Fishing is a... discipline in the equality of men - for all men are equal before fish.
Herbert Hoover
| 2008-08 laatst bewerkt op Sep 4, 2008 | |
Start > carpblog> blog2008> 2008-08... |
|
|
Fishing is a... discipline in the equality of men - for all men are equal before fish. Herbert Hoover |
|||||
|
|
|
|||||
|
|
|
|
||||
|
|
2008-08augustus 2008
Na wat omzwervingen door de hete Alentejo kwamen wij bij de volgende visstek, de camping bij Barragem de Odivelas. Over dit water kan ik kort zijn;  Het blijkt overigens dat te de meeste karpervissers in Portugal verschieten als je ze vertelt wat hier in NL een kleine vis genoemd word, en achterover valt bij het zien van de foto's van de vangsten in een karperblaadje als de karperwereld of Spiegelmagazine... Helaas, het blijkt dat Portugal de geheimen van zijn grote vissen niet zomaar prijsgeeft... Als ze er al zitten natuurlijk. Ik heb het sterke vermoeden dat de karper in Portugal ofwel niet echt voorkomt op een bepaald water, ofwel in zo'n grote getalen dat ze de kans niet krijgen om uit te groeien tot wat wij een mooie vis noemen, door de beperkte voedselbronnen en de relatief ongebreidelde voortplanting van onze gevinde vrienden... Wie ook ervaringen heeft op Portugese wateren zou ik graag willen uitnodigen om even te reageren en ideeën uit te wisselen!
Na terugkeer in NL maar weer eens een echte karper proberen te vangen, gezonde, weldoorvoede noordeuropese karpers... Even pennen met Marc op de 2e D. En dan een bijleggertje. Tegen half twaalf stond er een gloednieuwe scooter voor de deur, met daarop een apetrotse Marc. Snel alle spullen bij elkaar gegraaid, nog even een hengeltje voor Marc uit de kelder halen, alles omhangen, en wegwezen. Onderweg nog even naar een bakker voor een (veel te duur) ongesneden wit... Omgerekend bijna 6 ouderwetse hollandse guldens... Tja, fanatiek vissen of niet... Volgende keer toch maar naar de Aldi voor een tiende van de prijs in de rij bij de kassa gaan staan! Enfin, eenmaal op de stek aangekomen bleek ook hier de MTB toegeslagen te hebben, heel veel riet was verwijderd, waardoor je niet meer lekker verborgen je ding kunt doen. Jammer dan. Ook jammer dat er een aantal jongens aan het vissen waren naast de stek waar wij wilden gaan zitten. Steels met kattebrokjes of broodkorsten vlak onder de eigen kant vissen was er niet bij dus. De bijlegger werd voorzien van een vismeelpellet en een pva zakje met bix, pellets en frolic kruim, en recht naar voren midden in de vijver ingegooid. Lekker pennen onder de kant, op een bixplekje leverde al snel de eerste visjes op, allemaal kleine karpertjes, de kleinste zelfs maar zo'n 5 centimeter! Een aantal piepen op de bijlegger later moest alweer het 2e pva zakje er aan geloven.... 2 van de 5 die ik bij me had, korte sessie weet je wel... Meer PVA had ik trouwens niet, want deze moet dringend aangevuld worden na de avonturen in Portugal, maar dat terzijde. De activiteit en de vangsten op de penhengel bleven netjes komen, en terwijl ons de oren van de kop gekletst werd door de buurjongen visten wij gestaag door. Een volle run op de bijlegger! Na een korte dril wist ik dank zij de hulp van Marc het eerste wat grotere karpertje te landen. Niet zo handig als je het spreiderblok van je schepnet niet bij je hebt namelijk... Maar goed, de eerste grotere vis was binnen en ging snel weer terug. Het enthousiasme van de buurjongen steeg tot hondsdolheid, hetgeen zich vertaalde in een niet aflatende woordenstroom... Ingooien maar weer... Ik bood Marc een PVA zakje aan, want de bellenplakkaten op "mijn" stek verrieden wel dat de bix/pellet/frolic mengeling zijn werk wel deed. Helaas bracht dat geen activieteit op zijn hengel teweeg, maar op mijn trouwe telescoopje meldde de 2e karper van vandaag zich al weer snel. Ook deze vis werd snel weer vrijgelaten. Geen zware vis, gewoon een leuk visje! Het laatste PVA zakje was nu aan de beurt, en ging te water. Marc vroeg of hij de volgende vis mocht pakken, en ik stemde toe. Inmiddels hadden we nu alweer gezelschap van diverse jeugdige toeschouwers, die honderduit vroegen over waar we mee visten en dergelijke... Het is natuurlijk ook wel een vreemd gezicht als iemand een zakje aan zijn hengel vastmaakt en dat ingooit. "Wat is dat?" Inmiddels liep het al tegen half vier, en Marc moest al weer bijna vertrekken. Maar gelukkig diende daar zich alweer een vis aan, opnieuw op mijn trouwe telescoopje! Marc's beurt om te drillen deze keer, en de spekkoper ving meteen de grootste vis die ik tot nu toe op dit watertje heb gezien!  Mooie vis, en daarna was het alweer tijd voor Marc om zo'n beetje op te ruimen en te vertrekken. Ik heb nog een uurtje doorgevist, helaas zonder instant PVA voerstekje. Ik heb dus nog wat kleinere karpertjes langs de kant gevangen en nog een beetje lol gehad met wat azende karpers tussen de struiken, helaas zonder echt succes... Tijd om naar huis te gaan, er wacht bezoek dat gevoederd en gedrenkt dient te worden!
En dan komt ie iemand tegen die verder helpt... Deze keer was ik aan de beurt om geluk te hebben. Sinds een tijd vis ik regelmatig met Mike, en Mike onderhoud al heel lang een voerstek op de Maas. En soms gaan we daar een paar uur zitten vissen, tot het zo'n beetje licht wordt en het weer tijd wordt om weg te gaan. Want deze stek mag niet bekend worden, en overdag heb je nu eenmaal pottenkijkers. Vraag me dus niet waar het is, je komt er niet achter. Mike is namelijk groter dan jij. En zeker groter dan ik. En Mike houd niet van stekkenpezers. Water genoeg verder, dus zoek het maar uit. Maar goed, (nu al voor de derde keer) zat ik gezellig samen met Mike op ZIJN stek, met als doel het vangen van Karper. Uiteraard. Iets later dan ik gepland had (moest even snel paar onderlijntjes knopen en dat gaat wel zo makkelijk op de tafel onder de lamp) kwam ik op de stek aan, de regen die zojuist nog neerdriezelde stopte. Eerst maar eens even kort bijkletsen, en dan de heavy metal rodpod opzetten. Goede spieroefening trouwens, dat ding is nog steeds loodzwaar. Maar goed, buzzerbars d'rop, piepers, klaar. Dan de hengels optuigen, onderlijntjes er aan, en dan niet gehinderd door al te veel kennis gewoon ergens neerleggen waar nog plek is, het water is groot genoeg.... Tegen een uur of half 12 lag alles zo'n beetje op zijn plek. Mike's telefoon meldde zich. Het bleek W. te zijn, die een tijdje later koffie kwam zetten... De gesprekken gingen al snel over boilies en (voor mij veel te dure) werpmolens. En over vangsten natuurlijk. Tegen een uur of 1, vlak voor W. weer naar huis wilde klonken er een paar verlossende piepjes... Uit MIJN beetverklikker nog wel, en da's nooit verkeerd natuurlijk! Dat deze piepjes, nog voor ik bij de hengels was, zich ontwikkelden tot een vette run, vond ik natuurlijk ook niet echt jammer... Vette drill! Aanslaan was niet nodig, de baitrunner deed zijn werk goed, en de drill kon beginnen. De vis bleef in eerste instantie diep liggen mokken, maar trok dwars door de redelijk strakke slip heen, toch een flink stuk lijn van de molen af. Tegengas geven was niet echt nodig, de druk van de hengel en de slip deden hun werk uitstekend. Na wat schermutselingen een meter of 40 uit de kant, besloot de karper, want dat was het natuurlijk onmiskenbaar, om het strijdperk te verleggen tot vlak voor de kant. Het beest zwom naar mij toe, en om de druk op de lijn niet te verliezen moest ik opspoelen. "Waat bis toe aan ut doon?" was de vraag van Mike, en ik antwoordde hem dat de vis terugzwom, tot voor de kant. Nu ging het naar rechts, en de vis trok opnieuw een aardig stuk nylon van de molen. Ook kon ik voelen dat er wat obstakeltjes langs de lijn tikten, maar gelukkig ging alles goed. Nu een eind naar links, maar de vis begon nu al wat tekenen van vermoeidheid te vertonen, en vertoonde zich aan het wateroppervlak. Wel even oppassen dat het beest niet tot achter de grote betonnen peilers zwom, want dan zou alles verloren zijn. Dat lukte vrij probleemloos, al was de strijd nog zeker niet helemaal gestreden. Maar uiteindelijk wist ik de vis tot boven Mike's net te dirigeren. Mike, de koelbloedigheid zelve, was namelijk zo wijs, verstandig, en optimistisch om de afdaling tot de waterkant te wagen nog voor de vis goed en wel uitgedrild was. De eerste poging was meteen raak, vis in het net, kat in het bakkie... Op de onthaakmat er mee, onthaken en de bek van het dier even verzorgen. Geen probleem, deze vis was puntgaaf...  Mike en W. schatten de vis op een kilo of 14, zelf denk ik dat hij eerder 12 geweest zal zijn. In ieder geval een zeer mooie vis, en zeer waarschijnlijk een nieuw PB voor mij. Ik weeg mijn vissen namelijk pas sinds een jaar of twee regelmatig. Daarvoor nooit. Deze keer had helaas geen van ons een weger bij de hand, maar ervaring met grotere vissen leverde wel een goede schatting. En uiteindelijk gaat het toch niet om de kilo's natuurlijk. Mooier kunnen we het niet maken. Makkelijker trouwens ook niet, want het is en blijft natuurlijk Mike's voorwerk op deze stek, dat voor mij deze vis opgeleverd heeft. Voor ONS opgeleverd heeft, wat mij betreft dus! Snel een foto'tje want deze vis was niet van plan om rustig te blijven liggen. Geen modelfotografie voor deze wilde rakker, dus terug in het water ermee! Feestje... W. bedankte voor het lachen en vertrok tegen een uur of 2 naar zijn huis, en Mike en ik bleven de nacht door zitten en ouwehoeren over vissen en alles wat daarbij komt kijken natuurlijk. Tegen een uur of 4 begon het vrij hard te regenen, gelukkig had Mike zijn shelter meegenomen en ook daadwerkelijk opgezet. web.jpg) Axel, Mike's hond had echter de eerste rechten op een droge plek veroverd (al jaren geleden), en lag prinsheerlijk op zijn privéstretcher, terwijl de mannen zich mochten behelpen met stoeltjes en zo...De Staffordshire terriër werd wat gejudast terwijl hij zijn stretcher verdedigde, en tegen een uur of half 5 hield de regen even op. Inpakken? Of toch nog even blijven? Zowel Mike als ik hadden een voorgevoel (zoals zo vaak, en niet altijd terecht), en besloten toch nog even te blijven. Een goede gok, zou achteraf blijken! Inmiddels begon het weer opnieuw te regenen, en we kropen dus weer in de shelter om een beetje droog te blijven. Een kort buitje later zagen wij weer de nodige kringen in het water, en ik wierp mijn 2e hengel opnieuw uit, wat verder uit de kant nu. Hengel 1 bleef liggen. Ook weer een gelukkige keuze, soms zit het mee! Want tegen kwart voor 5: PIEP... Piep, piep, piep, piep, piep, een run! Alweer op mijn 1e hengel! Toevallig? In ieder geval beviste ik deze hengel met een dure merkboilie, met een afwijkend karakter dan waar mee gevoerd was door Mike. Ik hou het op geluk... Een beetje geluk is namelijk onontbeerlijk! In ieder geval, weer een run, een trage deze keer.  GevechtIk pakte de hengel van de pod, en voelde al snel dat het opnieuw om een karper ging. De zak zand waar ik op vastgeslagen leek te hebben bewoog namelijk, en schudde af en toe met zijn kop. Erg veel beweging zat er niet in. Ik stond gewoon met een kromme hengel, de vis bleef waar die was. Nam geen runs, kwam ook niet naar de kant. Dit exemplaar had blijkbaar nog niet echt door wat er aan de hand was. Even wat beweging, trillingen. De vis leek zijn kop te schudden. Nu veranderde hij zijn ligging leek het wel. Draaide als het ware zijn kop nu tegen de stroomrichting in. langzaam kwam er wat beweging in de vis. Hij (of zij) zwom een eind naar rechts, tegen de stroming in. Rustig, bedaard, zonder echt een run te nemen. De hengel kromde zich dieper en dieper... Een paar tikjes van de slip nu. Maar de vis ondernam geen echte poging tot vluchten. Dit spel herhaalde zich, nu een eindje naar links terug. En weer naar rechts. Dan weer de diepte in... Langzaam kreeg ik wat pijn in mijn armen en mijn rug... Fijne pijn... Mike haalde in de tussentijds alle hengels binnen, anders is het onmogelijk om de vis naar een plek te dirigeren waar hij geschept kan worden... Goede vismaat die Mike... Heeft ook fijn stekje... Na 2 eerdere sessies waarbij alleen een brasem of zo gevangen werd nu dan echte actie... Ik dwaal af, we zijn nog steeds aan het drillen! En dit lijkt geen klein visje te zijn... Maar je weet het pas als de vis aan de kant komt of zich in ieder geval laat zien. En dat is nog steeds niet het geval. De vis blijft maar diep zwemmen, en lijkt nu wel langzaam door te hebben dat er iets aan de hand is wat hem niet echt bevalt. De vis onderneemt een poging tot ontsnappen, en trekt nu wat meters van de molen... Langzaam, maar gestaag nu, weer ver van de kant af. Na een tijdje wordt de inspanning blijkbaar toch wat groot, en de vis stopt. Opnieuw kopschudden... Ik voel op de een of andere manier dat ik wat lijn terug kan nemen, en doe dat dan ook. Dan zet de vis weer de sokken er in. Maar nog steeds beheerst, waardig haast. Kracht versus souplesse. De hengel buigt mooi door, en de slip doet zijn werk. Lijn terugnemen als de vis weer stopt, en de vis komt nu langzaam deze kant uit. Meer de keuze van de vis, dan de mijne hoor... Diep, heel diep ligt de vis zo'n beetje onder de hengeltop nu. Naar rechts weer. Een paar schokjes in de lijn. Obstakeltje? Rustig blijven. Gewoon druk houden, niet te veel, niet te weinig. Het gaat goed... De vis begint moe te worden. Een beetje maar hoor... Maar langzaam komt de vis wat hoger in het water te liggen, en ik kan weer wat lijn terugnemen. Mike staat al klaar om omlaag te klimmen met het schepnet. De drill heeft zich nu definitief verplaatst tot vlak onder onze voeten, nog steeds op halfwater. Maar we zijn in de tweede helft van de match, en het lijkt er op dat we voorstaan! Langzaam aan De vis wordt duidelijk vermoeider, en laat zich nu voor het eerst even aan het wateroppervlak zien... WOW..... Geen kleintje, dat wisten we al, maar dit is een bak... Het beest vind het nu wel mooi geweest, en besluit nog een poging te ondernemen om zijn vrijheid te herwinnen. Maar de strijd tussen vis en mens wordt dank zij stevig nylon beslecht in het voordeel van de laatste. Nu wel even er voor zorgen dat die vis niet alsnog op slinkse wijze de weg naar huis terugvind, door langs de nooduitgang te verdwijnen. Opletten dat ie niet opeens links achter de betonpeilers kan verdwijnen. Beetje naar rechts dirigeren dus, en de vis laat zich opnieuw zien, een eind uit de kant nu. Lijn terugwinnen nu, opnieuw tot voor de kant. Zorgen dat de vis niet naar links om de kademuur kan zwemmen. dat probeert ie toch en heel even raakt de lijn de muur. Snel handelen zorgt ervoor dat er verder geen contact met de muur optreedt. De vis is moe nu... Het beest laat zich nu duidelijk zien, want hij/zij komt aan de oppervlakte. Nog even en de vis is klaar. Ja. De rivierbig legt zich er bij neer. Laat zijn flank zien. Geeft de strijd op. Vrij makkelijk laat hij zich tot boven het door Mike klaargehouden net manipuleren. Net omhoog... Mooie vis.... Snel verzorgen en dan toch maar een foto.  Dikke pret dus, en ook Mike is blij met de door ONS gevangen vis. Want al heb ik hem dan mogen drillen, ik beschouw deze vis absoluut als Mike's vis.
Gelukkig oogt ie op de foto niet zo dik als wij hem inschatten... Houdt in ieder geval de discussie open... Hoe zwaar was ie nou? We zullen het nooit zeker weten. Dat deze vis echter bijna een meter lang was is zeker. En dat ie de 30 pond ver overschreed ook.  Erg grote.... handen! Snel terug in zijn element deze vis. Dat we dit soort beesten in NL gewoon kunnen vangen, daar wordt je wel een beetje stil van... Vooral na een maandje hongerkarpers in Portugal is dit een meer dan geslaagde sessie. We besluiten dan ook om niet meer verder te vissen, maar met een goed gevoel richting huis te vertrekken...
Eerst sturen we echter de vis terug naar huis!  Het beest blijft rustig een tijdje liggen, duidelijk vermoeid, maar verder zeker niet gewond of anderszins beschadigd.  Als Mike hem met zijn kop richting open water legt, verdwijnt de vis langzaam zwemmend uit ons zicht, de diepte tegemoet... Even bijkomen, en dan op het gemak inpakken. De zon komt al op tegen de tijd dat ik thuis aankom. De foto's komen er aan via msn. Evaluatie of zo iets... Fantastisch resultaat, waarbij ik vooral de stek zelf als belangrijkste factor wil noemen. Het onderlijntje was verder een heel standaard semi stiff rigje. Wel inline aangeboden, heel ouderwets aan een tube lood. Met een rubber kraaltje om de knoop op de wartel te beschermen. De succesvolle boilie was helaas niet van eigen makelij, maar een dure merkbal, speciaal gekocht om als backup te fungeren tijdens de afgelopen vakantie. Of dat nu het verschil maakte durf ik niet te zeggen natuurlijk. heb wel zo mijn vermoedens.... Dus de recepten keuken in maar weer, binnenkort! Overigens week de succesbal qua kleur, smaak en geur behoorlijk af van de bollen waar door Mike mee gevoerd was. Die kleur zal wel niet veel uitgemaakt hebben overigens. Ik denk eerder aan een stevige portie geluk aan mijn kant.... Mike, bedankt voor een fantastische vissessie!
Alhoewel 2 brasempies ook wel weer de spanning er in hielden. Even in het kort: Aangezien William op zijn stek errug succesvol was de dag vóór deze sessie was zijn aanbod om een paar nachtelijke uurtjes mee te pakken wel heel erg aantrekkelijk. Mister W. had namelijk 4 dertigers in een paar uurtjes weten te bemachtigen, waarvan ik er 2 heb mogen fotograferen. Ook Mike was van de partij! Tegen de tijd dat ik eindelijk op de stek aan kwam had Mike al een vloermatje gevangen, maar verder was er geen activiteit te bespeuren. Na een paar uurtjes vissen had ik dan die twee brasems op mijn conto staan, maar de karpervisser van de dag was toch Mike.... Een klein maasbaronnetje in de vorm van een hevig tegenstribbelende karper was zijn buit! Helaas voor William geen vis deze avond....
Te veel drukte op de vijver weer, denk ik... Er zijn nog geen reakties op deze blog Voeg uw reaktie toe of mail naar ! |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Start > carpblog> blog2008> 2008-08... |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
cms and support:Miranet Webdesign Maastricht Sponsored by: BaitCalculator