|
2006-08
Augustus 2006
De 2e helft van onze vakantie, en een aantal sessies thuis
| start: di 1-8-2006 |
stop: zo 7 - 8 |
locatie: rivier Le Gardon |
stek: omlaag bij camping Malhiver bij Anduze |
vangsten: 1 |
runs: 1 |
| weer |
+30° C
? 1-5
onbewolkt
zeer droog |
| water |
?° C
zeer snel stromend |
| |
hengel 1 |
| voer |
div |
| aas |
div |
| montage |
diversen |
De 2e helft van onze vakantie van 2006 hebben wij uiteindelijk doorgebracht bij Anduze in de buurt van Ales, in de Cevennen. Ook deze keer weer een gevoelskeuze van Tessa en ondergetekende. Wij hadden allebei op de kaart van Frankrijk en in onze campinggids al gekeken naar dit plaatsje en de bijbehorende campings.
En waren tot de conclusie gekomen dat we het daar wel eens konden proberen.
Ook deze keer weer een camping aan het water, want dat hoort wat mij betreft bij relaxed kamperen; de mogelijkheid om een hengeltje uit te werpen. Vooral deze vakantie had ik echter de karpergekte, en was dus in eerste instantie wat teleurgesteld toen bij aankomst bleek dat het water veelal heel ondiep, en op andere plekken zeer snelstromend bleek te zijn. Meer een hele grote bergbeek dan een rivier. Weinig kans op karpers, volgens mij.
Aan de uitgestrekte kiezelbedden rond het water kon ik echter duidelijk zien dat dit 's winters een serieuze rivier is. Dus maar eens nader onderzoeken!
Kanjers
Bij het water aangekomen bleek dat er in de diepere snelstromende gedeeltes grote, zware vissen zwommen. Uiteraard geen karpers, al hadden ze door kunnen gaan voor wilde karpers, maar ook geen barbeel. Die zaten er zeker ook (en fors!) Maar het merendeel waren grote, zeer snelle vissen die me wel bekend voorkwamen, maar die ik toch niet echt thuis kon brengen. Absoluut geen forel of zo. Eerder een karperachtige vis.
Die ik dus uiteraard graag wilde verleiden tot een gevecht aan de hengel.
Vissen
De dag erna werd er dus gevist. Eerst de spullen veilig tot aan de oever brengen, een klimpartij die ik liever niet in het donker zou ondernemen.
Omdat je de vissen zo duidelijk kon zien zwemmen vond ook Tessa het wel leuk om eens een keertje mee te vissen, wel zo gezellig!
Eerst maar eens kijken of ze van maden houden. We probeerden het eerst op een iets minder snelstromend deel, waar de zwermen vissen regelmatig opdoken en rondscharrelden. Dat was geen succes. Van maden hielden ze niet, ze zwommen er gewoon langs.
Toen maar eens met maïs geprobeerd. Eerst wat maïs te water, en de haak er tussen. Geen enkel effect. Ze vonden het totaal oninteressant, en waren tegen deze tijd allang op de hoogte van die twee idioten die daar met hun hengels stonden. Zodra er een hengel boven het water verscheen waren ze verdwenen. Als er niet gevist werd, kwamen ze wel regelmatig langs, en ééntje nam er een maïskorrel. Maar verder was het nu rustig op dat stukje water. Een beetje verder stroomopwaarts was het water echter diep en snelstromend vanwege een versmalling. Daar zaten de echte grote jongens, bleek bij nadere inspectie. Maar ook hier had ik geen succes met maden, kaas, maïs, brooddeeg of boilies. Dit deed me nog het meest denken aan de vruchteloze poging die ik ooit heb ondernomen om harders te vangen op een Portugese rivier.
Die beesten zwommen met de duizenden om mijn aas heen, met hun bekken open. Blijkbaar alleen geïnteresseerd in speldaas zweefalgen of rivierplankton of zo. Maar hier in Anduze zwommen er geen harders, dit was een ander vis, zeker weten. Buiten de nodige kinderen met bootjes, en luidruchtige jongetjes met irritant grote dobbers en haken aan hun nieuwe werphengeltjes waren er geen lokale vissers om eens een praatje mee te maken. Wat waren dit voor vissen?
Een naam bij de vis
Bij inspectie van het plaatsje Anduze bleek er ook een hengelsportzaakje te zijn, dat helaas gesloten was. Op een poster met vissoorten in de etalage zagen wij echter wel een vis afgebeeld die verdacht leek op onze onvangbare vissoort. Er stond ook een naam bij. De Chevesne. Maar zonder Google of boekje met vissennamen in diverse talen was ik nog niks verder.
De dag erna hoorde ik dat iemand een vis had gevangen met een spinnertje of blinkertje, dus ook dat nog maar eens geprobeerd. Helaas.
Luister naar je vrouw!
De 4e dag waren we weer even in het stadje, en toen bleek de hengelsportzaak geopend. Op aanraden van Tessa waren we weer eens langsgegaan, omdat zij dacht dat ze daar wel meer info konden geven over de vis, en welk aas te gebruiken.
Ik geloofde daar niet in, want ik dacht dat zo'n zaakje mij dan vast wel een of ander duur spulletje probeerde aan te smeren. Om daar vervolgens alleen zelf beter van te worden. En dus had ik haar advies al 2 dagen in de wind geslagen.
Had ik maar naar haar geluisterd, want de winkelier bleek een aardige jonge vent te zijn. Die mij niks aansmeerde, want op navraag naar het aas voor de Chevesne begon hij over "des Fruits". En speciaal zwarte druiven. Maar hij vond de Chevesne niet lekker om te eten voegde hij er aan toe.
Dus op naar de buurman van de hengelzaak. Een aardige Algerijn verkocht ons zwarte druiven en nog meer lekker fruit voor op de camping.
De zwarte druif
Ik kon het haast niet geloven, maar wist wel van vangsten met vreemdere zaken, dus 's avonds na het eten snel met de druiven naar het water.
Mijn oude rode shakespeare telescoopje mee, en aan de lijn een bodemlood montage, met de druif op de haak.
Helaas was ik niet alleen. Er stonden op dat ogenblik op de door mij te bevissen plaats 3 jongetjes met hengels en honden die in het water sprongen. Een van de jongetjes was ook nog nieuwsgierig en wilde weten wat ik allemaal aan het doen was. Hij bleef daarbij gewoon naast het water staan, en alle vis zat dus een eindje verderop. Normaal vind ik het niet erg om wat te kletsen, maar nu wilde ik vissen.
Ik was dan ook blij dat de jongetjes uiteindelijk weggingen, en de de rust keerde weder.
Ik had het nog niet geschreven, maar de stek waar ik mij toen bevond is absoluut een van de mooiste stekken die ik ooit bevist heb. Prachtig uitzicht op de bergen, kristalhelder water, werkelijk fantastisch.
Ik liet de druif enigszins sceptisch te water.
Ik kon me namelijk levendig voorstellen hoe er op hetzelfde ogenblik een paar plaatselijke vissers zaten te huilen van het lachen om die rare toerist die een druif gebruikte om te vissen. Franse humor. En de locale hengelsportwinkelier gaf nog een rondje.
Maar ik zat in ieder geval lekker te vissen. Ik zag hoe onder mij de zwarte schimmen heen en weer zwommen, en met hun grote koppen in de stroming gingen liggen. Ik haalde de druif maar eens uit het water. De zwarte schimmen zwommen verstoord weg. De druif zat ondanks de zeer sterke stroming nog goed aan de haak. Ik besloot om een paar druiven in helften te bijten en een beetje stroomopwaarts in het water te gooien.
Ik kneep een beetje in de haakdruif, zodat het vruchtvlees een beetje bloot kwam te liggen. Daar ging die weer. De hengeltop slechts 15 cm over de rand van de rots waar ik op zat, en het aas met het lood direct omlaag.
Het werd donker
Het begon nu aardig te schemeren, en ik maakte me een beetje zorgen over de klim terug omhoog. Ik ben nl. bijzonder schemerblind, en zie geen steek als het donker begint te worden. De helling is daar behoorlijk steil en glad, en een foute voetstap is voldoende om een lelijke smak te maken met je hengeltje en je spullen.
Opeens een ruk aan de hengel, die meteen een halve meter verschoof. Gelukkig had ik de slip ver open gedraaid, want nu vloog er opeens zo'n 15 meter lijn af. Ik sloeg aan terwijl ik de spoel tegenhield. Raak! Het beest ging stevig te keer terwijl ik de slip een paar slagen vaster draaide om fatsoenlijk te kunnen drillen.
Een sprong, en weer een run, dwars door de slip heen. Deze vissen wisten wat knokken was, het leek wel een kruising tussen karper en barbeel, zo op dit snelstromend water. Uiteindelijk kreeg ik de vis aan de oppervlakte, en wist hem tegen de stroming in tot aan mij net te brengen. Na 2 pogingen wist ik de vis in het net te krijgen, en moest daarbij aardig tillen, want dit was geen klein visje. En het visje bleef ook tekeer gaan, dus snel een foto terwijl hij nog in het net zat en toen terug in het water. Toch nog even goed bekeken. Ik kende deze vis ergens van, maar werd niks wijzer.
De bouw van wilde karper, met zilveren schubben. Daar ging die terug in het water. Ik keek om me heen, en genoot van deze vangst en de schitterende entourage. De toerist had zijn vis.
Het was te laat om nog verder te vissen, en de volgende dag had ik helaas geen tijd om nog serieus te vissen. Daarna was de vakantie afgelopen. Dus geen verdere vangsten. Maar ik heb erg genoten van die ene Chevesne uit de Gardon.
De oplossing van het raadsel
Thuisgekomen eens gegoogeld op het zoekwoord Chevesne, en wat blijkt:
Het gaat hier om kopvoorn!
Geen wonder dat ik dacht dat ik die vis al kende, maar de paar exemplaren die ik hier in de buurt ving vroeger zagen er toch wel wat anders (slanker) en vooral wat kleiner uit. En dat waren al geen kleine vissen, vond ik destijds.
Het raadsel was dus opgelost, en de aaskeuze achteraf een hele logische. Ook hier worden Chevesnes oftewel kopvoorns gevangen met fruit, en dan vaak met kersen!
Terug in nederland
| start: zo 13-8-2006 21:00 |
stop: ma 14 - 8 04:00 |
locatie: Beatrixhaven |
stek: op de kop bij het kanaal |
vangsten: 0 |
runs: 1 |
| weer |
+30° C
? 1-5
on bewolkt
zeer droog |
| water |
?° C
stil |
| |
hengel 1 |
hengel 2 |
hengel 3 |
| voer |
|
|
|
| aas |
|
|
|
| montage |
|
|
|
Na thuiskomst van de vakantie meteen begonnen met voeren op de stek die Jean, mijn vismaat en ik hadden uitgekozen. Helaas een beetje onregelmatig. En de dag dat we zouden gaan vissen bleek Jean in Amsterdam te zitten en onmogelijk op tijd terug te zijn. Ik besloot ondanks het feit dat ik nu geen autovervoer zou hebben te gaan vissen. De stek die toch ruim een half uur fietsen van huis ligt, moest bevist worden vond ik. Dus alles om mijn nek gehangen en er naar toe, op de fiets. Ik kwam er ruim voor zonsondergang aan, dus ik kon alles nog mooi op tijd opstellen bij daglicht. Ik kon meteen mijn nieuwe piepers voor de eerste keer uitproberen. Helaas kwam ik er achter dat ik geen voerparticles etc had meegenomen, en kon alleen vissen met een paar boilies die ik standaard bij me draag in mijn visvest. Dat was dus erg jammer.
Na een tijdlang met een vrachtwagen chauffeur en zijn zoontje gesproken te hebben was er weinig te beleven. Een hengel lag op de ondiepte een paar meter recht vooruit. De andere hengel ver uitgeworpen, schuin richting kanaal.
De stek blijkt overigens nogal lawaaiig, want er zit industrie vlakbij die een vervelende fluittoon produceert.
De resultaten
Een gemiste run op een ver uitgeworpen hengel, die ook een lijnzwemmer kan zij geweest of drijfvuil. Helaas was ik op dat ogenblik niet meteen bij de hengel. Niks gehaakt in ieder geval. Op een gegeven ogenblik de derde hengel ingezet, dit maal richting kanaal. Maar ook geen enkel teken van leven.
Wat heb ik geleerd?
Karpervissen staat of valt bij een goede voorbereiding. Alles bij je hebben wat je nodig hebt, is een must. Een checklist kan wellicht handig zijn.
Ook de persoonlijke voorbereiding is belangrijk. Warme spullen, voldoende eten en drinken, makkelijk vergeten, want we gaan vissen en dat levert de nodige verwachtingsvolle opwinding op. Verder is het belangrijk om zoveel mogelijk bij de hengel te blijven, maar dat staat natuurlijk buiten kijf.
Kortom: VOORBEREIDING! ALLES MOET KLOPPEN ALS JE EENMAAL OP DE STEK STAAT!
| start: vr 18-8-2006 |
stop: zo 20 -8 03:00 |
locatie: De vijver op de Berg Budel |
stek: achter de tenten op de kop |
vangsten: 2 |
runs: 2 of 3 |
| weer |
?° C
? ?
on bewolkt
zeer droog |
| water |
?° C
?? |
| |
hengel 1 |
hengel 2 |
hengel 3 |
| voer |
|
|
|
| aas |
|
|
|
| montage |
|
|
|
Een verhaal apart...
Over "de vijver" kan ik het volgende melden. Het gaat hier om een privedomein in Budel. Ooit afgegraven om als visvijvers dienst te doen, maar nu het eigendom van de vader van een vriendin van mij. Wij komen al jaren 1 a 2 keer per jaar op dit domein om samen met vrienden een weekend te kamperen, barbecuen, vissen en fikkie te stoken met zijn allen. Voedsel en drank zijn daarbij rijkelijk aanwezig.
Het vissen
De meeste plaatsen zijn zeer slecht bevisbaar want zeer ondiep geworden, met heel veel wier en blubberbodem. Er zwemmen echter karpers. Karpers die groot en schuw zijn. Het moeten oude exemplaren zijn. Deze karpers kun je zien als je heel voorzichtig gaat kijken, op de eerste dag van je verblijf. Zodra ze door hebben dat er activiteit in en om het water is laten ze zich niet zien.
Verder stik het er van de piepkleine voorntjes, en wij hebben er in het verleden regelmatig snoek en aal gevangen.
Er zijn jaren geweest dat de vijver de enige plaats was waar ik viste, want met kleine kinderen en een carriere stel je toch andere prioriteiten.
Welnu, die karpers die hebben we tot voor kort nooit weten te vangen. Éénmaal heb ik er in het verleden een aan de lijn gehad en meteen weer verspeeld. Onstuitbaar.
De taktiek
Maar dit jaar wilde ik hier verandering in brengen. Er moest een karper gevangen worden!
Ik ging er van uit dat 35/100e nijlon wel voldoende moest zijn om deze groenten/vissoep te bevissen. En er zou volgens mij voor het eerst met piepers 's nachts doorgevist gaan worden. Verder werden er een paar strategische voerplekken gemaakt met kippenmais en boilies, meteen 's avonds de eerste dag. De hengels gingen de dag erop 's ochtends te water. 1 met mais op de haar, een ander met een boilie.
Goed begin
Het begon meteen al goed. In de middag tegen een uur of 1 - 2 (ik draag meestal geen horloge op de vijver, telefoons staan ook uit) stond ik 2 meter van mijn hengels vandaan. Opeens begon mijn pieper te loeien! BEET!
Ik greep de hengel, draaide de slip vaster en begon te drillen. Het beest wilde uiteraard meteen de planten in duiken, en wist daar ook gedeeltelijk in te slagen. Ik kon de karper gelukkig weer op andere gedachten krijgen door flink aan de (dikke) lijn te trekken, en hij kwam weer vrij.
Een kompakte karper kwam aan de oppervlakte, en probeerde meteen weer weg te duiken. Ik wist zijn nieuwe vluchtpoging te stoppen door met de hand de molenspoel, die ronddraaide terwijl de slip gierde, tegen te houden. Het hele zaakje kwam knarsend tot stilstand, en nu begon de karper snel naar mij toe te zwemmen. Ik moest achteruitstappen om het contact met het beest niet te verliezen, en begon weer aan de molen te draaien terwijl ik de hengel krom hield. Uitkijken voor die bomen. Gelukkig wist ik dankzij het gebruik van die 35/100 lijn in deze jungle de controle niet te verliezen. Een paar blaadjes zijn geen probleem.
De karper kwam weer omhoog, en draaide zich om zijn as alvorens weer een uitval te wagen. Maar zijn krachten begonnen na te laten, en en na nog 2 of drie pogingen, besloot hij om onder de hengeltop te gaan kabalen. Die kwam voorlopig niet meer weg. Maar nu nog uit het water zien te krijgen..
Dat betekende dat ik met mij net zo'n anderhalve meter omlaag moest klimmen, waarbij ik onmogelijk de hengel onder controle zou kunnen houden. Ik keek om me heen en gaf de hengel aan Jules. Jules is 12, maar wel cool. Ik mag Jules wel. Ik vertelde hem dat ie moest proberen om de hengel onder druk te houden, en klom omlaag. Na enige schermutselingen kon ik het beest netten, en klom weer omhoog.
Het was een prettig gevecht geweest, en we konden de eerste vijverkarper bewonderen. Het was geen kanjer, maar ik woog en mat toen zowieso nog geen vissen, dus wat zou het.
Nadat we het beest onthaakt hadden ging ie nog op de foto en mocht snel weer terug. Ik ging er vanuit dat de stek nu wel verstoord zou zijn voor de rest van de dag, en dat klopte wel.
FF pennen
'S middags aan het eind van de dag ben ik nog wat gaan pennen in de jungle, maar zag weinig activiteit.
Ik besloot om een stekje te maken en af te wachten. Een herfstblad diende als drijver/beetverklikker. Het aas lag 1 minuut in het water, en 2 dikke karpers kwamen opeens langsgezwommen, 30 cm boven het aas. Ik zat doodstil, maar ik kon me niet aan de indruk onttrekken dat een van de 2 mij meewarig aankeek. En ze zwommen snel weer terug naar de hoogstwaarschijnlijk diep in het wier verborgen schuilplaats waar ze vandaan kwamen. Verder geen karper meer gezien...
Nachtwerk
'S avonds wist ik dat het moest gaan gebeuren, dus ik zorgde ervoor dat ik op tijd alles in gereedheid had om 's nachts door te vissen. Ik stelde ook nog een derde hengel op, op een andere plek als waar ik de middagkarper had gevangen. Een gat van ongeveer 1 vierkante meter in het wier, de hengel met een pieper op een bankstick tussen de struiken. Een handje mais erbij, en klaar. En nu maar afwachten. Alle hengels waren op gehoorsafstand van onze tent opgesteld, dus toen wij om een uur of 2 gingen slapen liet ik ze gewoon staan. Ondertussen was het beginnen te regenen...
Tegen vijven werd ik wakker gestompt. Je hengels piepen! Ik werd er zelf niet wakker van, maar achteraf hoorde ik dat zo'n beetje iedereen wakker was geworden van het gepiep.
Zeer slaapdronken wist ik schoenen aan te trekken en mijn visvest om te doen. Ik stommelde de tent uit terwijl de pieper bleef afgaan.
Dat beest bleef bijkbaar doorzwemmen in het wier, een leuk vooruitzicht. Het was stik en stikdonker, maar hoorde dat het om de 3e hengel ging, tussen de struiken. Ik dook het donker in, en wist dankzij het ledje op de pieper de hengel te bereiken zonder omlaag te vallen.
Aanslaan hoefde niet. De hengel stond al flink krom.
Op de een of andere manier heb ik het beest uit het wier weten te krijgen, en moest toen in het donker omlaag naar het water. Vraag me niet hoe, maar het is gelukt om de hengel op de oever, en het net vast te houden terwijl ik de steile oever omlaag gleed.
De vis was niet losgeschoten, en nu kon ik de hengel van de oever pakken en de vis boven het net krijgen. Na een enkele poging lukte het, maar kwam er al spoedig achter dat het net te klein, en de karper te zwaar was. Hoe dan ook, de vis en het net tilde ik tegen alle ARBO richtlijnen in naar de oever, en klom er snel achteraan.
Dit was zeker de grootste tot nu toe van dit jaar voor mij. Ik legde snel een lap over de ogen van het grote dier, waardoor het rustig werd en ik de haak uit zijn bek kon halen. Wat een kanjer, en puntgaaf. Wegen en meten zat er niet in, en foto's maken ging niet. De camera lag ergens in de tent, het regende, en ik kon de karper niet onbewaakt achterlaten. Snel terug ermee dus. Ik tilde het dier snel en voorzichtig naar een iets begaanbaarder deel van de oever waar het water slechts 30 cm diep is en liet hem daar voorzichtig te water. Een seconde lang bleef het dier liggen, en zwom daarna rustig weg. Een diepe kolk zo'n 3 meter uit de kant, en weg was de nachtkarper. Snel terug naar de tent en afdrogen en naar bed.
Om een uur of 7 kreeg ik nog een run op dezelfde hengel, maar deze karper wist zich te bevrijden van de haak. Ik moest zo'n 20 meter snoer terugvissen, met een pak wier eraan. Aan de manier waarop de lij in het water lag kon ik zien dat het beest blijkbaar in hoeken van zo,n 90 graden door het water was gezwommen, en toen de haak op de een of andere manieer heft weten kwijt te raken.
Besluit
Een prachtig weekend, ondanks het tegenvallende weer. Eindelijk eens "vijverkarpers" gevangen! Ik hoop nog vele jaren terug te kunnen komen, met Meggie, Thijs en Cas en Jules bij Frans op de vijver.
En de volgende keer gaan de hengels zeker mee.
| start: do 24-8-2006 20:15 |
stop: vr 25 - 8 04:00 |
locatie: Geusseltvijver |
stek: links tegen de kvk |
vangsten: 2 |
runs: 3 |
| weer |
?° C
WZW3
matig bewolkt
droog |
| water |
?° C
licht kabbeltje |
| |
hengel 1 |
hengel 2 |
| voer |
mais en duivenvoer |
mais en duivenvoer |
| aas |
mais op de hair |
boilie op de hair |
| montage |
simpele hair rig |
simpele hair rig |
Voorvoeren...
Na het weekend op de vijver wilde ik nu ook eens proberen om op de Geusseltvijver in Maastricht te vissen. Ik besloot om een paar dagen 's nachts te gaan voeren met particles en boilies, op de rustigste plek die ik aan het water kon vinden. Het grote nadeel van de Geusseltvijver is namelijk dat deze pal langs de A2 ligt, en er dus de hele dag en nacht verkeer langsraast. Niet bepaald de mooiste, rustigste stek die iemand zich kan wensen... Maar ik wist dat er karper moest liggen, al had ik er daar nog nooit op gevist.
Proberen
Ik was gelukkig op tijd op de stek, en kon dus voor zonsondergang de piepers op bancksticks monteren en de hengels er op leggen.
De linker hengel ging met mais op de hair vlak voor de kant, en de andere hengel werd richting bomen aan de overkant gegooid, zo'n 12 meter van de oever. Nu maar eens rustig afwachten op wat er ging gebeuren...
Run!
Om half een begon mijn linker hengel te buigen en de pieper krijste het uit. Ik was op tijd om aan te slaan, en had meteen contact met een zware vis. Yes! Wat kan karpervissen toch mooi zijn. De matchhengel die ik gebruik(te) voor het kantvissen boog gevaarlijk diep, terwijl de vis er vandoor probeerde te gaan naar het riet. Ik hield de spoel van de molen met de hand tegen omdat de slip nog vrijwel helemaal los stond. En probeerde de vis een andere richting uit te laten gaan. De vis stopte, en begon nu naar het midden van de vijver te lopen.
Ik liet de molen spoel los om de vis een paar meter lijn te laten nemen, en draaide de slip snel vaster om het contact niet te verliezen en de vis niet te ver weg te laten lopen. De vis liep vast op de weerstand die nu op hem uitgeoefend werd na nog een paar meter zwaar door de slip heen te zwemmen.
Drill
Nu draaide hij weer terug richting oever en ik moest lijn opspoelen om de vis vast te blijven houden. De vis bereikte de oever bijna, maar ik wist hem toch nog uit zijn koers te krijgen, waarop hij schuin van de oever afliep en over de bodem scheerde. Ik hoopte dat hij eventuele andere karpers op de voerplek niethad weggejaagd. En besloot dat het tijd werd voor krachtige maatregelen.
Toen de vis zo'n beetje recht voor me zwom, nog steeds in de diepte, probeerde ik een oude truc. Ik verminderde de druk op de lijn drastisch door plotseling de hengel even naar voren te brengen, zonder daar bij het contact met de vis helemaal te verliezen. Dit stopte de vis. De truc werkt bijna altijd, bij een vis die al wat moe is en een paar keer van richting veranderd tijdens de drill.
Meteen (de hele actie duurde niet langer dan een of twee seconden) voerde ik de druk weer stevig op, en pompte de vis een stukje naar de oever en een stukje hoger in het water. Ik draaide lijn in en herhaalde de pompende beweging. Nu een zware kolk, en weer een paar meter lijn door de slip. Maar hij kwam omhoog. Ik zag een grote witte schim in het donker, en dacht even iets anders dan een karper gevangen te hebben... Maar het hij liet gewoon even zijn buik zien, en draaide om zijn as in een poging de haak kwijt te raken. Oppassen nu!
Ik greep het net, en bracht het met mijn linkerhand onder water. Voerde de spanning op en trok de vis nog een stukje richting oever. De karper voerde nog een keer de draaiact uit, en ging daarna horizontaal zwemmen, en probeerde weer de diepte in te duiken.
Hij was nu vrijwel recht onder mijn hengeltop, en er was dus weinig nylon om de klappen op te vangen. Ik bracht snel het net ondere de karper en probeerde hem te netten. De schub ondernam echter een woeste uitval, en ik was even bang dat dit het einde was, maar gelukkig gaf het beest het snel op. Nogmaals netten.
Hebbes!
Zo.... Dit was dus inderdaad geen klein knolletje. Aan het gewicht te voelen een zeer mooi resultaat. Ik legde hem snel op de onthaakmat en, legde iets over zijn ogen om hem rustig te houden. Snel de haak er uit. Wat een prachtvissen zij het toch. Snel terug dus. Geen gedoe met foto's en wegen. Voorzichtig naar de oever, in het water, en daar ging hij al weer...
Als je moeder er ook is stuur haar maar eens langs, dacht ik nog.
Rustig verder vissen
Zoals ik al dacht was de voerplek nu wel verstoord. Ik bracht de hengel weer in orde, en wierp hem weer in, ongeveer op de zelfde plek. Een beetje mais er om heen, en de rust keerde weder. Ik ging op een gegeven ogenblik even een kort wandelingeltje maken naar het einde van de vijver en weer terug om het water te bewonderen.
Om half 3 weer een run! Weer op de kanthengel! Geen zware jongen deze keer, maar een vechtlustige karper die het mij erg moeilijk maakte door op de een of andere manier de lijn van mijn afstandshengel meet te nemen en dus stond ik met een piepende beetverklikker naast mij de vis te drillen. Wat een vechtlust, die kleinere karpertjes weten toch altijd weer van alles te verzinnen om door je slip heen te trekken en het netten te bemoeilijken. Zo heel klein was ie trouwens ook weer niet, bleek tien ie eindelijk aan de kant was. Maar zeker een jonger exemplaar dan ik zojuist had gevangen. Snel terug, en eens kijken hoe die andere hengel er nu eigenlijk bij lag.
Vreemd?
Ik nam de hengel ter hand, en... Hé, dat kon helemaal niet, ik moest een heel stuk lijn terug vissen, maar daar zat het lood meteen al aan!
Ik vond het al vreemd, want ik dacht toch echt dat ik niet met die karper van zojuist in de buurt van mijn andere lijn was gekomen...
Er was dus gewoon een run geweest op die afstandshengel, waarbij de vis ver door naar links moet zijn gezwommen, zonder dat ik het gemerkt had?
Wacht eens even... Ik was 5 of 6 minuten weggeweest! Niet ver, maar ver genoeg dus om de piepers niet te kunnen horen door het verkeer dat ook 's nachts gewoon doorraast hier!
Weer wat geleerd, en meteen succes op deze stek. 2 Mooie karpers. Om 4 uur vond ik het mooi en ging naar huis...
| start: wo 30-8-2006 |
stop: do 31-8 03:00 |
locatie: Beatrixhaven |
stek: trailerhelling |
vangsten: 0 |
runs: 0 |
| weer |
?° C
? ?
bewolkt en onweer
regen |
| water |
?° C
?? |
| |
hengel 1 |
hengel 2 |
hengel 3 |
| voer |
mais |
mais |
mais |
| aas |
mais |
boilie |
boilie en later
hubba bubba |
| montage |
hair rig |
hair rig |
hair rig |
Eindelijk weer eens een sessie samen met Jean. Na opnieuw voorgevoerd te hebben, gingen wij voor een korte avond nachtsessie naar de Beatrixhaven. Ik was er achter gekomen dat de meest comfortable plaats, qua geluidsoverlast en wind de tarilerhelling zou zijn, dus gingen we het daar eens proberen.
Rustig
De auto werd met de achterkant naar het water gezet en een stukje de helling afgereden. Omdat ik geen rodpod had, moest er geimproviseerd worden, met de banksticks en de piepers. Ik dacht dat ik een goede oplossing had gevonden door lege 2 liter flessen mee te nemen en die met water te vullen, waarop de banksticks in de flessenhals werden geplaatst. Ik kwam er al snel achter dat dat geen goed idee was.
Uiteindelijk stonden en lagen de hengels in het water, en het wachten begon. Er gebeurde niets, rien, nada, niente, nothing. Op een gegeven ogenblik begon het te regenen, en Jean en ik kropen onder de geopende 5e deur van onze Mazda om droog te kunnen zitten.
Jean sukkelde in slaap, en ik bleef wakker om de boel te bewaken. Maar om een uur of drie zijn wij maar gegaan...
Nog even voorgevoerd op de Geusselt, want ik wilde de volgende avond/nacht proberen om alsnog een karper te vangen....Het regende pijpenstelen inmiddels. Ik moest en zou nog wat vangen deze week. Hoezo verslaving?
Mijn piepers waren overigens blijkbaar niet zo "weather proof" als ze moesten zijn, want 1 exemplaar deed niks meer, en een andere stond alleen nog maar te piepen.
| start: do 30-8-2006 20:15 |
stop: vr 31-8 04:00 |
locatie: Geusseltvijver |
stek: links tegen de kvk |
vangsten: 2 |
runs: 3 |
| weer |
?° C
??
bewolkt
droog |
| water |
?° C
?? |
| |
hengel 1 |
hengel 2 |
| voer |
kikkererwten
en mais |
particles
boilies |
| aas |
kikkererwten |
boilie |
| montage |
bolt rig
adjustable hair rig |
bolt rig
hair rig |
Revanche nemen...
Het feit dat ik de dag ervoor niks kon vangen zat me dwars. Ik wilde nu wel weer eens mijn hengels krommen en een karper voelen vechten. Achteraf gezien was ik gewoon verwend aan het raken, geloof ik!
Stekkie
In ieder geval toog ik iets voor zonsondergang naar de Geusseltvijver, naar mijn stekkie. De inmiddels vervangen piepers (met dank aan hengelsport d'n Öpper) stonden snel opgesteld, en deze keer ging ik het eens met kikkererwten proberen.
Alsof ik er een wekker op kon laten aflopen, om half 1 kreeg ik weer een run, net als de vorige keer dat ik hier aan het vissen was.
Deze keer een middelmaatje die me wel een kwartier bezig hield. Wat een vechtersbaasje was dat zeg! Geen grote jongen, maar een topvisje om aan je lijn te krijgen als je van karperplezier houd. Dikke pret. Gevangen op de kikkererwten, langs de kant "voor de struik". Snel weer teruggezet en verder vissen.
Grote jongen
Rond half 3 ving ik nog een grote jongen, die ik iets te snel aan de kant haalde voor mijn gevoel. Deze karper was verre van overwonnen, en bleef tekeer gaan aan toen hij eenmaal goed en wel op de mat lag. Hij liet zich snel netten, maar bleek toch nog over veel krachten te beschikken. Ik moest hem echt tegenhouden, anders zou hij zich zelf makkelijk beschadigd kunnen hebben door zichzelf van de mat af te worstelen.
Een mooie sterke vis. Deze was op de boiliehengel gevangen is, die wat verder van de kant, richting bomen aan de overkant ingeworpen lag.
Overmoed?
Ik begon langzaam het idee te krijgen dat karpervissen makkelijk was, als je de juiste plaats wist, en voldoende uren kon draaien!
Ik wist natuurlijk wel beter, maar toch....
Ik zou er nog wel achter komen, bleek later!
Er zijn nog geen reakties op deze blog
Voeg uw reaktie toe of mail naar !
|
