Na een uurtje moest ik helaas naar huis terug, zonder verdere vangsten. Maar in ieder geval had ik even vis geroken, én lekker buitenlucht ingesnoven....

Geen spijt dus van deze vispartij. Maar zeg nu zelf, hebben we ooit écht spijt van een vissessie?

... dacht het niet!

---

start vistijd		einde vistijd	locatie	stek	watertemp.	stroming/golven
wo 20 febr 2007 10:30		wo 20 febr 2007 12:30	kanaal	...
maan	min/maxtemp	wind	luchtdruk tendens	bewolking	neerslag	bijzonderheden
-			-		-

Het was weer alweer héél dringend...
Helaas is Tessa deze week naar Japan, dus kan alleen maar gestolen uurtjes vissen. De digitale (pocket)camera heeft Teske ook mee, dus ook geen foto's deze week...

Het is woensdag ochtend, en ik heb een paar stekken aangevoerd de laatste tijd. Ook een (oude) nieuwe stek op wat ik even het "kanaal" noem. De Zuid-Willemsvaart is dat eigenlijk, geloof ik.... In het verleden heb ik hier wel eens gevist op witvis, of wat maar wou bijten beter gezegd, maar zonder succes. Maar dat was zonder voorvoeren! Enneh, deze keer heb ik met enige regelmaat wat duivenvoer aangebracht op strategische (?) plaatsen, dus.... Wie weet!

Ik beslot om het met de pen te proberen, aangezien ik de afstandhengels toch niet vervoerd kreeg. De trek op dit water overigens van dien aard dat het vissen zelf wat tegen viel. het lukte wel, maar de volgende keer toch maar een wat grotere pen om de sterke stroming tegen te gaan.

Of.... een volgdrijvertje!

Ooit een keer van Han Smits afgekeken, althans gezien op http://www.dutchcarp.nl/html/artikelpenvissen.html Lezen maar!
Helaas is Han niet lang geleden omgekomen bij een auto ongeluk. Ik heb Han nooit persoonlijk leren kennen, maar heb al zijn gepubliceerde verhalen met veel plezier gelezen. En uit zijn schrijfstijl en verhalen kan ik in ieder geval wel een ding opmaken, Han was een markante figuur, zowel binnen als buiten de karperwereld.

Maar goed dat zijn lessen voor de volgende keer dat ik daar ga zitten. Nu viel het in ieder geval niet mee om het aas mooi te controleren, en of het nu daar aan lag, of dat het water gewoon nog te koud is, ik heb geen stootje gezien. Wel de stek een beetje uitgepeild, zonder markante verschillen aan te treffen...

Eens even nadenken wat we nu gaan proberen...

De Dobberrob oftewel kippenbix methode?

---

start vistijd		einde vistijd	locatie	stek	watertemp.	stroming/golven
do 21 febr 2007 11:15		do 21 febr 2007 15:15	bassin	...
maan	min/maxtemp	wind	luchtdruk tendens	bewolking	neerslag	bijzonderheden
-			-		-

Gisteren dus een blank. Geen probleem, ik heb nog een trucje afgekeken, en ook dat wil graag uitproberen. Laatst bezocht ik namelijk de site van Dobberrob.
Mooie pennen maakt Rob! Ik kan maar niet kiezen, liefst bestelde ik ze allemaal. Of misschien, wacht eens even. Ik doe hem een voorstel.

Helaas was Rob niet te vinden voor mijn voorstel (waar ik nu niet op in ga) maar ik kreeg hem wel aan de telefoon, en wij bespraken naast mijn idee ook onze visserij.  Of beter gezegd, Rob was zeer enthousiast én pertinent over de methode die hij al blijkbaar sinds jaar en dag toepast, óók in de winter.

Na beeindiging van ons gesprek was e.e.a. wel blijven hangen. Zijn methode (bekijk vooral ook Rob's site op http://www.members.lycos.nl/dobberrob/) is zon beetje de volgende:


Als ik deze methode vergelijk met de "hit and run methode" zoals die met boilies uitgevoerd wordt kan ik een glimlach niet onderdrukken...

Zit er wat in? Zelf ook eens uitproberen zou ik zeggen!

Dus gistermiddag meteen naar de Aveve gereden en eens gekeken naar de diverse dierenkorrels. Eerst bij de grote zakken, inderdaad liggen daar ook kippenkorrels, omgerekend mider dan 50 cent de kilo, maar de twijfel slaat toe. Eens even neuzen bij de kleinverpakkingen, want misschien toch maar eerst even testen die bix...
Bij de kleinverpakking vind ik konijnenbix, 3 euri voor 5 kilo. Kijk eens aan. De grote zak met kippenkorrels maar weer netjes teruggebracht naar het grote magazijn, en die konijnenkorrels meegenomen.

Thuis eerst maar eens wat van die korrels in het aquarium mikken, om te kijken hoe dat spul zich gedraagt in het water, en hoe mijn karpertjes er op reageren.

De vissen reageren er niet echt op, ik denk dat ze die korrels gewoonweg te groot vinden, en nog niet herkennen als voedsel. Achterdochtig, is het woord dat het beste hun reaktie omschrijft. Marc, met wie ik tijdens mijn observaties MSN, constateert droogweg dat mijn aquarium een dressuurbak is...

Maar het spul valt dus inderdaad wel echt redelijk snel uit elkaar, en dat is waar het om gaat. Misschien dat kippenkorrels toch attractiever zijn dan konijnenbix?

Affijn, er was dus geblankt, en er moest dus gevist worden, en ik besloot om de kippenbix te gaan testen op het Bassin. Wie deze site uitgespeld heeft weet dat ik daar vroeger goed gevangen heb. Karpers. Toen nog op harde mais.

De laatste keren dat ik daar recent gevist heb waren echter onsuccesvol. Maar dat waren statische sessies, tegen de peilers van de brug. Maar met deze methode lukte het misschien wel om wat karpers te localiseren?

Mijn vissershart begon sneller te kloppen bij de gedachte, en dus naar het Bassin getogen, op de scooter, tas tussen de voeten, foudraal om de nek.
Eerst maar eens wat stekken maken dus. Het krijt deed dienst als markeermiddel. Na een (soort van) rondje rond het water, was ik klaar om de eerste stek te bevissen. Op dit water geen stroming, dus het korte telescoophengeltje uitgepakt, want dat was nog opgetuigd met een lichte pen die mooi zinkend uitgelood was. Eerst maar eens de diepte bepalen. Terwijl ik daar mee bezig was kwam de havenmeester even langs en stelde zich voor. Ik kende hem wel al van gezicht, want ik ben zijn kantoortje wel eens binnengelopen op een drukke dag om te vragen naar info over het huren van een motor jacht om een paar dagen mee op vakantie te gaan.

Aardige man, weet alles van regels en zo, dus ik mocht de scooter daar blijkbaar niet laten staan waar die stond. Even verplaatst dus.

Vissen maar!

Welnu, wat hoopvol begon was na een paar uur vissen bepaald geen succesvol verhaal te noemen. Niets gezien. Zelfs geen stootje, geen tikje, niks.

Nog steeds te koud?

Tegen half vier was ik weer thuis te vinden...
Opnieuw nadenken maar weer, het blijft winter....

Misschien moet die bix wat attractiever? Het zal geen kwaad kunnen denk ik zo.
Kijk, als het Rob lukt om zonder toevoegingen te vangen (wat ik niet weet) is dat mooi. Maar als ik nu gewoon eens wat van die JRC hi energy olie en wat melasse toevoeg aan die armeluispellets? Krik ze dan niet gewoon op naar wat voor veel meer geld in de winkel verkocht word als "karperpellets"? Die dan wel lekker snel uit elkaar vallen?

Of zo?

---

start vistijd		einde vistijd	locatie	stek	watertemp.	stroming/golven
za 23febr 2007 15:30		za 23 febr 2007 16:30	look van R.	...
maan	min/maxtemp	wind	luchtdruk tendens	bewolking	neerslag	bijzonderheden
-	2-12	windkracht Z3	-	helder	-

Na wat huiselijke schermutselingen en een onverwacht bliksembezoekje van Jean besloot ik om alsnog tussen alle bedrijven door naar een putje te gaan wat ik voor het gemak maar even "Het look van R" noem, om geen locals en regulars te kwetsen.

Marc had mij namelijk verteld dat hij daar een nachtje wilde doorbrengen, met een vriend, en ik had hem beloofd om een kijkje te komen nemen.
Rond half vier kwam ik door de modder en het gras ploegend in de buurt van het water aan. Te voet verder.

Geen Marc te zien, wel een andere jongen, van een jaar of 13, die toen ik hem vroeg of hij op Marc stond te wachten, op een paar andere vriendjes stond te wachten.

Nou ja, ik was er nu toch. En ik had het snode plan om even te bixen op die put nou eenmaal toch in mijn kop, en dus mijn penspullen bij me. Meer als een uur had ik niet, dus een en ander moest snel gebeuren!

Snel een rondje rond het water met de vernieuwde, met melasse, visolie en wat aardbeiflavour opgeleukte bixkorrels en plakkerige handen krijgen. 4 voerstekjes van 2 handjes voer voorzien, meer plekken zijn niet bereikbaar en bevisbaar daar.

In de tussentijd had de jongen gezelschap gekregen van 2 vriendjes, en zij waren brutaal-nieuwsgierig. Maar vroegen wel beleefd of ik het vervelend vond als ze aardappels gingen schieten... Natúúrlijk niet. Ik ben ook 13 geweest. En maakte ook graag bommen, en projectielen. Laat ze toch...

Maar goed, vissen.
Welke hengel? De korte natuurlijk, tussen die takken en bosjes... Oh sh*t, mijn visvest niet meegenomen. En daar zitten de loodjes in. En omdat ik eergisteren in een onbesuisd moment tijdens het verkassen op de lijn ben gaan staan van die korte telescoop (en passant de haak DIEP in mijn wijsvingers jassend, met lekker veel bloed en zo) met lijnbreuk als gevolg, moest ik die hengel opnieuw optuigen. En zonder loodjes schiet dat niet op.

Dan maar de matchhengel. Die is wel wat grof opgetuigd voor dit putje, maar allez, vissen nu, niet zeuren. Een lekker dikke worm op de haak. En dan de eerste stek bevissen.
Valt tegen. De zon schijnt weerspiegeld pecies in mijn ogen als ik op de voerplek vis. Na 5 minuten snel tussen de struiken en bomen door naar stek 2.

Voorzichtig inwerpen. Inleggen is het woord. Niet vastraken aan de overvloedige bosschages. Beetje pielen met de diepte. Rust.

Knáál! Een aardappel vliegt over het veld...

Na een paar minuten denk ik al aan verkassen, als ik iets achter de voerstek bellen zie opborrelen. Karper? Ik besluit het aas iets verder en dus ook dieper aan te bieden. 75 cm, meer is het niet. Rustig aan nu.

Zie ik daar beweging in het water? Begint daar mijn pen nerveus te trillen? Jazeker, en de pin begint zelfs iets te zakken en te stijgen. Beetje omlaag, en weer omhoog. Weer dat trillen. Weer een stukje omlaag. En weer los.

Even gebeurt er niets meer. Betrapt? Weg vis?
Zal ik een plaagstootje geven? Nee, daar trilt de pen weer. Zakt weg. Komt weer omhoog, en zakt weer weg. Blijft weg! Hengeltop uit het water (ik vis op de matchmanier met de hengeltop onder water), aantikken!  Raak!  Een vis spurt er van door onder water, zwemt door de slip, en probeert naar rechts te ontkomen, het hoekie om, de obstakels in. Tegenhouden! Omdraaien die vis.  Dat lukt.  Geen zwaargewicht.  Wel een karper? Zou ook een Zeelt kunnen zijn. Zou zomaar kunnen, toch? Maar nee, dit visje heeft toch meer in petto dan de gemiddelde Zeelt. Karper dus!

Ahum. Het schepnet ligt helaas nog in het foudraal aan de overkant van het putje. Stom natuurlijk. De vis geeft zich langzaam gewonnen, en verschijnt af en toe aan de oppervlakte. Net iets te groot en te wild om met de hand aan dit lijntje te landen.

Gelukkig is er de hangjeugd! Die boys willlen wel even het net brengen, en al helemaal als ze zien dat ik een in hun ogen toch wel grote vis aan de lijn heb.
Het kost wel wat moeite om ze duidelijk te maken dat ik het foudraal nodig heb, want blijkbaar kennen ze dat woord niet of zo...

Maar uiteindelijk staan ze achter me met het foudraal, en ik begin het net uit te klappen. En ook dat gaat niet zonder slag of stoot. Op de een of andere manier wil het net niet open klappen. Wat een gepruts! Maar goed, die vis was inmiddels wel wat rustiger geworden, dus met de hengel tussen de knieen, zodat ik 2 handen vrij had voor het net, lukte het uiteindelijk om het net een stukje open te krijgen.

Nu het karpertje scheppen. Alweer niet meteen succesvol, de (telescoop) steel is namelijk nog niet uitgeschoven en dus te kort, dus eerst even verlengen...

Maar goed, het visje is toch nog gevangen, onthaakt, bewonderd (gaat u die opeten mijnheer?), en snel weer teruggezet.

Mijn visuurtje is in ieder geval geslaagd, leve de hit and run methode, leve de bix... In ieder geval een manier van struinend vissen om te onthouden!

Als ik thuis kom blijkt dat Marc in R. aangekomen weer omgedraaid was vanwege de hangjeugd, en op een ander water geblankt heeft...

Morgen komt Tessa weer thuis!

En dan kan ik vast wel een nachtje weg de volgende week...

---

start vistijd		einde vistijd	locatie	stek	watertemp.	stroming/golven
wo 27febr 2007 16:00		wo 27 febr 2007 18:30	dousberg	...
maan	min/maxtemp	wind	luchtdruk tendens	bewolking	neerslag	bijzonderheden
-			-	af en toe zon	-

Gisteren even een uurtje bij "Big Mike" op zijn stek aan de Maas gezeten, maar zelf niet gevist. Naast een paar piepjes één volle run, die helaas gemist werd, of beter gezegd, de vis schoot los, nadat Mike eventjes contact had.

Nou weet ik toevallig een beetje wat hij daar af en toe weghaalt, en dus was het wel jammer dat deze vis niet  gevangen was. In ieder geval geen brasem, die trekken niet zo'n runs...  Welnu, volgende keer beter, Mike vangt zijn visjes toch wel...

En vandaag, wel vandaag is weer een nieuwe dag, met nieuwe kansen!
Ergens in de middag besloop mij dus het gevoel dat ik kansen liet liggen, als ik niet even zou gaan pennen.

Eerst nog even wat wormen en pieren zoeken, want mijn wormen kweekbak is wat overvraagd, en niet productief genoeg om telkens maar weer leeg te halen. Van de zomer zal dat wel beter gaan!

Wormen zoeken
In ieder geval moesten er dus eerst wat wormen gezocht worden, en daar ken ik nog een simpel trucje voor...

Men neme 1 gieter of emmer, scheutje afwasmiddel er in, vullen met water. Naar buiten!
Begiet een stukje grond met het sop, en rustig afwachten maar.

Na een tijdje kruipen de kronkelaars vanzelf uit de grond, en liggen ze voor het oprapen...

Even afspoelen (vanwege mogelijke soprestjes) en dan laat ik ze los in mijn wormenbak.

Goed, de wormen heb ik. Nu mijn matchhengeltje en de tas met visspullen nog en ik kan gaan. Oh nee, uiteraard moet er eerst nog even huiselijk overlegd worden, over ophalen van kinderen en eten en zo..

OK, ik ben tegen zevenen weer terug, met medeneming van dochter Mira.

Snel weg nu...

Op de stek
Na een drieste rit kom ik aan de andere kant van de stad aan. Mooi zo!
Ik ben er. En er zit verder niemand te vissen, dus ik heb de vijver voor mezelf. Althans, enkele hangouderen maken de vijver onveilig, en vooral onrustig. Een dame in een scootmobiel tettert op volle geluidssterkte door haar GSM...
"Hij wil helemaal niet meer van bed komme, en hij vreet ook te veel"
Even vrees ik ongewild oorgetuige te zijn van de beschrijving van een depressieve echtgenoot, maar het blijkt om de hond van mevrouw te gaan!

Dat gaat de hele tijd zo door, maar ik weet het geouwehoer buiten te sluiten door me te concentreren op het vissen.

De bixer
Marc W. noemde mij laatst al "unne bixer" en ik moet zeggen, dat zou wel eens kunnen kloppen... Eerst maar weer eens wat voerstekjes maken. Paar handjes hier, paar handjes daar, allemaal op de zon en windkant van de vijver. De andere kant kom ik toch niet aan toe, tijdgebrek. Het is inmiddels toch weer bijna half 5 geworden voor ik kan gaan vissen.

Ik besluit om deze keer eens even af te wijken van mijn normale penmontage (haak gewoon aan de lijn, geen onderlijntje) om eens te kijken of het wat scherper kan allemaal.
Dus, de hoofdlijn krijgt een lusje onderaan, en daar wordt een 18/00 onderlijntje aan gelust. Loodjes even op nieuw verdelen, en uitpeilen op de eerste stek.

Nog voor ik goed en wel uitgepeild heb, staat er al een scootmobiel achter me.
"Al iets gevangen?" Een witharige deerne maakt een praatje met mij, over de vissen die hier vroeger zaten en de aalscholvers die alles wegvangen (laatst zag ze er wel 3!).
Ik beaam dat die beestjes inderdaad graag wat vis lusten, en vertel haar dat ze bij Eijsden met de honderden in de bomen langs de Maas en het Grindgat te vinden zijn.

Op dit stekje ga ik ze niet vangen. Verkassen dan maar.

Het volgende stekje bevind zich dusdanig in de nabijheid van het GSM grijs, dat mijn oren er zowat vanaf getoeterd worden. Zie ik daar een stootje op de pen?
Na een paar minuten is er geen leven te ontdekken, dus verder maar weer.

Stek 3 levert ook geen vis op, maar ik heb een goed gevoel over stek 4. Daarheen dan maar.

Even kijken hoe diep het hier is. Ik gooi de pen in, en deze staat iets te hoog. Als ik de pen terug wil halen blijk ik een vis aan de haak te hebben! 
Daar gaan we, eerst door de slip, dan terug naar rechts, van rechts naar links, weer door de slip. Ik probeer de vis uit het riet te houden, maar terwijl ik daar mee bezig ben sta ik al snel teleurgesteld naar mijn "zweepje" te kijken. Dit was een karper. Even was de vis te zien. En deze gaf mooi strijd, maar helaas, verprutst, verspeeld, verkloot, verdorie.

Stoppen, uithuilen en opnieuw beginnen.

Die 18/00 onderlijn was toch niet zo'n goed idee op dit water....
En ik vind het geen lekker idee dat er nu dus een karpertje met dat lijntje rondzwemt.

Eerst maar eens een nieuwe haak aan de lijn. En nu weer gewoon, terug naar af.

Dus: zelfgeknoopt stoppertje, engelse pen, loodje(s), haak. Geen zwakke knopen, geen dubieuze onderlijntjes.
Helaas dus ook geen supersubtiele aasaanbieding, want die hoofdlijn is wel wat grof. Maar goed, we komen niet voor voorntjes. Al is een leuke voorn zeker welkom! Maar een dom karpertje wil misschien toch wel die dikke kabel negeren, en de wormensap lekkende worm die aan dat haakje zit proeven en meenemen.

De stek hier is in ieder geval verstoord, want zo lang heeft die dril toch wel geduurd. Ik probeer het nog even, eigenlijk meer om de nieuwe montage uit te loden, maar geen stootje te zien. Of toch? Nee. Ik gooi nog een handje bix op deze stek en ga weer verder.

De volgende stekken leveren toch weer niks op, behalve een korte  begroeting door een medevisser, die staat te snoeken aan de andere kant van het water.  En een praatje over zeevissen en zeeziekte met een man die de hond uitlaat. Na een tijdje ben ik aan het einde van mijn "rondje" en loop terug naar het beginpunt.

Maar ik kan het niet laten om het even op stek 4, waar ik zojuist dat karpertje kwijtraakte, te proberen.

Terug naar stek 4
Eens kijken of er alweer vis zit, en of ik er een mag vangen...

Ingooien, afwachten.

Na een minuutje zie ik wat bewegen. Mijn dobber dus. Er zit nog vis! Of de bix heeft nieuwe vissen gelokt. Hoe dan ook, actie!

Rustig blijven nu. Weer een stootje. Nóg een. Stilte. De GSM -bejaardenterreur valt nu volkomen weg, ik zie alleen nog maar mijn dobber, hoor niks.
Even gaat mijn pennetje onder, maar komt meteen weer boven. En het valt weer even stil.
Daar zit een vis, en die wil mijn aas. Maar vertrouwt het niet.

Doorademen, wachten op de dingen die onvermijdelijk komen gaan.

Weer verdwijnt het puntje van mijn dobber bijna onder water, komt weer terug, zakt weer, dieper nu...
Verdwijnt helemaal en blijft weg! Aantikken!

Een karper op zulk ondiep water haken geeft altijd wat rumoer, maar deze vis springt zowat het water uit!
Een spurtje, door de vrij los afgestelde slip heen, even met de hand blokken voor het riet, de vis draait om, en komt op me af.
Hengel omhoog, beetje lijn inhalen, en daar draait de vis weer terug om een nieuwe ontsnappingspoging te ondernemen...
Opnieuw zwemt vriend Cyprinus door de slip, maar de vis zwenkt nu een beetje naar links.

De vis begint dus al wat vermoeit te raken. Het is dan ook geen zwaargewicht, maar wel een mooi schubje.
Het net kan nu wel te water, kan het beest alvast wennen.

Ik wil deze vis toch wel erg graag landen, na de ontsnapping van zijn soortgenoot. Misschien is het wel dezelfde vis?
Het kaliber is in ieder geval vergelijkbaar. Dat de vis niet echt het net in wil is duidelijk, maar na enige schermutselingen voor de kant kan het net omhoog.
Mis, en weg is de vis weer. Rustig terug drillen nu, nogmaals de vis rustig boven het net krijgen. Nu ben ik toch wel blij met mijn dikke hoofdlijn...
Geeft toch net even wat meer zekerheid, als je een vis vangt. Maar goed, de vis moet nu dus eerst boven het net, en dat lijkt dan toch te gaan lukken.

Net omhoog, visje gevangen! Aan de overkant is het hele tafereel gade geslagen door de kunstaasvisser, een jonge vent nog.
"Kerrep?" is de vraag, en ik bevestig zijn vermoeden. "Kerrepke!" Terwijl de vis nog in het net in water verblijft pak ik vast de fotocamera.
Snel fototje maken, onthaken,en terug in het water.


Ik leg de vis even met het net op het natte gras. Sorry hoor, onthaakmatfarizeërs, normaal gebruik ik ook een mat, maar hier is dat gewoon overbodig. Het gras is dik, en ik maak altijd eerst even een plekje klaar zodat er geen takjes en dergelijke liggen.

De volgende keer zal ik in ieder geval een struinmatje meenemen. Beloofd.