The fishing was good; it was the catching that was bad.
A.K. Bes
| 2008-12 laatst bewerkt op Dec 23, 2008 | |
Start > carpblog> blog2008> 2008-12... |
|
|
The fishing was good; it was the catching that was bad. A.K. Bes |
|||||
|
|
|
|||||
|
|
|
|
||||
|
|
2008-12december, de laatste kansen voor 2008...Na een visloze Novembermaand nu dan echt de winter en de kou in.... Met frisse (!) tegenzin. IJskoude tegenzin.... De winter is niet bepaald mijn meest geliefde seizoen. Te koud, te donker, te... Nou ja, je begrijpt het wel. Eén voordeel: na 21 december (als de winter officieel begint) worden de dagen weer langer in plaats van korter. En dat vind ik prima. Meer licht graag! Wie mij kent weet het wel, vrienden raden mij dan ook al jaren pilletjes en lichttherapieën aan...  Ik ga liever vissen! Al kost het me momenteel wel wat moeite om de motivatie te vinden en vast te houden. Niet dat ik bang ben voor een koud nachtje, nee hoor. Maar ik geloof toch vooral in het idee dat in de winter vooral overdag de vangstkansen wat gunstiger liggen dan 's nachts. En dat karpers vooral door licht geactiveerd worden om te azen, als het eigenlijk te koud is voor onze koudbloedige vriend. Nachtjes draaien komt me dan ook wat nutteloos voor. December is toch al zo'n drukke familie maand. Verjaardagen en feestdagen en zo... Maar goed, af en toe heb ik toch nog wat tijd weten te stelen. Al was het niet veel... Afgelopen zondag nog. 21 december, blankerdeblank. Het plan leek goed uitgewerkt: het weer was al een paar dagen wat zachter, waardoor de watertemperatuur ook weer wat omhoog gegaan was, en (zo hoopte ik althans) de vissen wat actiever zouden worden. HAHAHAHA! Wel een vergelijkbare ervaring als laatst in November: karpers die mij uitlachen en lekker lui ergens anders liggen dan waar ik met mijn haakje bezig ben... Even pennen, maar dat jaagt de vis alleen maar weg. De witte jas van Jean heeft vast ook wel geholpen. Vandaag dus maar weer terug, naar dezelfde plek als zondag. Kijken of ze er weer liggen... De spullen staan nog in de gang, want eigenlijk had ik me gisteren al voorgenomen om terug te gaan. Helaas ontbrak het mij gisteren aan van alles, tijd en gelegenheid, motivatie en inspiratie, enzovoorts enzovoorts... Dus de wekker maar weer gezet voor vanmorgen 7 uur. Meteen ook weer uitgezet toen hij afliep... Doorslapen, ben te moe... Tegen de middag weet ik echter toch de viskar vol te laden en vertrek ik uiteindelijk stekwaarts! Hotspot or not? Na een niet geheel volgens de verkeersvoorschriften verlopen tocht weet ik met viskar en scooter de stek tot op enkele meters te benaderen. Scheelt met sjouwen van visspullen en bagage, en is wel zo veilig aangezien ik anders de vervoersmiddelen buiten het zicht zou moeten laten, bij inspectie van de stek. De door mij beoogde strategie: alleen vissen als ik vis zie! En dan maar rustig afwachten of ze ook willen azen. Vol verwachting klopt mijn hart (oh nee, dat is al weer een paar weken geleden) als ik de stek benader. Het is windstil, en het water is zoals de britten zeggen zo helder als gin. Perfecte omstandigheden om de vissen te observeren. Helaas geen vis te zien. Dan maar een paar frolicjes op de stek, en verder zoeken. Ik besluit om eerst richting brug te lopen en mijn ogen goed de kost te geven. Nutteloos. Niks te zien. Dan maar eens de andere kant op. Op de linkse "zwaaikom" niks te zien. Dan maar verder, de oude vestingwerken op om de zijtak van bovenaf te observeren. Eenmaal boven aan gekomen eerst vanaf de oude spoorbrug spieden. Geen schaduwen, geen rimpelingen, niks. Ik besluit nog wat frolic te strooien, om van bovenaf te kijken of ze onder de spoorbrug zitten. Eerst maar even verder kijken? Zo gezegd zo gedaan; ik loop over de hoge vestingmuren en probeer mijn hoogtevrees (vroeger had ik NOOIT hoogtevrees, sinds ik kinderen heb vreemd genoeg wél...) te overwinnen. Ik voel me niet bepaald lekker terwijl ik daar loop, en vraag me af of ik er wel verstandig aan doe om daar moederziel alleen rond te darren. Echt gezond leef ik niet de laatste jaren... De vis is nergens te zien. Ik ga terug. Daar is de spoorbrug weer, even kijken of er iets op de frolic is afgekomen... Niks te zien. Dan maar weer omlaag en terug naar de scooter met viskar en spullen die al weer veel te lang onbewaakt zijn achtergebleven. Gelukkig staat alles er nog net zo als ik de boel had achtergelaten... Ik besluit om even uit te puffen en pak het viskrukje van de kar. De hengels laat ik lekker ingepakt. Eerst maar eens kijken of er zich al vis gemeld heeft op de beoogde stek. Afgelopen zondag lagen hier nog zo'n acht of negen karpers. Hun uitvalsbasis (zo leek het althans) was de beschutting die door de in het water hangende takken van een boom aan de overkant van het water geboden wordt. Helaas heb ik toen niet adequaat gereageerd, en alleen maar wat lopen prutsen met een in de war vliegende montage op mijn penhengel. Pas toen de vis al (door ons toedoen?) al weer vertrokken was heb ik nog even met een vastloodhengel naast de pot gep*st... Maar dat was dus 2 dagen terug. Vandfaag is alles weer anders... Het zicht is op dit moment fantastisch, maar geen vis is te zien. De frolicjes kan ik onaangeroerd op de bodem van het water zien liggen... Rustig afwachten. Niets... Dit is nutteloos, en ik denk na over mijn volgende strategie... Toevallig heb ik een paar dagen geleden wat zitten spelen met wat ideetjes over strategie en toeval en zo. En daar is een leuk speeltje uitgekomen. Op http://www.karperblog.nl/strategie%20advies.htm vind je wat ik bedoel. Met het maken van dat strategie speeltje heb ik een paar adviezen aan mezelf megegeven (doe er je voordeel mee) en "alleen vissen als ik vis zie!" (First find carp, then fish for them!) is er één van. Met dit heldere water zeker een goed advies. Maar een ander advies is "Find another water!"en ook "What would your favourite angler do?" Een "favourite angler" heb ik niet, ik ben niet zo snel onder de indruk zullen we maar zeggen. Maar ik weet dat die verdraaide UK mannen wel hard moeten werken voor hun visjes. En regelmatig verkassen als de zaken niet verlopen zoals ze moeten. En dat lijkt me nu precies de kaart die ik zal moet spelen! Hier zal ik hoe dan ook geen potten breken op korte termijn, en de bedoeling is om gewoon tegen etenstijd weer thuis te zijn. Met de schaarse resterende uurtjes daglicht lijkt het me het beste om snel naar een ander water te gaan. Wegwezen dus! Na wat onreglementaire manouvres om met scoot en viskar weer weg te komen van de vermeende hotspot begaf ik mij richting noordwesten. Het dichtstbijzijnde runswatertje was weliswaar in oktober al stilgevallen, maar wellicht dat daar nu wel weer wat activiteit te vinden is. Ook daar is de watertemperatuur natuurlijk een beetje gestegen de laatste dagen! Voort voort voort, uit de weg allemaal, ik moet vissen... Het gaat me niet snel genoeg, treuzelende troelas versperren de weg, zeurende zeikerds staan gewoon te kletsen op het fietspad, tergende teringleijers trekken te traag op bij stoplichten, kamikaze klojo's werpen zich suicidaal voor mijn wielen. Ik blijf zen genoeg om heelhuids de rand van de stad te bereiken. Alweer een paar illegale verkeersbewegingen verder rij ik het paadje naar mijn beoogde stek op. Doe dit niet na... De 2e keus De 2e wat? Ja die! Goede verstaanders weten wel welk watertje ik nu uiteindelijk bereikt heb. De laatste keer dat ik hier was heb ik nog héél véél mazzel gehad, samen met Marc. Dat had niets met vissen te maken verder, maar dat terzijde. Inmiddels ben ik getrouwd, is het winter, en ben ik weer een paar blanks verder. Dat dit water de vorige keer verder geen vis opleverde mag de pret dus niet drukken. Ik heb dit water als "wispelturig" leren kennen. Soms heel gewillig, soms héél stug. Een grote vis zal dit water niet (nooit) opleveren, daar is het te klein voor, en te drukbevolkt. Maar dit is de keuze, en hier moet het gewoon gaan gebeuren. Na wat geglibber en geglij door de modder sta ik op mijn plek met de hele handel.  Nu met militaire doeltreffendheid en precisie eerst de rodpod en beetverklikkers klaar zetten. Dan de eerste hengel. 110 gram gram vastlood aan een safety leadclip, en een semistiff rigje met voorgeweekte boilie aan de quick change swivel. Dat gaat lekker snel zo, en de eerste hengel ligt al snel op de pod. Rustig de lijn een paar minuten laten afzinken voor de hanger er op gaat. Zo ligt de lijn mooier over de bodem in de buurt van mijn aas, om eventuele lijnschuwe vissen niet af te schrikken. Dat afzinken van de lijn geeft me dus mooi de gelegenheid om hengel 2 klaar te maken. Ik besluit om deze van een heel dunne en soepele onderlijn met een klein haakje te voorzien. Frolicje op de hair, en een klein pva kousje met gebroken frolic en boilies maakt het geheel af. Aha! Mijn oog valt op het flesje strawberry liquid flavour wat ik heb meegenomen, en ik besluit om het kousje te bedruppelen (is dat een nederlands woord?) met dat spul. Baat het niet, dan wtf. Ook dit is snel gebeurd, en dus vliegt de montage weldra door de lucht richting karpers... Mooi. Ik ben in ieder geval aan het vissen! En dan? Pennen! Jazeker, ik heb niet voor niks een blikje mais uit de keuken gejat. Mijn eigen keuken hoor! Kijk, ik mag graag dikke vissen vangen, en dan is de boilievisserij op afstand een redelijk selectieve methode. Op dit water niet dus, maar daar gaat het nu niet om. Dikke vis zit hier niet, of er zou één echte grootvader of grootmoeder bij moeten zitten. Maar ik mag dus graag pennen. Lekker actief langs de kanten struinen. Voerstekjes maken en afstropen. En dit bakje is daar uitermate geschikt voor! Een eenvoudig rekensommetje (1 + 1 = ?) verder sta ik dus al snel mijn geliefde penhengel op te tuigen. Ik zie namelijk dat ik de vorige keer een grove fout heb gemaakt door de lijn om de hengel te laten draaien tussen twee ogen in. Superstom dat ik dat niet gezien heb? Jawel. Maar goed, nu dus beter doen, en ik maak van de gelegenheid gebruik om wat uit te proberen. Eerst maar eens mijn dobber kiezen. Het water is vrijwel rimpelloos, er staat geen wind. Een voor de hand liggende keuze is dan ook om lekker licht te vissen. Eens kijken in mijn dobberkoker. Kijk, daar is een van die chinese dobbers. Prachtdobbers, afgelopen zomer in Portugal op de kop getikt bij een van de vele chinese winkels die je daar vind. Verkopen van alles en nog wat, je kent het wel. Mooie lange antenne, afwisselend geleurd, om heel nauwkeurig te kunnen vissen, en , heel mooi, een simpele bevesting aan de hoofdlijn. Een foto lijkt me op zijn plaats hier.  Het leuke van dit systeem is dat je heel eenvoudig de dobber van de lijn kunt verwijderen om te freelinen, en dat de dobber makkelijk van de lijn getrokken kan worden als je in de problemen komt tussen riet of planten. De lijn komt dan vrij, en je kunt verder drillen, of (wat vaker voorkomt) de dobber opzoeken en tussen het riet uitvissen om de hele montage opnieuw in orde te brengen na gepruts in de marge. Die dingen bevallen me wel dus, en ik had er eigenlijk nog veel meer mee moeten nemen. Misplaatste zuinigheid. Wie weet kom ik nog wel vergelijkbare modellen tegen... En anders? Zelf maken? Innovatie? Noodgedwongen breng ik nog een kleine eerder al uitgedachte maar nooit in de praktijk gebrachte "verbetering" aan in mijn montage. Ik ben namelijk mijn loodjes vergeten, maar heb wel die putty bij me waar je onderlijntjes mee op de bodem fixeert. Dat was ik al eerder van plan, maar nu in de praktijk blijkt die putty inderdaad ideaal spul om nauwkeurig en makkelijk uit kunnen loden. Wel duur, maar heel makkelijk te verwerken met koude handen, en mooi in vorm aan te brengen en rond de lijn te kneden. Onthouden dus. In plaats van een doosje met allerlei loodjes gewoon een klont rig putty meenemen als je voor je gemak gaat en geld genoeg hebt. Die putty is trouwens prima te recyclen voor hergebruik, in tegenstelling tot loodjes! En dus zouden de kosten op jaarbasis best wel eens heel erg mee kunnen vallen... Wat een verhaal over een simpele penhengelmontage! Maar goed, de penvissers zullen het wel herkennen, je kunt er een levenlang mee bezig blijven...  We zijn er trouwens nog niet!Dobbers en lood zijn belangrijke onderdelen, maar zonder haak komen we nergens, qua visserij. Ik besluit om een zelfde onderlijntje in te zetten als op de Frolic hengel, superdun en soepel, met een klein haakje, en een hair. Een paar maisjes op de hair, en een of 2 maisjes op de haak maken de zaak af... Hoogste tijd om eens wat mais te strooien hier en daar! Rondlopen dus. Blikje in de hand, een paar makkelijk te onthouden plekjes met een handje mais aanvoeren (plakkerig werkje!) Observeren maar! Nou ja, erg veel valt er niet te zien. Rimpelloos is het water, zoals al eerder opgemerkt. Eerste stekje maar eens bevissen. Erg veel gebeurt er niet. 10 minuten later is er nog steeds niks gebeurd. Volgende stekje. Ook hier; nada. Peukje. Volgende stekje; rechts tegen het riet. Ook hier verstrijken de minuten zonder actie. Wel ja. Net als ik denk dat ik weer voor jan met de korte achternaam zit te vissen een miniscuul tikje. Zal wel niks zijn. Pessimist. Rustig blijven zitten. Positief denken. Of zo iets. In ieder geval alert blijven. Dat lukt wel na zo'n tikje. Die dobber staat er toch mooi bij zo?  Tactisch advies... Een van de tactische adviezen die ik heb meegegeven aan de Carp strategy and tactics advice generator luidt: "Just wait.", en een nog beter is "Lighten up, you're fishing!" En dat is altijd een goed advies... Gewoon doorgaan, jongen, gewoon doorgaan... Lekker vissen. De dobber beweegt. HIJ BEWEEGT! Jazeker... en daar komt ie een beetje omhoog... daar gaat ie weer naar beneden, beetje omlaag nu, traag verschuift het perspectief, langzaam schuin, nog wat schuiner, wat lager, lager, nóg lager, aantikken? Aantikken! Vis! Héél sloom, héél langzaam, alsof de vis denkt dat ie een 40 ponder is komt er iets in beweging. Want de vis toch niet zo groot natuurlijk. Of toch? Nee.... De hengel gaat mooi krom, daar niet van... Maar heel langzaam, zonder enig verzet komt er eens schubkarpertje naar de kant. Ik kan het beestje zó pakken, zonder het schepnet te gebruiken, om hem vervolgens netjes op de onthaakmat neer te leggen. De score: Mais 1 Frolic 0 Boilie 0 Het vreedzame winterkarpertje mag op de foto, en dan snel terug in zijn natuurlijke element...  Nog nooit een karpertje gevangen wat zo braaf en stil was. Geen enkel verzet, ook niet op de kant. De stek is toch wel wat verstoord denk ik. Dus de volgende plek maar weer opgezocht om verder te pennen. Het word al langzaam donker... Frolicvisje! Leuk toch dat vissen? Ja hoor. Grappig. Het gaat weliswaar niet om de vis, maar wel om de vangst. En die telt lekker mee. Decemberkarper. Hoe dan ook. Tijd om even te genieten van gedane zaken. Het is inmiddels zo'n half vijf geworden, en al snel wordt het echt donker nu. Dat wordt nu wel wat lastig met pennen. maar erg lang kan ik daar niet over peinzen. Een reeks piepjes roept mij richting rodpod, en ik zie de rechter hanger dansen en stuiteren. Aanslaan maar! Hebbes? Hebbes! In ieder geval geen gat in de lucht, en waarempel roert zich daar iets in de verte aan de andere kant van de lijn. Na een korte drill (het is nog steeds winter weet je nog?) weet ik het schepnet onder alweer een schubje te steken. Iets groter dan de vorige. Pondje of 5-6 deze keer. Mooi gaaf visje in ieder geval weer.  Een paar snelle kliks om wat kleur en wat schubben vast te leggen voor deze pagina, en meteen daarna mag het beestje mij met een slag van zijn staart natspetteren bij het terugzetten. Mais 1 Frolic 1 Boilies 0 Nog wat schermutselingen: Na deze vangst is het inmiddels goed donker geworden, en het wordt erg lastig om de dobber van mijn penhengel in de gaten te houden zo. Enig gerommel in mijn tot carryall omgedoopte aaskoeltas leert mij dat ik geen breekstaafjes bij me heb. Wat heb je aan aan een carry-all als niet "all" er in zit? Breekstaafjes ergens bijstoppen dus. Vreemd dat ik ze niet er bij heb gestopt ergens. Ook de rigwallet blijkt breekstaafloos. Maar de lol is niet over! Ik heb gelukkig van de spaanse seizoensweldoener een mooi fenix lampje gekregen, en in de laagste stand geeft ie net genoeg licht in een mooie bundel om de pen afdoende zichtbar te maken. Even een beetje prutsen in een polletje gras, en de boel blijft mooi stabiel liggen. Windstil weer is soms dus erg prettig... Verder presteer ik het nog om keihard achterover op mijn rug te vallen. Uitgegleden over een stuk glad hout onder de modder op een schuine helling. Dat wordt dus spierpijn morgen, ik voel het nu al... Rond een uur of zes piept er het nodige, alweer de frolic hengel! Ik sla aan, maar helaas geen vis. Ik besluit om de frolic hengel meteen terug te gooien, zonder pva kousje. Single hookbait, gewoon ergens in het midden van het water ongeveer. Ik sla ook nog een gat in de lucht met de penhengel op een vermeende beet maar verder geen bijzonderheden... Totdat... Storing? Storing! Ik wordt gestoord! Terwijl ik sta te pennen gaat opeens de draadloze beetverklikker in mijn zak. Precies op het zelfde ogenblik gaat de telefoon! Even twijfel ik... Zou dit toeval zijn, of een bizarre storing van de gsm op de ontvanger? Het piepen houd op. Het gesprek heb ik gemist. Daar piept ie weer, maar tegelijkertijd begint de gsm ook weer te knipperen en te herrieën... Ik hou het even op storing en neem de telefoon aan. Het piepen houd echter niet op, en ik meld Tessa aan de andere kant van de lijn dat ik beet heb, terwijl ik me richting rodpod spoed. Toeval dus. Dikkertje... Alweer de Frolic hengel, en deze keer is het weer raak. Ik voel een iets zwaarder visje als de vorige vissen zijn ding doen, maar het koude beestje is uiteindelijk geen partij. Nog even wat schijngevechten en uitvallen aan de kant voor het net, maar al snel is de derde vis van vandaag een feit. 3 winterkarpers... De stand nu: Mais 1 Frolic 2 Boilies (verstopt onder het bed) Een redelijke karper voor dit water! Het beestje heeft zelfs een soort van winterbuikje weten op te doen. Ik schat hem op maximaal een pondje of 10...  Hoera! Weer een visje, 3 vissen is goed voor een late decemberdag, in de schemer. Het verplaatsen van de sessie naar ander water heeft zeker zijn vruchten afgeworpen. Kom je thuis eten? Ehm... ik denk dat ik dat niet ga halen... Eet maar vast met de kinderen... (korte en gecensureerde versie van het telefoongesprek vlak na de vangst van "dikkertje") Jaja.. Wat een slechte vader... Nou ja, merk ik later wel als ze in therapie gaan. Ik blijf nog héél even. De Frolic hengel blijft aan de kant, want het kliene haakje is inmiddels stevig uitgebogen. Mooi geweest zo. Nog héél even wil ik het proberen met de penhengel, op het stekje waar ik de eerste vis van van vandaag heb gevangen... Terug naar het riet aan de rechterkant. Wat korreltjes mais om de pen. Fenixje als lichtbron in het gras. Er gebeurt voorlopig niks. Dan weer een tijdje niks. Dan een tikje. Weer een tijdje niks. Maiskorreltje achter pen, ongeveer waar het aas moet liggen. Nog een korreltje. Naast de pen, tegen het riet aan. Rust. Een minimale zijdelingse beweging van de dobber. Een stukje naar rechts. Lijnzwemmertje? De dobber gaat tergend langzaam wat verder naar rechts, en kom een stukje uit het water. Beweegt verder totaal niet. Ik besluit te wachten.... De dobber gaat weer omlaag in zijn oorspronkelijke stand. Nu gaat de dobber langzaam weer naar links, maar verdwijnt niet onder water. Wat verder, tergend traag, nog een stukje, nu begint de antenne ook een beetje te zakken. Leve de Fenix. Nu beweegt de dobber langzaam uit de lichtstraal van de Fenix, en ik zie dat de antenne nu echt zakt. Niet meer langer wachten. Aantikken. Yes! In tegenstelling tot zijn soortgenoten geeft dit karpertje een volledig scala aan rebelse activiteiten ten beste, maar het mag niet baten... Het beestje legt gewoon niet genoeg gewicht in de schaal om veel uit te richten, al weet ie wel mijn dobber ergens in het riet achter te laten. Ik land het beestje, maar merk dat ik de onthaakmat wat verderop heb liggen. Dit beestje mag wel even in het hoge natte gras onthaakt worden. Snel een fototje (camera had ik schietklaar in mijn jaszak zitten) en binnen 20 seconden kan het beestje terug. Een echt bonusvisje...  Voor vandaag is het wel mooi geweest... Was dit de laatste sessie van 2008? Ik weet het niet... Voorlopig eerst maar eens inpakken en naar huis! Boerenkoolstamppot met spekjes en rookworst is namelijk best lekker... Een klodder appelmoes er bij en smullen maar... Er zijn nog geen reakties op deze blog Voeg uw reaktie toe of mail naar ! |
||
Start > carpblog> blog2008> 2008-12... |
|||
cms and support:Miranet Webdesign Maastricht Sponsored by: BaitCalculator