Herbert Hoover
| 2008-04 laatst bewerkt op Apr 27, 2008 | |
Start > carpblog> blog2008> 2008-04... |
|
|
Herbert Hoover |
|||||
|
|
|
|||||
|
|
|
|
||||
|
|
2008-04april 2008
pensessie
Helaas een blank... Niet goed bezig geweest... Maar huis maar weer. Geen foto's, interviews of handtekeningen graag. Ik moet de penstrategie op dit water nog maar eens herzien... Of het gewoon snel nog eens proberen in ieder geval. Beetje te onrustig geweest misschien? Te vaak ingegooid, staan prutsen, vis weggejaagd? Die ene beet (als het er een was) niet weten te verzilveren. Vis genoeg zien draaien op diverse stekken, maar helaas geen aanbeet weten te krijgen. Het water ligt aan de kanten vol met brood... Stof tot nadenken... Je mag nu zowieso even 2 maanden niet meer met de worm vissen... Dus?
Ut Look...
Met Marc afgesproken op ut Look, en eigenlijk was ik van plan om in de middag al wat eerder te gaan vissen, op de Dousberg. Maar eenmaal opgestaan, had ik andere prioriteiten, werken en zo... Maar tegen een uur of 17:00 werd het toch tijd om eens langzaam aan vissen te gaan denken, op ut Look dan maar meteen. Eerst nog maar eens even alle spullen bij elkaar zetten en zo, de waadbroek, voertas, en hengels. Wormen zoeken in de wormenbak, nog een paar kleffe broodjes tegen de ergste honger. Beef Jerky en suikerpinda's voor de lekkere trek. Tijd om afscheid te nemen van vrouw en dochters en vervolgens de waadbroek aan, visvest, jas, helm op. Tas en struinstoeltje op de scooter binden. Gaan.... Na een rit van een klein kwartiertje of zo bagger ik door de modder in de velden, op weg naar ut Look. Marc is er nog niet, maar ik ben dan ook wat vroeger. De tactiek voor vandaag is als volgt; -de korte telescoop hengel met schuifloodje (run rig) op de pieper, met een boilie -de penhengel met een soepel onderlijntje met een zachte boilie op de hair, bix stekjes afvissen.. Ik besluit om meteen op de stek waar ik de vorige keer een karpertje wist te vangen te beginnen met vissen. De kant waar ik (strategisch gezien) het liefst wil vissen is onbevisbaar door drijfvuil en bebossing. Eerst maar eens de pieper hengel klaarmaken, en inwerpen. Ik glibber en glij de helling naar het water af, en werp de hengel maar vast in, om meteen weer omhoog te klimmen voor de pieper en de bankstick. Ik kruip met wat moeite weer omhoog, en pak de pieper die al op de bankstick zit it het foudraal. Rrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr........ Ik draai me om zie mijn hengel (die dus 2 meter lager ligt) langzaam richting water verdwijnen, terwijl een vis (dat neem ik toch aan) furieus lijn door de slip trekt. Krijg nou een hartverzakking, als dat maar goed gaat... Ik probeer natuurlijk zo snel mogelijk beneden te komen, en dat gaat dus niet goed...Gelukkig zie ik tijdens mijn gevecht met de zwaartekracht, de steile helling en de zeer gladde modder, dat de molen van de hengel nu achter een tak blijft haken en mijn hengel voorlopig even gered is. Maar het eerste gevecht verlies ik dus, terwijl de tweede strijd, die met de vis dus nog niet eens begonnen is. Terwijl ik tot over mijn middel in het water sta realiseer ik mij pijlsnel een paar dingen. 1 Dit ging nog maar net goed... Als het hier (in het water dus) dieper was geweest, of steiler, was ik zeker kopje onder gegaan. Vette mazzel dus. 2 Een waadpak is een prachtige uitvinding.... Alleen de onderkant van mijn jas is (zeik)nat, maar ik hou de voetjes en de rest lekker droog... 3 Mijn trouwe telescoophengeltje moet gered worden. En vooral ook de vis, die wellicht nog niet doorheeft wat voor een kluns hem gehaakt heeft, moet gered. De hengel gegrepen, de lijn bevrijd van lastige knopen, en contact maken dus. En dat lukt wonderwel! Zo stond ik binnen 15 seconden na rustig ingeworpen te hebben dus met een razende hartslag en superhoge adrenaline levels midden in het water met een woedende vis aan het "flitsend nylon"... Die vis zat voorlopig wel even vast, kruiste door het water, en liet zich zelfs al even zien. Een karpertje, pondje of 5 misschien. Dat gaf me tijd om even na te denken en op adem te komen. Het zal pas rond 18:15 zijn geweest en jammer genoeg was Marc dus helaas nog nergens te bekennen. Ik moest dus eerst even zien dat ik weer op de kant kwam, zonder hengel en/of vis te verspelen. Gelukkig stak er een wortel uit de over op een voor bereikbare en strategische positie, en wist ik mij uit het water te hijsen. De vis gaf nog steeds mooi tegenspel op de soepele telescoop. Ideaal trouwens, zo'n kort soepel stokje in dit soort situaties. Wel met de slip niet te vast natuurlijk, en dan de hand op de molenspoel om de vis af te remmen en te keren als ie de obstakels in wil duiken. Nu het net even pakken en uitvouwen. Ook dat lukte zonder verdere kleerscheuren of andere kleine rampen. Het karpertje was nu wel zo'n beetje uitgeraasd, en na nog één verwoede vluchtpoging bij het zien van het net, schoof hij zonder problemen over het spankoord. Hengel omlaag, net omhoog, visje binnen! Even de onthaakmat erbij gepakt, en de eerste vis van April is een feit... Mooi visje, even bewonderen en terug in het water. Eerst even een beetje op adem laten komen, en dan, dag vis! Zo, nu kan ik zelf ook even op adem komen... Sigaretje dus, hoezo op adem komen? Nou ja. De zaken maar weer eens op een rijtje zetten. De boilie zit nog netjes aan de haar, dus ik werp maar eerst even de boilie hengel opnieuw in. Snel op de pieper, al verwacht ik nu niet bepaald meteen nog zo'n aanbeet... Dan de penhengel klaarmaken. Tegen de tijd dat dat gebeurd is en ik een bixplekje bevis (nog steeds op de plek waar ik zojuist te water ging) komt Marc er aan. Hij had de natte onthaakmat al gezien... Ik vertel hem van mijn avontuur, en Marc gaat op een stek verderop zitten. Verstandig van hem, en ik besluit al snel om even "haasje over" te gaan, en de stek die ik zoeven grondig verstoord heb te verruilen voor de enig overgebleven stek, in de andere hoek van het water. De boiliehengel laat ik even liggen waar die ligt. Op de pen zien wij helaas allebei totaal geen activiteit. Ik vrees dat we gewoon teveel kabaal gemaakt hebben, en alle vis naar de overkant is gevlucht. Aan de overkant van het water, onder en tussen de bosjes en takken die in het water liggen en hangen zien we namelijk regelmatig vis, en Marc probeert tevergeefs nog daar te vissen. Helaas is het gewoon onbegaanbaar, en zeker onbevisbaar daar. Tegen de tijd dat het donker wordt verplaats ik ook de boiliehengel maar eens naar de stek waar ik (tevergeefs) aan het pennen ben, en Marc komt mij gezelschap houden. De beloning: 2 karpers op de boiliehengel, die ik naar het midden van het water heb geworpen. Marc wist beide karpers aan te slaan, hij stond het dichtst bij de hengel. De eerste was duidelijk een karper qua strijd, maar zag er toen hij eenmaal aan de oppervlakte zwom zilvergrijs uit, zoals een brasem. Eenmaal aan de kant was het gewoon een prachtig goudbruine karper, met spetterende kleuren in de avondzon. De laatste vangst van de dag bleek zowaar een redelijk grote vis, van een pondje of 10. Deze wist dan ook voor geruime tijd de hengel mooi krom te trekken, alvorens de strijd dan toch op te geven. Een prachtige vis, met het vlies nog volledig intact in de bek. Ook de andere vissen die ik op dit water wist te vangen zagen er overigens totaal ongeschonden uit, en dat verbaast ons toch wel. Er hangen namelijk her en der dobbertjes in de bomen, en de stekken zijn duidelijk gemaakt door mensenhanden. Maar hoe lang die daar al hangen weet Joost natuurlijk. En wie weet zitten hier alleen maar plaatselijke ettertjes te klieren met veel te grove manieren om een vis te vangen... Een beetje serieuze karpervisser haalt natuurlijk zijn neus op voor zo'n koeieput! Nou ja, ík heb er mijn lol wel, al zou ik die vissen liever op de pen hebben gevangen, net als de laatste keer. Maar dat mag de pret niet drukken natuurlijk, met de pen is toch meer kruip door sluip door, en stil zitten. Met Marc is het natuurlijk gezelliger om een praatje te maken! Helaas is het al veel te snel weer tijd om afscheid te nemen, en tegen half tien zit ik nog een half uurtje alleen aan de poel. Als ik uiteindelijk de boiliehengel inhaal blijkt deze muurvast te liggen, en ik moet de lijn helaas kapot trekken. Toch iets te ver ingegooid, of een gemiste vis die zich vastgezwommen had? Er moet natuurlijk wel iets om te twijfelen overblijven hè! Naar huis maar weer... In ieder geval weer eens met een paar karpers mogen stoeien, en dat werd tijd hoor!
Blankie
Eigenlijk wilde ik mijzelf revancheren voor de vorige blank op dit water... Een middagsessie was mss toch niet de beste optie. Mensen lopen af en aan, blijven eindeloos staan, en de vijver ligt ook nog eens vol met broodkorsten... Normaal gesproken moet ik hier toch op zijn minst vis ZIEN, maar buiten wat gerommel bij mijn aankomst blijft het erg stil, en zie ik ook geen bubbels e.d. Wel zie ik grote scholen piepjonge vis... Zou de karper...? Nee dat is te gek... Ik denk dat die beesten volledig op brood gericht zijn hier.... Het pennen met een bixdeegje was dus geen succes. Helaas ook op de boiliehengel geen enkel resultaat. Vreemde zaak, of is er iets anders aan de hand? Hoe dan ook, rond half zes, tegen de tijd dat ik het gevoel krijg dat het rustiger wordt, en de kans op beten weer toeneemt, moet ik helaas alweer naar huis... Misschien toch de eerste tactiek nog eens volgen? Kattebrokken en dan de vis vangen waar ik hem zie? Weer eens doorvissen tot de schemer is ingetreden? De vroege ochtenden uitproberen? Mislukkingen in het verleden zijn geen garanties voor de toekomst natuurlijk... En die karpers daar zijn misschien toch slimmer dan ik dacht... za 12 april 02:00 - 07:00 Als je paling wil vangen en alleen een brasem vangt is dat dan blanken? Een nachtje met Mike op een niet nader te noemen stek, ergens aan de Maas... Wat een nachtje palingvissen moest worden resulteerde uiteindelijk in één hele lelijke brasem. Naast tig gebroken lijntjes en divers ander verloren materiaal dan. We hadden nogal wat last van vasthangers... De dronkelappen en ruziezoekers maken rond een uur of 5 eindelijk plaats voor fluitende vogeltjes, en een uurtje later wordt het al lekker licht. Tijd om weer weg te gaan dus. Liever geen daglicht voor deze vissers... De volgende keer ga ik zeker iets met breeklijntjes en steenlood of iets dergelijks proberen. Heb al een paar leuke ideetjes met elastiekjes... Hopelijk hoef ik dan niet telkens de complete montage te vernieuwen na elke vasthanger... En wie weet loopt de vis dan ook beter! Wanneer gaan we weer, Mike?
Nachtspiegel
Na jaren getwijfeld te hebben toch maar eens een keer niet helemaal legaal (helemaal niet?) op dit watertje gaan vissen. Een paar uurtjes, midden in de nacht... Dat hier karpers zitten weet ik zeker, regelmatig heb ik hier staan kijken naar zich voor broodkorsten verdringende karperlijven.  Grote muilen die smakken en slurpend alles oppakken wat op het wateroppervlak beland... Dat fenomeen kun je waarnemen op zonnige dagen, en die zijn zeldzaam geweest de afgelopen maand. Maar vandaag kwam ik toevallig in de buurt van dit water, en ging gewoontegetrouw weer eens op het bruggetje kijken, of er iets te zien viel. En ja hoor... Donkere schaduwen kwamen al snel een kijkje nemen of er wat te halen viel, al had ik niks gevoerd... Een half uurtje later terug, gewapend met kattebrokjes en een fototoestel. (zie de katbrokkarpers gallerie)    Geen hengel, want dat mag niet... Een echte vreetorgie is het gevolg. Ik schiet er lustig op los met het fototoestel, zo vaak zie je dit schouwspel niet. Gelukkig geven de batterijen het op na een tijdje en kan ik (zonder door het toestel te kijken) genieten van de aanblik van deze prachtige dieren. Ik zie een heleboel schubs, en een hele grote meld zich tussen het voetvolk. Een enorme toeter slurpt door het water oppervlak heen, terwijl kleinere soortgenoten zich tegen het grote lijf aanvleien en aandrukken. Ook een paar spiegelkarpers laten zich vluchtig bewonderen. Ik besluit om toch een keer 's nachts terug te keren hier... Die zelfde avond weet ik het al... NU is het magische woord! Hij die nooit iets doet wat niet mag, mag de eerste steen werpen, maar ik ga een overtreding begaan... Ik besluit om het risico op voorbijgangers zoveel mogelijk te vermijden en vertrek pas om 01:30 uur in de nacht naar het water. Daar aangekomen eerst een rondje rond het water. Alles is rustig, geen mensen die wakker zijn en evt. de autoriteiten waarschuwen. Ik besluit om eerst en vooral een kijkje te nemen bij de brug. Wat aas gaat te water. Een bal deeg rond een boilieschijfje aan de haar volgt. En dan! Gebeurt er niets... Zo levendig als het hier bij zon is, zo stil is het nu, in de nacht. In het verleden heb ik hier wel eens 's nachts met kattenbrokken gekeken of ik karper activiteit kon uitlokken, maar dat was niet het geval toen. Zo ook nu. Ik probeer de vissen te lokken door regelmatig kleine beetjes lokvoer (blikmais en geweekte hondebrokken) in het water te strooien, maar het blijft stil. Geeft niks, ik sta hier prima, al is het wel koud. Ik besluit om niet op te geven, en op de stek te blijven. Een volgende keer (?) misschien wat meer struinend vissen, maar vandaag doe ik het hier. Na een paar uurtjes is het duidelijk, 's nachts zitten ze niet hier, in ieder geval niet om te azen. Af en toe zie ik wel de schim van een vis, maar die is snel weer weg. Één keer lijkt het er op dat ik beet heb, maar ik blijk vast te hangen. Dag montage... Iets nieuws aanknopen snel... Een loodje, 50 gram arlesey bommetje, schuivend op de lijn. Onderlijntje met warteltje. Simpel klaar. Toch maar een stoppertje achter het loodje? Een noodstoppertje is snel geknoopt met een elastiekje. Ik gooi maar weer eens in, voer nog wat bij, rook een sigaretje. Het is nu bijna half 5 in de morgen. Bijna tijd om weg te gaan, een dagbladbezorger rende al tussen de brievenbussen van de huizen aan de overkant van het water heen en weer... Mijn voer is bijna op. Ik gooi de aasaanbieding deze keer eens een stukje verder. Zag ik daar geen activiteit? De helft van het overgebleven voer er om heen. Nu gaat het snel... Ik zie de top van de hengel na een paar minuutjes trillen... Buigen, terug... Weer trillen, dieper buigen, trillen, nog iets dieper, ik sla aan.... Raak! Een boze vis gaat er vandoor... Na een tijdje is de vis (gene grote maar unne fijne!) wat dichterbij, en moet ik uitkijken dat ie niet onder de brug door wil schieten... Ik loop van de brug af naar de rechter oever, om de vis verder te drillen en te landen. Het telescoopnetje doet zijn werk, en ik loop (blij met mijn vis) met net en al naar de struinmat die een stukje verderop ligt. Een nachtspiegel is mijn deel!   Eindelijk weer eens een spiegeltje!Snel zet ik het beestje terug na een paar fototjes. Het wordt nu ook tijd om naar huis te gaan, maar ik besluit om nog heel even te blijven en te genieten van mijn vangst. Het schepnet heeft trouwens wat werk nodig, voordat ik kan vertrekken. Maar als dat gedaan is pak ik dan de struinmat en het net in, haal de hengel op.. En brom naar huis... Het is al 5 uur. Meteen maar even bloggen... En zo werd het dus 7 uur voordat ik in bed kwam... Voor herhaling vatbaar....
Deze keer een stukje van Marc:
Zaterdagmiddag had ik geen voetbal. Dus kwam ik op het idee om te gaan vissen.. Even gekeken bij msn en aan Vincent gevraagt of ie soms mee zou willen vissen, en jawel Vincent had tijd.. Zo en nu effe over het vissen. Toen ik aankwam was Vincent al bezig. Jammer genoeg had hij nog niks. Ik maakte een praatje en ging ''in ut heukske'' zitten. Ingegooid en nog effe verder praten over het vissen enz. Hij ging voeren met bix en met geweekte hondebrokken. Nog altijd heeeeel stil. Ikzelf kreeg nog geen piep. Vincent probeerde tevergeefs andere stekken. Vincent niks ik niks.. Vincent had nog een familiedag en moest al vertrekken.. Hij stampte nog flink, zodat de vissen zouden denken dat we vertrokken waren.. Nadat Vincent weg was gooide ik opnieuw in met de pop up van de No-Secret boilielijn. Ik gooide hem net goed voor de obstakels.. Voerde 5 boillies bij en wachte.. Na 5/10 minuten piep...piep..pieeeeeeeeeeep.. Ik tikte aan en de vis zat al in de obstakels..KNATS lijn over.. #$^$%^@$^#%#^^& was het gevolg.. Daarna heb ik opgeruimd want ik moest weer naar huis, want mam stond al te wachten met de auto.. Volgende keer beter..
ZW uitvaart...
 Na een paar weken gedwongen pauze in de sessies met Jean was het dan weer zo ver; de dinsdagavond/nachtsessie!De twijfel aan onze stekkeuze (de vorige sessies waren blanks) was nog niet groot genoeg om te verkassen, dus opnieuw "d'n Tip" Deze keer voerden we vooral met gekookte kippenmais, 5 dagen lang iedere dag/avond. Het was nu of nooit wat mij betreft. Andere stekken zijn nog niet bekend, althans daar is nog geen beslissing over gevallen met Jean. En drie maal is scheepsrecht. Als we nu niks vangen, al is het maar een brasem, dan laten we het hier voorlopig even zitten. De bewuste dinsdag werd de supermarkt bezocht voor de broodnodige proviand (kip piri-piri!) en na een korte stop bij de hengelsportzaak, kon ik de spullen gaan klaarzetten en inpakken ging het richting stek... Rommel Gelukkig geen stekkenpezers, drugstransacties, hangpersonen of andere vervelende in de weg zitters, dus ik kon meteen gaan opbouwen. Wat een berg rommel neemt de karpermens tegenwoordig toch mee.... Ik heb een sterke haat liefde verhouding met al die spullen, ze hebben is één ding, ze meenemen en gebruiken weer een tweede. Maar met een stationcar kom je wel een heel eind, dus daar stond ik met mijn hele hebben en houden, en dat voor één nachtje, minder dan 24 uur. Gewoontegetrouw eerst de hengels maar eens in orde maken. de rest komt later wel. Tegen de tijd dat ik zo'n beetje begin met de shelter op te zetten komt Jean er ook aan. We zijn d'r weer!   OnraadTegen de tijd dat ook hij zo'n beetje alles voor elkaar heeft hebben we al verschilende auto's langs zien rijden, vlak achter ons, op dit doodlopende stuk... Dat deugt niet echt, in mijn ogen. En als er dan na een tijdje ook een autotje van de stadswacht zijn debuut maakt, en bovenaan de helling blijft staan zonder verder naar ons toe te komen, besluit ik er naar toe te lopen. Ik kan beter even er heen gaan, dan dat ze ons komen opzoeken. Die tenten en zo zijn niet toegestaan, dus als ze van de strenge kant zijn is dat niet alleen het eind van de sessie maar meteen een financiële strop.... ""Goojenaovend, is er oonraod?" Meteen maar even met de deur in huis vallen. Nee er was geen onraad, ze waren gewoon wat aan het controleren. Ik denk dat ze zich eigenlijk even aan het drukken waren, want erg officieel gedroegen ze zich niet, al probeerden ze een ambtelijke schijn op te houden. Op mijn opmerking dat er een stukje verderop van alles loos was gingen ze in ieder geval niet in, en ze verwaardigden ook niet om een kijkje te nemen. Ik legde uit dat wij aan het vissen waren, en dat als er problemen waren wij dat graag wilden weten. "Nee, niks aan de hand, heeft u de benodigde vispapieren bij u?" "Jazeker!" was mijn antwoord. Verder lieten ze het er maar bij zitten, ze namen niet eens de moeite om de vispapieren te bekijken. Ik wenste de beambtes een goede avond, en ging weer terug naar Jean, die bij de hengels was gebleven. Tegen de tijd dat het wagentje wegreed konden wij eindelijk verder met onze volgende actie: de kip roosteren en opeten... Inmiddels was het donker geworden, en na een overvloedig maal van geroosterde kip, filosofeerden wij wat over de eventuele vangsten die wij zouden gaan doen, en over de plannen voor een volgende sessie...  Hard water....Net zoals de vorige sessies bleef het stil. Erg stil.... Leuke plek, maar de lol is er nu wel langzaam van af. Sinds de temperaturen weer wat stijgen kruipen allerlei vage figuren van onder hun stenen vandaan, en zo zien wij dan ook de nodige verdachte bewegingen. Als toppunt zie ik tegen een uur of elf een optimistische collega karpervisser, die probeert ongezien zijn stek aan de overkant van het kanaal te bevoeren. Wat betreft dat ongeziene heeft hij (zij?) dus pech. Als je met een scooter gewoon met je lampen op volle sterkte aan komt rijden over het gras, om dan de laatste 100 meter het licht te doven is dus behoorlijk nutteloos. Het stoppen van de motor, en het daarop volgende geplons verraden de exacte locatie van zijn stek.... Maar goed, ik ben zeker geen stekken pezer, en in stilte wens ik onze collega meer geluk dan wij tot nu gehad hebben op dit water. Tegen een uur of twaalf kan Jean zijn ogen niet langer meer openhouden, en kruipt in zijn 2secondententje... Ik besluit nog even mijn hengels opnieuw in te werpen en daarna ga ook ik de ogen sluiten. Eerst nog een telefoontje naar huis, en dan... Rust... Er volgt een rustige nacht.. De stilte word slechts onderbroken door de aanwezige vogels en andere dieren, en ergens tegen een uur of vier hoor ik nog een gevecht op leven en dood tussen een paar dieren die ik niet thuis kan brengen. Als ik niet beter wist zou ik denken dat het wasberen waren. Maar het zullen wel steenmarters geweest zijn, katten waren het zeker niet... Dat geluid ken ik nu wel zo'n beetje... Tegen het ochtendgloren wordt ik af en toe wakker, en bewonder de prachtige zonsopgang. Helaas geen vis.... Maar hier, op deze plek, telt niet de vangst, maar de ervaring. En wij hebben hier nu al het nodige meegemaakt, kou, regen, en nu dan de zon... De natuur komt nu echt tot leven, en het werd ook tijd. De maand april is niet veel meer dan een belofte gebleven, tot nu toe. Maar nu is de natuur dan echt klaar voor de grote sprong voorwaarts, en dat is te merken. Tegen een uur of negen komt er wat meer leven in de tent van Jean, en het wordt langzaam tijd om eens wat aan het ontbijt te gaan doen. Ik blijf nog even liggen genieten van de mooie ochtend, maar Jean moet helaas weg, en dus moet er nu echt wat aan gaan gebeuren... Mijn nieuwe cooker met grillplaat moet uitgeprobeerd, en speciaal voor deze gelegenheid heb ik ontbijtspek meegenomen. Maar eerst maken we koffie! Onder het genot van de koffie vullen onze neuzen zich al snel met de geur van uitgebakken spek, de grillplaat werkt perfect! Dat gaat beter dan ik verwacht had.  Papieren bitte!Tegen een uur of elf is Jean verdwenen, werken. En nog geen kwartier later krijg ik de allereerste controle tijdens het vissen van mijn leven. Al 36 jaar vis ik nu, en vandaag ben ik aan de beurt... Een agent van de milieu politie duikt op, samen met een agente die blijkbaar ingewerkt word. Uiteraard heb ik de papieren prima in orde, en de sympathieke dienders doen verder niet moeilijk over de bivvy, die nog half opstaat, en de cooker die weliswaar ingepakt staat, maar wel zichtbaar is zoals oom agent duidelijk laat merken. Uiteraard praat ik gezellig met de dienaren der wet mee, en verklaar dat ik het prima vindt dat er wat vaker gecontroleerd wordt. De milieu-agent legt aan de leerling agente(?) uit dat er veel overlast is geweest van oostblokkers met tentenkampen, en dat hij persoonlijk wel onderscheidt probeert te maken tussen serieuze vissers, en recreanten, met tenten en bbq's en rommel en overlast. Gelukkig voor mij, is dit dus goed afgelopen. Een beetje normaal en aardig doen tegen de mensen die gewoon hun werk doen helpt natuurlijk ook mee... Na nog wat gepraat te hebben over de (ontbrekende) vangsten op dit plekje nemen wij afscheid, en maak ik een begin met het inpakken van alle meegebrachte spullen... Een noodkreet sms'je lokt mij namelijk van het water naar de PC... Ook voor mij roept de plicht weer helaas... Tegen 2 uur komt Tessa mij halen. Voorlopig was dit de laatste keer hier op dit plekje..
Alweer ut Look...
Om het blanken (de ZW uitvaart) een beetje te vergeten met Marc afgesproken op ut Look... En tegen de tijd dat ik daar van terugkeerde, was de behoefte aan koffie te groot om meteen maar te vertrekken... Uiteindelijk was het tegen half 12 dat ik op de stek aankwam...  Marc had al zijn beloning geoogst:  Mooie sfeerfoto met de zelfontspanner, Marc! Ook voor mij zat er een visje in, maar helaas hoorde ik de pieper niet. Marc was zo vriendelijk om de vis voor me aan te slaan, en na herhaaldelijk roepen wist hij dan toch mijn aandacht te trekken... De rest van de sessie bleef het stil, tot een kwartier na dat Marc vertrokken was, toen mocht ik nog een schubje landen...Een kwartier later nog een aanbeet die binnen een paar seconden een losser werd. Daarna was het weer stil... Even een paar gestolen momentjes aan zomaar een watertje, ergens in Limburg... Ik vraag me trouwens af, als mijn vrouw dit zou begrijpen, zou het dan leuker zijn? 
Comments
De volgende reakties zijn ontvangen op deze blog:
Apr 5, 2008 - 06:15:25
comment added by marc Voeg uw reaktie toe of mail naar ! |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Start > carpblog> blog2008> 2008-04... |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
cms and support:Miranet Webdesign Maastricht Sponsored by: BaitCalculator