A bad day of fishing is better than a good day of work.
| 2007-09 laatst bewerkt op Jan 31, 2008 | |
Start > carpblog> blog2007> 2007-09... |
|
|
A bad day of fishing is better than a good day of work. |
|||||
|
|
|
|||||
|
|
|
|
||||
|
|
2007-09De september taktiek...6 september Deze maand is van oudsher een belangrijke maand voor de karpervisserij. Na de warme zomermaanden beginnen de watertemperaturen weer te dalen, en begint de karper zich voor te bereiden op de winter... Spek moet er aangezet worden! Dus de vissen gaan eten... Volgens Evert Aalten azen karpers het best bij een watertemperatuur rond de 17 graden, en dat zal nu wel al het geval zijn. Snel meten dus! Een nieuwe waterthermometer moet er komen. En liefst een beetje stevig exemplaar, want de vorige was snel kapot... Ik voer momenteel 2 stekken aan. De ene met de milky boilies, met het doel om overmorgen daar te vissen, en de andere stek probeer ik door regelmatig zeer verspreid over het water hier en daar een handje boilies te gooien klaar te stomen. Als de milkyboiliestek niet produceert kan ik nog uitwijken naar een andere stek op dat water, maar dat lijkt me misschien iets om met Jean te doen, op een later tijdstip. De tweede stek wil ik nog even bevoeren met de voorraad die ik heb gedraaid, en dan de laatste kilo's bewaren om mee te "oogsten". Dat zal wel de tweede helft van september worden, of op zijn vroegst volgende week. De veranderende weersomstandigheden vormen wel een probleempje, want mijn plu lekt, en ik heb geen geld om zomaar meteen een bivvy te kopen. Een alternatief is een M90 slaapzak van de landmacht, maar daar moet ik nog even over nadenken. Misschien moet ik op de een of andere manier aan een lap goretex zien te komen, en dan zelf een fantastische constructie maken... In ieder geval eerst maar weer eens vissen, want voorlopig valt er niks aan te kopen zonder dat dat ten koste van andere belangrijker zaken gaat...
Eerst maar weer eens een paar dagen voorgevoerd op de stek, met name onder de brug, en verder een beetje verspreid, hier en daar wat milkybollen. Vrijdag nog even gekeken of Jean mee kon gaan, maar helaas... Door huiselijk geneuzel pas om 18:30 weg kunnen rijden thuis, en toen ik op de stek kwam zag ik allerlei activiteit. Luchtbellen en golven en dergelijke, maar tegen de tijd dat mijn aas goed en wel op de plaats lag was de vis verjaagd. Niet echt handig dus. Maar goed, ik ga er van uit dat de karpers na een tijdje weer terug komen, dus afwachten maar. Terwijl ik zo bezig ben hoor ik trouwens opeens een hoop gegil van boven mijn hoofd, in het frans. Als ik zie dat er iemand met mijn snelbinders loopt te zwaaien neem ik snel de nog niet uitgepakte rodpod in mijn hand en ga poolshoogte nemen om te zien wat er nou weer aan de hand is. In onduidelijk frans verneem ik van die jongeman (die duidelijk niet in Maastricht geboren is, maar ergens waar de zon veel harder schijnt dan hier) dat hij mij wil waarschuwen, dat ik die spullen niet daar moet laten liggen, want dan worden ze gejat. Hij verklaart dat hij ook wel eens vist op die stek, met een vriend die samen met hem vlakbij woont. Ik bedank de jongeman en geef hem een hand. Wat moet je anders, ik overwoog eerst nog of ik hem te lijf moest gaan om mijn spullen te verdedigen... Na een tijdje wordt het donker, en helaas nog geen run gehad. Maar ik vermaak me prima!  De eerste uren gebeurt er niets. Helemaal niets. Geen piepje, geen stootje niks. Ik besluit om regelmatig een paar boilies in het water te schieten, in de hoop karpers die in de buurt verblijven nieuwsgierig te maken. Maar helaas, ijdele hoop. Ik twijfel aan mijn karperviskunsten, maar besluit om te blijven zitten zo lang het duurt. Het voeren heeft ook iedere keer plaats gevonden tussen 00:30 en 01:30, dus wellicht dat daarna weer vis op de stek komt.Bloedrun Om 02:15 blijkt mijn theorietje op te gaan, ik krijg een piepje op de linker hengel (pal onder de brug tegen de overkant aan) en meteen daarop een heftige run. Ik pak de hengel op, sluit de baitrunner en wil gaan drillen. De vis blijft echter trekken, terwijl mijn slip verdacht weinig lijn afgeeft... Hij zal toch niet blokkeren? Ik draai de slip een beetje losser, en opeens spuit de vis door de slip heen, er vandoor. Ik probeer de vis af te remmen met mijn wijsvinger op de molenspoel, maar dat is niet zo makkelijk als het normaal is. Ik verhoog de druk een beetje, en opeens: Niks meer... Wat er gebeurt is, Joost mag het weten, maar opeens valt de spanning op de lijn weg. Lijnbreuk. Diep, diep teleurgesteld draai ik de lijn naar binnen, en probeer mijn gedachten op een rijtje te zetten. Wat is hier gebeurt? Was dit een grote vis? De run was onweerstaanbaar, niet te stoppen... Kan een zware vis zijn geweest die eenmaal op gang niet meer te stuiten viel.... Of zo'n kleine duivel natuurlijk die eerst alle hoeken van het water wil opzoeken voordat ie zich aan de kant laat zien... Ik zal het nooit weten... Ik zal er ook nooit meer achter komen of die lijnbreuk nou te danken was aan een obstakel onderwater, of gewoon aan een zwakke plek in de lijn. En verder Na de eerste teleurstelling weggeslikt te hebben besluit ik om het niet op te geven en dus naar huis te gaan, maar om door te vissen. Al zou ik liever mijn eigen bed opgezocht hebben, toch wil ik eerst mijn kansen doen keren, en een vis vangen. Mijn geduld wordt om iets na 3'en beloond, met opnieuw een run op de brughengel. Helaas laat de vis los, nadat ik even kontakt heb gehad. Mieljaar, 2-0 voor de karpers, en ik ben er niet blij mee. Toch ga ik niet naar huis, maar maak mij klaar voor een nachtje op de stretcher... Een echt rustig nachtje slapen zit er natuurlijk niet in op deze stek. Ik slaap met één oog open, en de oren gespitst als het ware. Tegen een uur of 6 kom ik weer even bij mijn positieven, en zie dat het alweer dag begint te worden. 2 kansen gehad deze nacht, en niet één verzilverd...  Kerende kansen!Terwijl ik zo een beetje wakker aan het worden ben, en juist de eerste sigaret van deze dag wil opsteken, opeens toch weer een run. Alweer op de brughengel! De stek is dus in ieder geval goed gekozen, en de boilies zijn nog steeds mijn vertrouwen waard. Leve de milky boilie! Na aanslaan (of beter gezegd het oppakken van de hengel en sluiten van de baitrunner) blijk ik deze keer meer geluk te hebben, de vis zit er aan! Voorzichtig begin ik te hopen dat deze nacht toch nog productief wordt... Drillen maar! Al snel blijkt dat het geen grote vis is, maar toch weer zo'n vechter die zich van zijn beste kant laat zien. Na een minuut of 5 besluit ik dat de vis nu wel moegestreden moet zijn en steek het schepnet in het water. Daar is mijn gevinde vriend het duidelijk niet mee eens, en hij (zij?) onderneemt nog een paar ontsnappingspogingen. Uiteindelijk gaat de vis toch voor de bijl, en in het net. Snel een foto van de vis in het net, terwijl hij nog te water is, en dan het toestel klaarzetten op de stretcher. Met de handige zelfontspanner kan ik een serie foto's maken terwijl ik de vis op de mat breng en onthaak. Helaas is het nog wat donker, en zijn de foto's niet scherp genoeg voor de perfectionist, maar toch aardig. Een tweetal zijn goed genoeg om hier te plaatsen, als souvenir, de rest staat ergens op mijn harde schijf. Het leuke van het canon toestelletjes wat ik gebruik is dat de zelfontspanner een functie heeft waarbij je een serie van maximaal 10 foto's kunt laten schieten, met een instelbare tijdsinterval van maximaal 10 seconden tussen de foto's. Ik stel het toestel in op 10 foto's met 6 seconden tussentijd, en laat het ding zijn gang gaan terwijl ik de vis naar de mat breng en onthaak.  Zoals op de foto's te zien is was het geen grote vis, maar wat een kleurenpracht! Helaas geen geweldige foto's, maar ja, zonder statief en met de zelfontspanner bij slecht licht is geen sinecure.De haak zat bij deze vis mooi in de onderlip, maar heeft in het net op de een of andere manier een paar mazen meegenomen, en het stof van het net zit verstrikt om de haak, en in de bek van de karper. Met een schaartje knip ik de boel los, en de karper kan weer terug het water in. Eerst druk ik snel nog even op de ontspanknop van het fototoestel, en terwijl het toestel nog een serie van 10 schiet, hou ik de vis even omhoog voor de camera, en breng hem weer tewater. Altijd weer een mooi moment. De vis komt eerst weer bij zijn positieven terwijl ik zachtjes de onthaakmat water laat scheppen. En zodra de vis weer klaar is om te zwemmen glijdt de vis langzaam van de mat, en zoekt diepere regionen op. Dag vis! Geen gezicht 2007.... Overigens bleek achteraf dat ik al die tijd met mijn peuk in mijn gezicht heb gelopen, en dus met sigaret in de mond op de foto's sta... Moe maar voldaan... Nee even opnieuw, dit is geen stuiverroman... Tevreden met het resultaat, zoek ik de stretcher weer op en laat het begin van een nieuwe dag over me heen komen. Ook het verkeer begint weer stevig van zich te doen spreken, en dat is een van de nadelen van deze stek. Overdag en s'avonds blijft het verkeer hier boven me doorrazen, en ook zijn hier regelmatig vreemde figuren die allerlei onduidelijks uitspoken. Maar goed, er zit hier wel karper, en er lijkt hier minder concurrentie te zijn van andere vissers als op mijn andere stek. En ik heb een paar visjes zien zwemmen op dit stuk waar ik wel nader mee kennis wil maken... Voorlopig ben ik nog niet klaar met deze stek. Terwijl ik zo'n beetje wakker wordt bestudeer ik de oude grieken, oftewel ik lees in de Ilias, van Homeros. Geweldig, die oude grieken konden schelden, en blijkbaar is er eigenlijk niks veranderd sinds een paar duizend jaar, want alle grote thema's komen ook hier weer langs. Aldus Homerus.  Piep?Pieeeeeeeeeeeeeep! Jazeker, nog een vis! Iets voor half negen meld alweer de brughengel zich, met een volle run. de vis is gehaakt, en als ik de hengel oppak buigt deze diep, onder het onderwatergeweld. De vis zwemt eerst een heel end naar rechts, en geeft daarbij en passant nog even de lijnen vcan de ander hengels een paar tikken, zodat de beetverklikkers zich zenuwachtig melden. De vis blijkt zich inmiddels achter de lijn mijn middelste hengel te hebben begeven, waardoor er even een benarde situatie ontstaat. Door deze hengel op te tillen en de hengel met de vis er onder door te laten lopen komt de lijn weer vrij, en er kan naar hartelust verder gedrild worden. Nu gaat het naar links, maar niet meer zo ver. langzaam komt de vis naar de oppervlakte, en opnieuw is het duidelijk dat het niet om een echte big gaat. Evengoed heb ik er mijn handen vol aan, want ook dit visje wil voorlopig nog niet kennis komen maken voor een fotosessie. Maar gelukkig kan ik na een tijdje de vis veilig boven het net loodsen, en de tweede karper van deze sessie is een feit. het fototoestel snel weer klaargezet op de stretcher, en terwijl de zelfontspanner plaatjes schiet onthaak ik de vis. Het haakje blijkt in de boven lip te zitten, wat ik niet zo vaak meemaak. Stof tot nadenken wellicht? In ieder geval ziet de bek van de vis er verder prachtig onbeschadigd uit, zoals op het zelfportret met vis hiernaast te zien is. Ook weer een mooie vis, al is hij niet zo spetterend goudkleurig als het eerste gelande exemplaar. Speciaal voor de foto's spreid de vis mooi zijn rugvin, lief beestje. En wat een mooie toeter van een bek! Ook deze vis gaat weer snel terug te water, en het vissertje is blij. Ik blijf nog een paar urrtjes zitten zonder dat er een beet volgt, en om een uur of half elf begin ik in te pakken om naar huis te gaan. Toch nog een productieve sessie gehad, en mijn boilies zijn gewoon prima, niks meer aan doen zou ik haast zeggen. Ach ja, ik zal toch wel weer wat nieuws willen uitproberen, want zo zit ik nou eenmaal in mekaar....  Eenmaal alles op de fietskar geladen fiets ik door de drukke zaterdagochtendstad op weg naar huis, tevreden met de resultaten. En die ene gemiste kans, tja, we zullen nooit weten wat dat voor vis was... Er zijn vandaag in ieder geval geen records gesneuveld, maar dat is toch niet waar het om gaat, uiteindelijk...
Hoogste tijd om weer eens te vissen! Na bijna 10 dagen niet gevist te hebben kolkt het vissersbloed... Er moet weer karper gevangen worden! De Geusselt is de aangewezen plaats om het weer eens te proberen. De afgelopen week heb ik hier en daar wat gevoerd, verspreid over de vijver, met de catfoodboilies en de milky mix. Er is veel activiteit in het water, ik zie regelmatig vissen springen, en bubbels. Helaas vang ik de eerste uren niks, maar om 10 uur gaat de rechter hengel toch lijn afgeven en de pieper geeft een kreet. Ik pak de hengel op en dril een karper! Even is het nog spannend, want ik blijk een berg wier of een tak meegenomen te hebben, maar gelukkig raak ik die rommel weer kwijt en dril het visje af tot boven het net. Hebbes! Een wit koiachtige karpertje van een kilo of 3. Hij lijkt erg veel op een eerder gevangen karper, maar bij thuiskomst en vergelijking blijkt dat toch niet zo te zijn.  Leuk visje, maar meer iets voor een siervijver, dacht ik zo.Tja, dat is de geusselt... Snel terug in het water ermee, dan kan die vis nog wat groeien. Inmiddels is het stevig gaan regenen, en ik zit nog een paar uur visloos onder de plu alvorens naar huis te vertrekken. Geen ochtendgloren deze keer! Volgende keer beter, als het niet zo regende was ik wel blijven zitten, maar slapen is geen doen zonder brolly of bivvy met deze regen. Enneh, de volgende keer toch maar wat eerder naar de stek vertrekken? Of eens een dagje blijven zitten? We zien wel, de geusselt is niet bepaald rustig... Alleen de vis is er steeds lastiger te vangen lijkt het wel! In ieder geval hebben we toch nog een visje weten te pakken, en dat is natuurlijk gewoon leuk. Deze vis maakt de regensessie goed!  20 september: In het kader van vaker vissen en de vis opzoeken (zie ook korte sessies) even wezen voeren en vissen in de havenkom onder de brug... Niks gevangen, veel junkies gezien... EN op een gegeven ogenblik hoor ik een diepe slurp, en zie een grote kolk.... Ja ja beste mensen.... Drijvend vissen in september? Ik was er in ieder geval niet op voorbereid... Brood mee volgende keer? Kattenbrokjes? Het was een éénmalige slurp, dus verder geen bijzonderheden. Wel leuk!
Omdat de weersvoorspelling uitstekend was stelde ik aan Jean en de wederzijdse kinderen voor om weer eens een keer te gaan nachtvissen met zijn allen. En dat bleek niet aan dovemansoren gericht, dus werd er op het allerlaatste moment besloten om een nieuwe traditie te scheppen; ons jaarlijkse (?) vis uitje met zijn allen. En omdat de kinderen per se naar de Geusselt wilden werd het dus (weer) de Geusselt. Bij navraag waarom ze niet liever ergens op een camping wilden staan bleek dat ze dan "rekening moesten houden met andere mensen", en dat ze dus het liefst de anarchie van de Geusselt (lees rennen en gillen tot je blauw ziet en omvalt) verkozen. Enfin, zolang anderen er geen last van hebben mag het.  Helaas, en een beetje tot mijn verbazing hebben we helemaal niks gevangen, en ik heb zelfs geen piepje meegekregen tijdens deze 25 uur durende sessie. Wel zag ik (GVD) dat ik een terugloper had gekregen in de 2 minuten of zo die ik weg was om de kinderen te zoeken die tegen uitdrukkelijke instructie in toch weer verder weg waren gegaan dan toegestaan. Gemiste kans dus, de vis was weg toen ik alsnog de lijn aanhaalde. Wel lekker gezeten, met uitstekend weer, en lekker gegeten, chinees. De spullen slingeren momenteel nog door het huis, dus dadelijk eerst maar eens even opruimen! Helaas is de voor a.s. dinsdag geplande sessie komen te vervallen, dus wanneer gaan we weer vissen en vangen? Wie het weet mag het zeggen! In ieder geval heb ik de sleutel tot consequent vangen op de Geusselt dus blijkbaar nog lang niet gevonden, al moet ik zeggen dat er niet voorgevoerd was. Maar dat leek toch al niet de succesfactor te zijn, meestal werd er op instantplekken gevangen, de laatste tijd. En niet op voertapijtjes dus. Uitpeilen van de geusselt, en dan met name feature finding lijkt de volgende logische stap in de puzzel, en dat had natuurlijk al veel eerder moeten gebeuren. Maar volgens vissers die ik gesproken heb valt er niks te vinden, en is het een grote bak met drab op de bodem. Toch maar wel proberen dus? Een beetje asociaal om daar met een hengel met lood de boel om te ploegen, terwijl daar (te) veel witvissers zitten. Die overigens meestal weinig mededeelzaam zijn tegen dat karpertuig, waar ze mij hoogstwaarschijnlijk voor aanzien... Tja, die gek met die paraplu die buiten blijft slapen, dat ben ik nou eenmaal...
Korte sessie op klein putje...   Afgelopen dinsdag was ik even langs dit putje gefietst, en had "toevallig" wat kattenbrokjes meegenomen. Aan de kant waar de wind en de zon stond gooide ik hier en daar wat kattenbrokjes....  En na een tijdje begon hier en daar het water te bewegen.  Karper!  Diverse kleine karpertjes lieten zich zien... Meer als een uur bleef ik gebiologeerd staan kijken, terwijl ik af en toe wat katten brokjes er bij gooide.  Ik zag zelfs een spiegeltje, en ook een paar "betere vissen"  Om deze stek nog eens te bekijken en te bevoeren (en misschien te bevissen?) kwam ik vandaag even terug. De afgelopen dagen heeft het constant geregend, maar toen ik de truc met de kattenbrokjes herhaalde zaten ze er weer...  Helaas lieten ze zich niet zo eenvoudig vangen met de katten brokjes!  Maar azen deden ze volop, zolang ik of voorbijgangers ze niet stoorde.  Azen tegen het riet op de kattenbrokjes!  schuwe visjes!  En nieuwsgierige vogels...  Ik besloot om de tactiek te veranderen en deed een meegebrachte boilie op de haak. Haakpunt mooi vrijhouden, en verder geen onzin zoals dobbers of lood. Freelinen dus, met de lijn op het water als beetverklikker... Een paar boilies er omheen, en wat boiliekruim als manier om ze in plaats van van op de oppervlakte op de bodem te laten azen.   Na een kwartiertje: Succes! De lijn liep strak, en ik kon een karpertje aan de haak slaan.  Uiteraard wilde de vis niet meteen naar de kant... Omdat ik het fototoestel klaar had liggen maakte ik een paar fototjes van de dril.  Maar na een minuutje of 2 was de vis klaar om geland te worden...  gelukkig was het makkelijk om de vis te landen zonder schepnet, kwestie van de vis rustig uitdrillen, en vervolgens één vinger in de bek, de hand onder de kop, en de ander onder de dorsaal vin.  Helaas geen onthaakmat meegenomen, maar deze visjes zijn veilig in het dikke gras hier.  Een schubje gestalkd en verschalkt...  Na deze vangst is de stek verstoord, maar ik vis toch nog een uurtje door...  Allen stille getuigen zien hoe ik verder vis... tegen zevenen moet ik echt naar huis, aan de andere kant van de stad wacht het eten op me... Er zijn nog geen reakties op deze blog Voeg uw reaktie toe of mail naar ! |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Start > carpblog> blog2007> 2007-09... |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
cms and support:Miranet Webdesign Maastricht Sponsored by: BaitCalculator