. Lukt ook niet trouwens, met die bolognese moet je met beleid inwerpen, want dat ding is 5 meter lang. Een soort vaste hengel, eigenlijk, maar dan mét een klein shimano werpmolentje. 22/00 nylon op de spoel met een goed werkende slip in combinatie met een mooi buigende hengel zou ook grotere visjes moeten kunnen temmen... Een kolk, mijn lijn loopt strak, weer een aanbeet? Jazeker... en deze keer een groter exemplaar geloof ik... Zeker weten.. De hengel staat krom als een hoepel de slip ratelt als een bezetene, het lijkt me verstandig om de vis even te volgen en met hem mee te lopen naar rechts... die slip maar eens wat vaster, want dit is gekkenwerk.. De vis is totaal niet onder de indruk, probeert de fontein te bereiken en ik blokker de molenspoel even om hem op andere gedachten te brengen. Gelukkig reageert de vis daar wel op, door enigzins van richting te veranderen. Nu weer naar links. Dit kan wel even duren... Even onder ons gezegd en gezwegen: die drilverhalen kennen we nu wel. Maar ik zal proberen om kort te zijn. Bijna een half uur, misschien zelfs net wat langer wist de vis mij bezig te houden. Schijnbaar onvermoeibaar, telkens weer door de slip heen zwemmend, de hengel in de maximale gevechtsstand houdend. Nog voor ik mezelf langzaam begon af te vragen of het nog wel leuk was hield het ratelen van mijn slip opeens op... Kapot! En dat bij een Shimano... Blijkbaar toch te veel gevergd van dat kleine molentje... In ieder geval deed de slip het wel nog, alleen het rateltje had de geest gegeven. Die vis nog lang niet, het leek er op of ie er meer lol in had dan ikzelf... Op een gegeven ogenblik ga je twijfelen... Waar ben ik nou mee bezig, wat is die vis nou van plan... Gaat het lukken om hem te landen? Wat als ie losschiet? Hoe loopt dit af beste lezers? Uiteindelijk blies de vis toch bellen, een wolk brood kwam mee, en hij gaf zich gewonnen. Marc wist het beest voor mij te netten, en het rituele onthaken kon beginnen... Ik schat de vis op zo'n 80 centimeter, maar die dril was onvergetelijk, eentje voor het nageslacht... Een hefboom van 5 meter is wat veel van het goede misschien? Dat molentje is in ieder geval te fragiel gebleken... De vis werd snel teruggezet, na kort bewonderd te zijn. Wat een atleet zeg... Ik was behoorlijk ondersteboven en moest eerst even serieus bijkomen na deze vangst van de week... Ik was ernstig onder de indruk.. Eerst maar eens de eerste 20 meter totaal gekinkte lijn van de molen afhalen... Weet je wat, ik laat het er verder even bij zitten met de bolo. FF relaxed statisch vissen de rest van de sessie, wel zo ontspannen... Pieringerig misschien wel leuk ja... Ik heb de rest van de sessie niks meer gevangen, Marc ving nog wat mooie voorns, maar wist geen grasser meer te verleiden.. Een heel witbrood en een heel pak afbakbroodjes zijn in een paar uurtjes geheel in de gulzige vissenbekken verdwenen, en tegen half elf wordt het echt donker en tijd om huiswaarts te gaan... Marc, we gaan nog wel eens terug daar! En dat deden we inderdaad dus... De afgelopen week ben ik nog 2 keer terug gegaan, en beide keren wisten wij graskarper(s) te vangen... Een poging om stevigere korsten te fabriceren is deels gelukt, door zelf brood te bakken van uitgewassen deeg. Het lijkt er op dat gluten het geheim zijn... Kom ik vast nog wel eens op terug... Verder werden er enkele nieuwe guerilla targets vastgelegd, en een weinig productieve sessie op de 2eD. gevist. Klein karpertje en wat bliekjes op de pieringe... Van die nieuwe guerilla targets is er verder niet zo veel terecht gekomen in juli, buiten wat observeer en voer sessies. Het graskarperen met de broodkorst blijkt echter een aangenaam alternatief voor de stilliggende maasvisserij en bijna garantie voor een of meer shots driladrenaline... Dat de methode ook andere diersoorten vangt bewijst een vismaat (nee het was niet Marc, en ook niet Jean of Mike) door eerst een eend en later nog een schildpad op de broodkorst te vangen... Nou ja... In ieder geval hebben we beide dieren weer met de schrik vrij laten komen. Die eend was zowieso te mager voor de BBQ... Juli is weer (te) nat en af en toe warm (niet vaak genoeg) voorbijgedreven... Er zijn nog geen reakties op deze blog Voeg uw reaktie toe of mail naar ! |
||
Start > carpblog> blog2009> 2009-07... |
|||
cms and support:Miranet Webdesign Maastricht Sponsored by: BaitCalculator