When I go fishing I like to know that there's nobody within five miles of me.
Norman MacCaig
| 2007-06 laatst bewerkt op Jan 31, 2008 | |
Start > carpblog> blog2007> 2007-06... |
|
|
When I go fishing I like to know that there's nobody within five miles of me. Norman MacCaig |
|||||
|
|
|
|||||
|
|
|
|
||||
|
|
2007-06Juni, en het wordt steeds warmer!
Voorbereiding: Vissen Rond 18:00 begonnen wij te vissen, niet meteen op de beoogde stek, maar op het bassin zelf. Met de method feeder, en Jean had een mossel gevonden die hij als aas inzette. Hij kreeg weliswaar instant respons op dat ding, maar helaas sloeg hij geen vis aan de haak. Rond 20:00 uur verkasten wij naar de beoogde stek, onder de bomen tussen de struiken. Eigenlijk niet de handigste plek, maar wel rustig, en uit het zicht. Na kwartier te hebben gemaakt en het inwerpen der hengels ging Jean even een bak chinees halen, en die hebben wij genoeglijk naar binnen gewerkt. Een paar blikken bier met een voor mijn kritische tong toch wel erg metalige smaak blusten de boel af.De visserij was slap. Zeer slap. Het weer? Rond een uur of twaalf meldde zich een brasem, maar verder bleef de activiteit tot een enkel piepje, en het verstillen der vismaten. Maar we bleven zitten. Tot het bittere einde. Rond een uur of 3 ben ik op de onthaakmat gaan liggen en viel in slaap. Jean leed kou in zijn stoel, en rond 05:00 uur werd het lichter. Geen beet gehad, Jean wel een paar piepjes maar geen echte run. Een uurtje hield Jean het nog uit, maar wilde toen echt naar huis. Hij bod aan om mij later op de dag te komen oppikken met de spullen, en zodoende besloot ik om te blijven zitten. Rond half 7 werd mij veel duidelijk. De afvoerpijp van de knp (sappi) braakte water in het kanaal, en dat stonk. Geen wonder dat de karpers niet graag daar aasden! Althans dat denk ik nu.... Als er al karpers door het kanaal zwommen 's nachts, dan deden ze blijkbaar geen moeite om te azen op dat stuk. Tja.... Een mooie plek, maar voor ons in ieder geval niet productief. De rest van de ochtend ben ik tegen de peilers van de brug aan gaan vissen, harde mais op de haar, en zachte mais uit een reserve blikje er omheen. De ander hengels werden met de method ingezet, een met mais en kikkererwt, de ander met een boiliebrickje. Gezien de warmte verbaasde het me niet dat ik verder geen beet heb gehad, maar die paar uurtjes heb ik toch mooi meegenomen. Evaluatie Dat was dus (weer!) geen succes... Nieuwe rondes, nieuwe kansen, want een nieuwe stek is al gekozen, en zal dus bevoerd en bevist gaan worden. En wat mij betreft snel.....
Na de laatste sessie zagen wij een aantal karpers zwemmen op "de versmalling" zoals we deze stek even zullen noemen. Een boiliedraaisessie was dringend nodig, en nadat dit gebeurd was gingen wij om beurten de stek aanvoeren. E.e.a. verliep niet geheel gecoordineerd, maar tijdens het voeren zag ik al dat een aantal karpers zich voor de struiken rechts van de beoogde stek ophielden om te zonnen overdag. Vissen Rond 20:00 uur kwamen wij aan het water, en om beurten kozen wij een plaats om de hengel naar toe te werpen. Het werd donker, en buiten een paar piepjes werden wij niks wijzer. Pas om 4:15 kreeg Jean een knetterharde run op de meest rechtse hengel, die hij helaas verspeelde. Het was duidelijk dat wij al die tijd hoogstwaarschijnlijk op de verkeerde plaats hebben zitten vissen, zoals ik al vermoedde. De vis zont wel daar, maar gaat blijkbaar 'savonds ergens anders heen. Volgende keer beter. Snel weer vissen, desnoods zonder vismaat. Ik vang zowieso beter als ik alleen ga, hoogstwaarschijnlijk is dat toch rustiger en minder opvallend voor de vis. Een aantal lijnen in het water en dan nog geplons van lood e.d. zal toch echt wel opvallen...
Omdat de vorige sessie wel een run (voor jean) opleverde maar helaas geen vis, besloot ik om het snel weer te gaan proberen. Deze keer besloot ik om mijn gevoel te volgen en het onder en naast de brug te proberen. Het voeren werd doorgezet, en de laatste dag vooral rond de brug natuurlijk. De afgelopen week heb ik een viskar voor achter de fiets gekocht, en dat geeft me de vrijheid om te komen en te gaan wanneer en zo laat ik wil. Op de stek? De tocht naar het water verloopt met de volgeladen kar voorspoedig, maar helaas blijkt de beoogde stek bij aankomst aan het water reeds bezet door een pool(?) met zes hengels... Eerst maar eens de spullen omlaag brengen, en dan maar een plekje pal naast de pool opgezocht, dan kan ik later hopelijk doorschuiven.  Zodra de spullen beneden staan barst er een enorme hoosbui los, en ik besluit dan maar nog wat verder naar rechts te gaan, waar ik droog kan zitten. Vismaat Jean duikt ook nog even op, en probeert wat te lepelen, maar vangt niets. Om half 1o vertrekt hij weer, en ik wacht even af hoe de zaken zullen verlopen. Ik besluit om nog niet te voeren rond mijn hengelstekken, en ziedaar, rond 11 uur vertrekt de oosterbuur naar huis. Verkassen dus! Snel begin ik de spullen te verslepen naar de beoogde stek onder de brug. Zodra ik alles heb staan besluit ik om nog wat te voeren rond de hengels en een voerspoor richting de hengels te leggen, met hier en daar wat boiliebrokjes. De hengels en mijn zitplaats stel ik zo op dat ik niet zichtbaar ben vanaf de brug zelf, en ik hoop zo ongestoord door dronkelappen en malloten te kunnen vissen. Tegen de tijd dat alles staat is het al ruim anderhalf uur donker, en ik verwacht eigenlijk de eerste uren nog geen vis, na alle commotie rond de stek. Eerst lagen er namelijk 6 lijnen in het water, van de pool, en nu liggen die van mij er ook weer net in. Ik besluit om ieder geval de backleads in te zetten om lijnzwemmers te vermijden, en om zo min mogelijk karpers te verschrikken. Ik probeer wat te lezen, maar krijg nog even bezoek van een vreemde snuiter. Ook een visser, naar eigen zeggen en dat stelt me wat gerust. Hij blijft nog een hele tijd staan, ook als ik niks meer terug zeg, en ik ga maar weer lezen. Na een minuut of 10 vertrekt de snuiter gelukkig. Het is inmiddels al laat en ik besluit al snel dat ik beter maar even kan gaan liggen, want het zou wel eens een lange zit met weinig slaap kunnen worden. Ik hou een bankstick bij de hand, want je weet maar nooit... Pieeeeeeeeeeeeeeep! Rond 2 uur word ik gewekt door de beetverklikker van de meest linkse hengel. Een dikke brasem laat zich zonder tegenstand naar de kant halen, alwaar hij mijn net mag beslijmen. Ik besluit om de hengel opnieuw in te gooien onder de brug, tegen de overkant van het water. Boilies er om heen, en de andere hengels worden ook nog even ingehaald en opnieuw beaasd voor de nacht. Ik wil een karper, dus ik blijf zo lang mogelijk zitten! Tegen de tijd dat ik weer in slaap sukkel op mijn matje in de modder gaat de telefoon, Tessa wenst mij welterusten en stelt nog wat moeilijke vragen over hoe laat ik denk terug te komen en zo... Ik weet het niet.... Tegen 5 uur wordt ik nog een keer wakker omdat er paar gasten (junkies?) langs mijn stek lopen, en ik maak duidelijk dat ik wakker ben, zodat ze snel doorlopen. "Laot dee mins slaopen" hoor ik nog, maar ik blijf uiteraard op mijn qui-vive. Kerrep Iets voor zessen begint de beetverklikker van de hengel die onder brug ligt te piepen en ik sta snel op, en pak de hengel op. Oppassen, want het is laag hier. De baitrunner doet zijn werk goed en ik maak contact met de vis. De vis kan geen kant uit en laat zich redelijk snel tot onder de hengeltop dirigeren. Een flinke, zo te zien, maar dat is lastig in te schatten. Het valt me op dat het water redelijk helder is, want ik kan de vis goed zien zwemmen, ook als ie wat meer de diepte in gaat. Ik stel de slip behoorlijk los in, om niet overvallen te worden door een plotseling schot, maar de vis blijft vrij kalm zijn gewicht gebruiken in plaats van woeste uitvallen te pogen. Na een niet al te lange drill schuift de vis boven het in het water gestoken net, en ik probeer de vis uit het water te tillen, waarbij mij al opvalt dat dat tegenvalt. Pijnscheuten in mijn rug...  Een fikse vis, met een grote bek, en bij weging blijkt de vis 11 kg te wegen. Dat is niet verkeerd! Dat is sinds ik ben gaan wegen de zwaarste, en de lengte bedraagt ruim 75 centimeter. De vis heeft een behoorlijk dikke buik, en na een paar foto's op de onthaakmat zet ik de vis weer terug in het water. Een tijdje lang moet de vis bijkomen van alle inspanningen, maar opeens glijdt de vis met een fikse slag van zijn staart van de mat in de diepte, mij met een nat gezicht achterlatend...   Ik wil na deze vangst niet meteen terug gaan slapen, en geniet van de ochtend die nu volop aanbreekt. Er zijn verder geen vangsten te melden, maar ik ben uiteraard tevreden met die ene dikke vis. Rond half twaalf is het zover dat ik nu echt naar huis moet om van de vaderdag te profiteren, en dus gaat het weer huiswaarts, met alle spullen op de viskar. Het was een goede sessie, en eindelijk weer eens een vis, en wat voor een!  EvaluatieGezien de watertjes waar ik op vis ben ik tevreden, maar er zwemt natuurlijk ook nog ergens een dertigponder met mijn naam er op.... Ik weet alleen nog niet waar dat dan is, maar daar kom ik al vissende wel achter... Ach ja, het vissen zelf, daar gaat het natuurlijk om, de spanning, de verwachting, de teleurstellingen, en de uiteindelijke successen als je maar volhoudt! En het gewicht van een vis, tja, die kleinere karpertjes rond de 12 pond vechten harder dan hun grotere soortgenoten lijkt het wel, dus wat wil een karpervisser nou eigenlijk? In ieder geval wil ik het best nog eens proberen hier, en het water moet verder "op het voer gehouden worden" dus voorlopig ga ik nog door met voeren en kom gegarandeerd dus terug om te "oogsten"... Ik heb me verder bedacht dat ik eigenlijk, als een water nog "omgeturnd" moet worden, NIET MET HETZELFDE AAS moet gaan vissen daar. Dus maar weer eens een ketel mais opgezet voor de volgende voerstek en vissessie, en boiliebrick worsten uit de vriezer gehaald om morgen in brokjes te snijden en te gaan voeren. Op de geusselt maar weer? Of eerst eens even nadenken over de volgende stek? Ik besluit dat morgen wel of zo, of dadelijk in bed als ik de gemiste slaap van de afgelopen nacht ga inhalen...
Een overweging die mij overviel was de volgende. Als ik het water "op mijn aas" wil krijgen moet ik dus vertrouwen zien op te bouwen. En dus lijkt het mij beter om even met een alternatieve aassoort te vissen. Maïs! Vanaf dinsdag tegen en naast de peilers gevoerd met die gele particles, en vrijdag avond (eigenlijk wat laat naar mijn smaak) dus naar de stek. Eerst nog even langs Hans, die later nog een uurtje bij mij komt zitten om het bier op te dinken en even bij te praten. Vissen Naast een enkel piepje leveren de eerste uurtjes niks op. Als Hans vertrokken is controleer ik het aas, en een blankvoorn blijkt zichzelf gehaakt te hebben aan hengel1, die met de method mix schuin naar rechts ingeworpen is. Ik kan eigenlijk kort zijn over de rest vande sessie, ik vang nog 4 goudgeel en bronskleurige brasems met hengel1, en verder niks. Evaluatie Verkassen dus, want de karper komt gewoon (nu) niet op de stek lijkt het wel. Terwijl ik ze als ik de dag erna wegrij gewoon zie liggen, onder de brök een paar honderd meter verderop. Met ander aas vissen terwijl het water op de boilies gezet wordt lijkt me wel aan te raden. Maar die mais is brasemgevoelig, en de stek moet weer verplaatst. Snel weer vissen, desnoods instant sessies dan maar... En verder gewoon blijven voeren...
Eigenlijk geen voorbereiding behalve dan de voorpret en het boodschappen doen voor de sessie. Eigenlijk wilde ik meteen maar een stretcher aanschaffen (uit de voorjaarsfolder van de plaatselijke hengelsportwinkel) maar helaas, uitverkocht. Dan maar gewoon naar de geusselt zonder stretcher. De bedoeling was toch alleen maar om gewoon te blijven zitten tot het donker werd, en dan naar huis toe. Voorgevoerd had ik niet, behalve dan een paar keer in de afgelopen maanden wat boiliebricks over de hele vijver verspreid. Maar niet consequent en met grote hoeveelheden, dus eigenlijk werd het een instant sessie zonder echte voorbereiding. Op de Geusselt Eenmaal op de Geusselt aangekomen bleek dat mijn favoriete plek al bezet was, dus dan maar een eindje verderop zitten. De wind weliswaar niet op de kant, maar naar de hoek links van mij blazend. Snel opbouwen maar. 2 hengels deze keer, een naar de linker hoek, voor het riet, en de ander recht naar voren. Wat boilies er omheen en afwachten maar. Even snel een praatje maken met de collega, blijkt dat ie 3 karper(tje)s heeft gevangen in een half uur tijd, rond 4 uur. Mooie spullen ook. Maar goed, snel terug naar de stek om de boel te bewaken. Al snel is het een komen en gaan van belangstellenden(!). Eerst een ouder man, die naast het feit dat de visserij slecht gaat, nog weet te melden dat de brandweer vorige week heeft lopen spuiten vanwege zuurstofgebrek in het water. Dit werd veroorzaakt door het water dat uit de riolen overloopt in de Geusselt. Tja. Daarna een jonge vent met een scooter, ook karpervisser, met belangstellende vragen en ik geef hem graag wat tips, en tekst en uitleg over mijn boilies. Vlak voor de jongen weg gaat vang ik een zeelt, op de linker hengel voor het riet. Had ie nog nooit gezien. Even laten voelen hoe glad de zeelt is en gewezen op de prachtige rode ogen. Maar geen karper, al spartelde dit exemplaar stevig onder de top. Vlak na het vertrek van de jonge karpervisser bel ik even met het thuisfront. Terwijl ik zit te bellen komt de man van de drie karpers langs op zijn brommer, en blijft even staan kijken. Na beeindiging van het gesprek met Tessa maak ik een praatje met de man, en het blijkt dat hij vooral in de winter op de Geusselt zit, en het water goed kent. Het blijkt dat hij ook de leeuwenkop goed kent, zelfs bevriend was, maar niet meer door hem gegroet word. Enfin... We praten wat over de visserij en de gang van zaken rond de Geusselt, maar na een uurtje moet ook hij naar huis. Doorvissen De kopstek is inmiddels bevolkt door luidruchtig volk, dus verkassen heeft geen zin. Een paar piepjes op de linkse hengel, de waker vliegt een stukje omhoog, en meteen weer omlaag. Lijnzwemmer? Kan wel, maar ik gebruik flyingbackleads én toplood, dus dat lijkt me sterk. Helaas blijven de kleine boiliebricks niet goed aan de haar zitten. Te droog, te poreus, ik weet het niet. Maar erg vertrouwenwekkend is het niet. Ik besluit om een derde hengel bij te leggen om de kansen wat te vergroten. Deze ga ik met de zelfgemaakte chodrig oftewel helicopter rig aan het werk zetten. Fluocarbon onderlijntje met soepele haar, en een stukje kurk boven de boilie om een gebalanceerde popup te creëren. PVA stringertje met een stuk of 6 brokjes er bij. Een nieuwe zeelt is mijn beloning en aansporing om door te vissen. Inmiddels word het weer later en later, en ik dut af en toe een beetje weg in de stoel. Ik wil een karper vangen, en blijf dus zitten, terwijl ik zie dat de lucht alweer lichter aan het worden is. De laatste succesvolle karpervangsten waren voor mij namelijk telkens na zonsopgang, in het blauwe uurtje. Ik besluit om wat grotere boilies aan de haken te zetten, en deze blijken na een tijdje nog aan de hair te zitten. Ik ruim alvast wat op en pak wat spullen in en zet ze bij de viskar. Aangezien de methodmix op is slinger ik de linker hengel zonder feedermix een eind richting horizon. De ander hengels laat ik nog even zo liggen. Even wegzakken? Ik ga weer in de stoel zitten en de vermoeidheid overmand mij een beetje. Ik zink een beetje weg, maar opeens dan toch... Een run op de linker hengel! Ik pak de hengel en draai de molen door de baitrunner stand heen om kontakt te maken. Jazeker, een karper. Of toch niet? Terwijl ik de lijn inhaal zwemt de vis een eindje naar me toe, waardoor het lijkt of ik weer een zeelt te pakken heb, maar opeens draait ie zich om zwemt dwars door de redelijk zwaar afgestelde slip heen voor een tweede run. Dit is karpervissen! Deze vis is nog niet binnen, maar laat zich uiteindelijk wel wat dichterbij dirigeren.Nu gaat ie weer dwars door de slip heen naar links, richting boomstam, en ik zie opeens ook zware takken opduiken waar de vis blijkbaar onderdoor gezwommen is. De slip maar wat zwaarder, en proberen om dit tot een goed einde te brengen. De hengel heel diep in het water stek maakt dat de lijn die gelukkig niet om de tak zat weer vrijkomt, en de vis zwemt weer een eindje naar het midden van het water, opnieuw door de slip heen. En weer terug richting boomstam en takken, maar deze keer weet ik welk gevaar daar loert. Tegenhouden, de kop draaien, en even wat ruimte geven, en de vis zwemt nu naar rechts om te ontsnappen. En weer zwemt ie door de slip, maar nu niet meer zo lang. De strijd verplaatst zich nu naar de rietkraag rechts van mij, en daar wil ik hem eigenlijk ook niet echt in terecht zien komen. De vis zwemt nu al wat hoger, en tegen het riet aangekomen til ik de hengel een beetje op, en laat daarna de druk verminderen. Dit houdt de vis in eerste instantie tegen en de strijd gaat weer verder. Maar waar is mijn net? Shííííít, staat bij de kar, een paar meter achter mij. De vis krijgt even wat ruimte doordat ik de baitrunner inschakel terwijl ik naar achteren loop en het net pak. Gelukkig gaat dit relatief snel, al was het wel weer een enerverende actie. De vis is echter nog niet van plan om op te geven, maar is duidelijk niet meer in staat tot grote krachtsexplosies. De slip mag weer wat losser, zo onder de top geen reden tot zwaar drillen, rustig uit laten vechten. Het net kan al te water, en na nog wat waterverplaatsingen en machtsvertoon komt de vis dan toch boven het net. Hengeltop omlaag, én Yes! Deze karper is binnen, althans, eerst nog even de vis in het net in het water laten, want de onthaakmat was pessimistisch ingepakt. Geen probleem, de vis is duidelijk uitgestreden en houd zich rustig. De vis op de mat en de haak verwijderen. Mooi in de onderlip, maar door de stevige drill ook stevig en diep in het vlees. Maar onthaken ging probleemloos, en de vis kan snel even gewogen worden nadat het net verwijderd is. Weer een torpedoschubje van 6,5 kilo vechtlustige spieren. Fantastische knokkers, ik zeg het regelmatig, die vissen tot een kilo of 8 maken er altijd weer een show van. Een foto maken lukt niet, want ik heb geen geheugenkaartje in het meegebrachte toestel zitten. Nou ja geeft niet. Weer een mooie herinnering erbij, en deze vis maakt mijn week weer goed. Ik geniet nog een uurtje na van de vangst en de ochtend, en tegen half zeven vertrek ik naar huis om de kinderen te wekken en naar school te brengen. Evaluatie 2 zeelten en één karper(tje). Niet slecht, zeker gezien het instant karakter van de sessie. En de (karper)vangende methode was dus echt gewoon een single hookbait, zonder method mix of pva stringer. Tja, is dat dan dressuur? Of zo? Feit is dat voerplekken ( al zijn ze nog zo minimaal opgezet) al een tijdje geen succes hebben opgeleverd voor mij op dit water. En die boiliebricks die moeten dus gewoon groot aan de hair, anders vallen ze eraf. Snel opvoeren en opvissen deze batch, en dan maar weer eens de keuken in, voor het "verbeterd recept". Enneh, die bedchair lijkt me toch wel een goede investering.... Verder moet het format van de blogs eens aangepast worden vind ik. Dat gaan we dus eerst maar eens even doen. Er zijn nog geen reakties op deze blog Voeg uw reaktie toe of mail naar ! |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Start > carpblog> blog2007> 2007-06... |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
cms and support:Miranet Webdesign Maastricht Sponsored by: BaitCalculator